Job, 19
1. Job tomó la palabra y dijo:
1. respondens autem Job dixit
2. ¿Hasta cuándo afligiréis mi alma y a palabras me acribillaréis?
2. usquequo adfligitis animam meam et adteritis me sermonibus
3. Ya me habéis insultado por diez veces, me habéis zarandeado sin reparo.
3. en decies confunditis me et non erubescitis opprimentes me
4. Aunque de hecho hubiese errado, en mí solo quedaría mi yerro.
4. nempe et si ignoravi mecum erit ignorantia mea
5. Si es que aún queréis triunfar de mí y mi oprobio reprocharme,
5. at vos contra me erigimini et arguitis me obprobriis meis
6. sabed ya que es Dios quien me hace entuerto, y el que en su red me envuelve.
6. saltim nunc intellegite quia Deus non æquo judicio adflixerit me et flagellis suis me cinxerit
7. Si grito: ¡Violencia!, no obtengo respuesta; por más que apelo, no hay justicia.
7. ecce clamabo vim patiens et nemo audiet vociferabor et non est qui judicet
8. El ha vallado mi ruta para que yo no pase, ha cubierto mis senderos de tinieblas.
8. semitam meam circumsepsit et transire non possum et in calle meo tenebras posuit
9. Me ha despojado de mi gloria, ha arrancado la corona de mi frente.
9. spoliavit me gloria mea et abstulit coronam de capite meo
10. Por todas partes me mina y desaparezco, arranca como un árbol mi esperanza.
10. destruxit me undique et pereo et quasi evulsæ arbori abstulit spem meam
11. Enciende su ira contra mí, me considera su enemigo.
11. iratus est contra me furor ejus et sic me habuit quasi hostem suum
12. En masa sus huestes han llegado, su marcha de asalto han abierto contra mí, han puesto cerco a mi tienda.
12. simul venerunt latrones ejus et fecerunt sibi viam per me et obsederunt in gyro tabernaculum meum
13. A mis hermanos ha alejado de mí, mis conocidos tratan de esquivarme.
13. fratres meos longe fecit a me et noti mei quasi alieni recesserunt a me
14. Parientes y deudos ya no tengo, los huéspedes de mi casa me olvidaron.
14. dereliquerunt me propinqui mei et qui me noverant obliti sunt mei
15. Por un extraño me tienen mis criadas, soy a sus ojos un desconocido.
15. inquilini domus meæ et ancillæ meæ sicut alienum habuerunt me et quasi peregrinus fui in oculis eorum
16. Llamo a mi criado y no responde, aunque le implore con mi propia boca.
16. servum meum vocavi et non respondit ore proprio deprecabar illum
17. Mi aliento repele a mi mujer, fétido soy para los hijos de mi vientre.
17. halitum meum exhorruit uxor mea et orabam filios uteri mei
18. Hasta los chiquillos me desprecian, si me levanto, me hacen burla.
18. stulti quoque despiciebant me et cum ab eis recessissem detrahebant mihi
19. Tienen horror de mí todos mis íntimos, los que yo más amaba se han vuelto contra mí.
19. abominati sunt me quondam consiliarii mei et quem maxime diligebam aversatus est me
20. Bajo mi piel mi carne cae podrida, mis huesos se desnudan como dientes.
20. pelli meæ consumptis carnibus adhesit os meum et derelicta sunt tantummodo labia circa dentes meos
21. ¡Piedad, piedad de mí, vosotros mis amigos, que es la mano de Dios la que me ha herido!
21. miseremini mei miseremini mei saltim vos amici mei quia manus Domini tetigit me
22. ¿Por qué os cebáis en mí como hace Dios, y no os sentís ya ahítos de mi carne?
22. quare persequimini me sicut Deus et carnibus meis saturamini
23. ¡Ojalá se escribieran mis palabras, ojalá en monumento se grabaran,
23. quis mihi tribuat ut scribantur sermones mei quis mihi det ut exarentur in libro
24. y con punzón de hierro y buril, para siempre en la roca se esculpieran!
24. stilo ferreo et plumbi lammina vel certe sculpantur in silice
25. Yo sé que mi Defensor está vivo, y que él, el último, se levantará sobre el polvo.
25. scio enim quod redemptor meus vivat et in novissimo de terra surrecturus sim
26. Tras mi despertar me alzará junto a él, y con mi propia carne veré a Dios.
26. et rursum circumdabor pelle mea et in carne mea videbo Deum
27. Yo, sí, yo mismo le veré, mis ojos le mirarán, no ningún otro. ¡Dentro de mí languidecen mis entrañas!
27. quem visurus sum ego ipse et oculi mei conspecturi sunt et non alius reposita est hæc spes mea in sinu meo
28. Y si vosotros decís: «¿Cómo atraparle, qué pretexto hallaremos contra él?»,
28. quare ergo nunc dicitis persequamur eum et radicem verbi inveniamus contra eum
29. temed la espada por vosotros mismos, pues la ira se encenderá contra las culpas y sabréis que hay un juicio.
29. fugite ergo a facie gladii quoniam ultor iniquitatum gladius est et scitote esse judicium
