Atos dos Apóstolos, 7
1. eipen de o arciereuV ei ara tauta outwV ecei
1. Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: “É realmente assim?”.
2. o de efh andreV adelfoi kai patereV akousate o qeoV thV doxhV wfqh tw patri hmwn abraam onti en th mesopotamia prin h katoikhsai auton en carran
2. Respondeu ele: “Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3. kai eipen proV auton exelqe ek thV ghV sou kai ek thV suggeneiaV sou kai deuro eiV ghn hn an soi deixw
3. E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar (Gn 12,1).
4. tote exelqwn ek ghV caldaiwn katwkhsen en carran kakeiqen meta to apoqanein ton patera autou metwkisen auton eiV thn ghn tauthn eiV hn umeiV nun katoikeite
4. Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5. kai ouk edwken autw klhronomian en auth oude bhma podoV kai ephggeilato autw dounai eiV katascesin authn kai tw spermati autou met auton ouk ontoV autw teknou
5. Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6. elalhsen de outwV o qeoV oti estai to sperma autou paroikon en gh allotria kai doulwsousin auto kai kakwsousin eth tetrakosia
6. Eis como falou Deus: Sua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7. kai to eqnoV w ean douleuswsin krinw egw eipen o qeoV kai meta tauta exeleusontai kai latreusousin moi en tw topw toutw
8. kai edwken autw diaqhkhn peritomhV kai outwV egennhsen ton isaak kai perietemen auton th hmera th ogdoh kai o isaak ton iakwb kai o iakwb touV dwdeka patriarcaV
8. E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9. kai oi patriarcai zhlwsanteV ton iwshf apedonto eiV aigupton kai hn o qeoV met autou
9. “Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10. kai exeileto auton ek paswn twn qliyewn autou kai edwken autw carin kai sofian enantion faraw basilewV aiguptou kai katesthsen auton hgoumenon ep aigupton kai olon ton oikon autou
10. Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11. hlqen de limoV ef olhn thn ghn aiguptou kai canaan kai qliyiV megalh kai ouc euriskon cortasmata oi patereV hmwn
11. Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12. akousaV de iakwb onta sita en aiguptw exapesteilen touV pateraV hmwn prwton
12. Mas, quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13. kai en tw deuterw anegnwrisqh iwshf toiV adelfoiV autou kai faneron egeneto tw faraw to genoV tou iwshf
13. Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14. aposteilaV de iwshf metekalesato ton patera autou iakwb kai pasan thn suggeneian autou en yucaiV ebdomhkonta pente
14. Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15. katebh de iakwb eiV aigupton kai eteleuthsen autoV kai oi patereV hmwn
15. Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16. kai meteteqhsan eiV sucem kai eteqhsan en tw mnhmati o wnhsato abraam timhV arguriou para twn uiwn emmor tou sucem
16. Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17. kaqwV de hggizen o cronoV thV epaggeliaV hV wmosen o qeoV tw abraam huxhsen o laoV kai eplhqunqh en aiguptw
17. Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18. acriV ou anesth basileuV eteroV oV ouk hdei ton iwshf
18. até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19. outoV katasofisamenoV to genoV hmwn ekakwsen touV pateraV hmwn tou poiein ekqeta ta brefh autwn eiV to mh zwogoneisqai
19. Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitarem seus filhos para privá-los da vida.
20. en w kairw egennhqh mwshV kai hn asteioV tw qew oV anetrafh mhnaV treiV en tw oikw tou patroV autou
20. Por esse mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21. ekteqenta de auton aneileto auton h qugathr faraw kai aneqreyato auton eauth eiV uion
21. Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22. kai epaideuqh mwshV pash sofia aiguptiwn hn de dunatoV en logoiV kai en ergoiV
22. Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23. wV de eplhrouto autw tessarakontaethV cronoV anebh epi thn kardian autou episkeyasqai touV adelfouV autou touV uiouV israhl
23. Quando completou quarenta anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24. kai idwn tina adikoumenon hmunato kai epoihsen ekdikhsin tw kataponoumenw pataxaV ton aiguption
24. Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25. enomizen de sunienai touV adelfouV autou oti o qeoV dia ceiroV autou didwsin autoiV swthrian oi de ou sunhkan
25. Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26. th te epioush hmera wfqh autoiV macomenoiV kai sunhlasen autouV eiV eirhnhn eipwn andreV adelfoi este umeiV inati adikeite allhlouV
26. No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27. o de adikwn ton plhsion apwsato auton eipwn tiV se katesthsen arconta kai dikasthn ef hmaV
27. Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28. mh anelein me su qeleiV on tropon aneileV cqeV ton aiguption
28. Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29. efugen de mwshV en tw logw toutw kai egeneto paroikoV en gh madiam ou egennhsen uiouV duo
29. A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30. kai plhrwqentwn etwn tessarakonta wfqh autw en th erhmw tou orouV sina aggeloV kuriou en flogi puroV batou
30. Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama de uma sarça ardente.
