Mosaico decorativo

1. Post haec vidi quattuor angelos stantes super quattuor angulos terrae tenentes quattuor ventos terrae, ne flaret ventus super terram neque super mare neque in ullam arborem.

1. Dopo ciò vidi quattro angeli che stavano ritti sui quattro angoli della terra a trattenere i quattro venti della terra, affinché non soffiasse vento sulla terra né sul mare né su albero alcuno.

2. Et vidi alterum angelum ascendentem ab ortu solis, habentem sigillum Dei vivi; et clamavit voce magna quattuor angelis, quibus datum est nocere terrae et mari,

2. Poi vidi un altro angelo salire dall'oriente, con il sigillo del Dio vivente. Questi gridò a gran voce ai quattro angeli incaricati di recar danno alla terra e al mare:

3. dicens: “Nolite nocere terrae neque mari neque arboribus, quoadusque signemus servos Dei nostri in frontibus eorum”.

3. "Non recate danno alla terra né al mare né agli alberi, finché non abbiamo segnato sulla fronte i servi del nostro Dio".

4. Et audivi numerum signatorum, centum quadraginta quattuor milia signati ex omni tribu filiorum Israel:

4. Quindi udii il numero dei segnati: centoquarantaquattromila furono segnati da ogni tribù dei figli d'Israele:

5. ex tribu Iudae duodecim milia signati, ex tribu Ruben duodecim milia, ex tribu Gad duodecim milia,

5. Dalla tribù di Giuda, dodicimila segnati, dalla tribù di Ruben, dodicimila, dalla tribù di Gad, dodicimila,

6. ex tribu Aser duodecim milia, ex tribu Nephthali duodecim milia, ex tribu Manasse duodecim milia,

6. dalla tribù di Aser, dodicimila, dalla tribù di Neftali, dodicimila, dalla tribù di Manasse, dodicimila,

7. ex tribu Simeon duodecim milia, ex tribu Levi duodecim milia, ex tribu Issachar duodecim milia,

7. dalla tribù di Simeone, dodicimila, dalla tribù di Levi, dodicimila, dalla tribù di Issacar, dodicimila,

8. ex tribu Zabulon duodecim milia, ex tribu Ioseph duodecim milia, ex tribu Beniamin duodecim milia signati.

8. dalla tribù di Zabulon, dodicimila, dalla tribù di Giuseppe, dodicimila, dalla tribù di Beniamino, dodicimila.

9. Post haec vidi: et ecce turba magna, quam dinumerare nemo poterat, ex omnibus gentibus et tribubus et populis et linguis stantes ante thronum et in conspectu Agni, amicti stolis albis, et palmae in manibus eorum;

9. Dopo ciò apparve una gran folla, che nessuno poteva contare, di ogni nazione, tribù, popolo e lingua; stava ritta davanti al trono e davanti all'Agnello; indossavano vesti bianche e avevano palme nelle loro mani.

10. et clamant voce magna dicentes: “Salus Deo nostro, qui sedet super thronum, et Agno”.

10. Tutti gridavano a gran voce: "La salvezza appartiene al nostro Dio che siede sul trono e all'Agnello!".

11. Et omnes angeli stabant in circuitu throni et seniorum et quattuor animalium, et ceciderunt in conspectu throni in facies suas et adoraverunt Deum

11. E tutti gli angeli che circondavano il trono con i Seniori e i quattro Viventi si prostrarono davanti al trono per adorare Dio dicendo:

12. dicentes: “Amen! Benedictio et gloria et sapientia et gratiarum actio et honor et virtus et fortitudo Deo nostro in saecula saeculorum. Amen”.

12. "Amen! Lode e gloria, sapienza e grazie, onore, potenza e forza al nostro Dio, per i secoli dei secoli. Amen!".

13. Et respondit unus de senioribus dicens mihi: “Hi, qui amicti sunt stolis albis, qui sunt et unde venerunt?”.

13. Quindi uno dei Seniori prese la parola e mi disse: "Costoro che sono avvolti in vesti candide, sai tu chi sono e da dove sono venuti?".

14. Et dixi illi: “Domine mi, tu scis”. Et dixit mihi: “Hi sunt qui veniunt de tribulatione magna et laverunt stolas suas et dealbaverunt eas in sanguine Agni.

14. Io gli risposi: "Signore mio, tu lo sai". Ed egli a me: "Essi sono quelli che vengono dalla grande tribolazione: hanno lavato le loro vesti rendendole candide nel sangue dell'Agnello.

15. Ideo sunt ante thronum Dei et serviunt ei die ac nocte in templo eius; et, qui sedet in throno, habitabit super illos.

15. Per questo si trovano davanti al trono di Dio e lo servono notte e giorno nel suo tempio. Colui che siede sul trono distenderà la sua tenda sopra di loro:

16. Non esurient amplius neque sitient amplius, neque cadet super illos sol neque ullus aestus,

16. non avranno più né fame né sete; non li colpirà più il sole né calore alcuno,

17. quoniam Agnus, qui in medio throni est, pascet illos et deducet eos ad vitae fontes aquarum, et absterget Deus omnem lacrimam ex oculis eorum”.

17. poiché l'Agnello che sta in mezzo al trono, li pascerà e condurrà alle sorgenti d'acqua viva; e Dio tergerà ogni lacrima dai loro occhi".



Lue Raamattu vuodessa

Liity yhteisöömme ja lue koko Raamattu 365 päivässä. Jäsennelty ja inspiroiva polku uskosi ja Raamatun tuntemuksesi syventämiseen.