31. o de mwshV idwn eqaumasen to orama prosercomenou de autou katanohsai egeneto fwnh kuriou proV auton
31. Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32. egw o qeoV twn paterwn sou o qeoV abraam kai o qeoV isaak kai o qeoV iakwb entromoV de genomenoV mwshV ouk etolma katanohsai
32. Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac e de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33. eipen de autw o kurioV luson to upodhma twn podwn sou o gar topoV en w esthkaV gh agia estin
33. O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34. idwn eidon thn kakwsin tou laou mou tou en aiguptw kai tou stenagmou autwn hkousa kai katebhn exelesqai autouV kai nun deuro apostelw se eiV aigupton
34. Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35. touton ton mwushn on hrnhsanto eiponteV tiV se katesthsen arconta kai dikasthn touton o qeoV arconta kai lutrwthn apesteilen en ceiri aggelou tou ofqentoV autw en th batw
35. Este Moisés, que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz? A este, Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36. outoV exhgagen autouV poihsaV terata kai shmeia en gh aiguptou kai en eruqra qalassh kai en th erhmw eth tessarakonta
36. Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37. outoV estin o mwushV o eipwn toiV uioiV israhl profhthn umin anasthsei kurioV o qeoV umwn ek twn adelfwn umwn wV eme autou akousesqe
37. Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38. outoV estin o genomenoV en th ekklhsia en th erhmw meta tou aggelou tou lalountoV autw en tw orei sina kai twn paterwn hmwn oV edexato logia zwnta dounai hmin
38. Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39. w ouk hqelhsan uphkooi genesqai oi patereV hmwn all apwsanto kai estrafhsan taiV kardiaiV autwn eiV aigupton
39. Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40. eiponteV tw aarwn poihson hmin qeouV oi proporeusontai hmwn o gar mwshV outoV oV exhgagen hmaV ek ghV aiguptou ouk oidamen ti gegonen autw
40. dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41. kai emoscopoihsan en taiV hmeraiV ekeinaiV kai anhgagon qusian tw eidwlw kai eufrainonto en toiV ergoiV twn ceirwn autwn
41. Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42. estreyen de o qeoV kai paredwken autouV latreuein th stratia tou ouranou kaqwV gegraptai en biblw twn profhtwn mh sfagia kai qusiaV proshnegkate moi eth tessarakonta en th erhmw oikoV israhl
42. Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43. kai anelabete thn skhnhn tou moloc kai to astron tou qeou umwn remfan touV tupouV ouV epoihsate proskunein autoiV kai metoikiw umaV epekeina babulwnoV
43. Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia (Am 5,25ss).
44. h skhnh tou marturiou hn en toiV patrasin hmwn en th erhmw kaqwV dietaxato o lalwn tw mwsh poihsai authn kata ton tupon on ewrakei
44. A arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45. hn kai eishgagon diadexamenoi oi patereV hmwn meta ihsou en th katascesei twn eqnwn wn exwsen o qeoV apo proswpou twn paterwn hmwn ewV twn hmerwn dabid
45. Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46. oV euren carin enwpion tou qeou kai hthsato eurein skhnwma tw qew iakwb
46. Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47. solomwn de wkodomhsen autw oikon
47. Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48. all ouc o uyistoV en ceiropoihtoiV naoiV katoikei kaqwV o profhthV legei
48. O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49. o ouranoV moi qronoV h de gh upopodion twn podwn mou poion oikon oikodomhsete moi legei kurioV h tiV topoV thV katapausewV mou
49. O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós? – diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50. ouci h ceir mou epoihsen tauta panta
50. Acaso não foi minha mão que fez tudo isto (Is 66,1s)?
51. sklhrotrachloi kai aperitmhtoi th kardia kai toiV wsin umeiV aei tw pneumati tw agiw antipiptete wV oi patereV umwn kai umeiV
51. Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52. tina twn profhtwn ouk ediwxan oi patereV umwn kai apekteinan touV prokataggeilantaV peri thV eleusewV tou dikaiou ou nun umeiV prodotai kai foneiV gegenhsqe
52. A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53. oitineV elabete ton nomon eiV diatagaV aggelwn kai ouk efulaxate
53. Vós que recebestes a Lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...”.*
54. akouonteV de tauta dieprionto taiV kardiaiV autwn kai ebrucon touV odontaV ep auton
54. Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55. uparcwn de plhrhV pneumatoV agiou atenisaV eiV ton ouranon eiden doxan qeou kai ihsoun estwta ek dexiwn tou qeou
55. Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56. kai eipen idou qewrw touV ouranouV anewgmenouV kai ton uion tou anqrwpou ek dexiwn estwta tou qeou
56. “Eis que vejo” – disse ele – “os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus”.
57. kraxanteV de fwnh megalh sunescon ta wta autwn kai wrmhsan omoqumadon ep auton
57. Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58. kai ekbalonteV exw thV polewV eliqoboloun kai oi martureV apeqento ta imatia autwn para touV podaV neaniou kaloumenou saulou
58. Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59. kai eliqoboloun ton stefanon epikaloumenon kai legonta kurie ihsou dexai to pneuma mou
59. E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito.”
60. qeiV de ta gonata ekraxen fwnh megalh kurie mh sthshV autoiV thn amartian tauthn kai touto eipwn ekoimhqh
60. Posto de joelhos, exclamou em alta voz: “Senhor, não lhes leves em conta este pecado...”. A estas palavras, expirou.