Lamentaciones, 3

1. Alef. Yo soy el hombre que ha visto la miseria bajo el látigo de su furor.

1. Ja sam èovjek što upozna bijedu pod šibom gnjeva njegova.

2. El me ha llevado y me ha hecho caminar en tinieblas y sin luz.

2. Mene je odveo i natjerao da hodam u tmini i bez svjetlosti.

3. Contra mí solo vuelve él y revuelve su mano todo el día.

3. I upravo mene bije i udara bez prestanka njegova ruka.

4. Bet. Mi carne y mi piel ha consumido, ha quebrado mis huesos.

4. Iscijedio je moje meso, kožu moju, polomio kosti moje.

5. Ha levantado contra mí en asedio amargor y tortura.

5. Naèinio mi jaram, glavu obrubio tegobama.

6. Me ha hecho morar en las tinieblas, como los muertos para siempre.

6. Pustio me da živim u tminama kao mrtvaci vjeèiti.

7. Guímel. Me ha emparedado y no puedo salir; ha hecho pesadas mis cadenas.

7. Zazidao me, i ja ne mogu izaæi, otežao je moje okove.

8. Aun cuando grito y pido auxilio, él sofoca mi súplica.

8. Kada sam vikao i zapomagao, molitvu je moju odbijao.

9. Ha cercado mis caminos con piedras sillares, ha torcido mis senderos.

9. Zazidao mi ceste tesanim kamenom, zakrèio je putove moje.

10. Dálet. Oso en acecho ha sido para mí, león en escondite.

10. Meni on bijaše medvjed koji vreba, lav u zasjedi.

11. Intrincando mis caminos, me ha desgarrado, me ha dejado hecho un horror.

11. U bespuæa me vodio, razdirao, ostavljao me da umirem.

12. Ha tensado su arco y me ha fijado como blanco de sus flechas.

12. Napinjao je luk svoj i gaðao me kao metu za svoje strelice.

13. He. Ha clavado en mis lomos los hijos de su aljaba.

13. U slabine mi sasuo strelice, sinove svoga tobolca.

14. De todo mi pueblo me he hecho la irrisión, su copla todo el día.

14. Postao sam smiješan svome narodu, rugalica svakidašnja.

15. El me ha colmado de amargura, me ha abrevado con ajenjo.

15. Gorèinom me hranio, pelinom me napajao.

16. Vau. Ha quebrado mis dientes con guijarro, me ha revolcado en la ceniza.

16. Puštao me da zube kršim kamen grizuæi, zakapao me u pepeo.

17. Mi alma está alejada de la paz, he olvidado la dicha.

17. Duši je mojoj oduzet mir i više ne znam što je sreæa!

18. Digo: ¡Ha fenecido mi vigor, y la esperanza que me venía de Yahveh!

18. Rekoh: Dotrajao je život moj i nada koja mi od Jahve dolazi.

19. Zain. Recuerda mi miseria y vida errante: ¡es ajenjo y amargor!

19. Spomeni se bijede moje i stradanja, pelina i otrova!

20. Lo recuerda, lo recuerda, y se hunde mi alma en mí.

20. Bez prestanka na to misli i sahne duša u meni.

21. Esto revolveré en mi corazón, por ello esperaré:

21. To nosim u srcu i gojim nadu u sebi.

22. Jet. Que el amor de Yahveh no se ha acabado, ni se ha agotado su ternura;

22. Dobrota Jahvina nije nestala, milosrðe njegovo nije presušilo.

23. cada mañana se renuevan: ¡grande es tu lealtad!

23. Oni se obnavljaju svako jutro: tvoja je vjernost velika!

24. «¡Mi porción es Yahveh, dice mi alma, por eso en él espero!»

24. "Jahve je dio moj", veli mi duša, "i zato se u nj pouzdajem."

25. Tet. Bueno es Yahveh para el que en él espera, para el alma que le busca.

25. Dobar je Jahve onom koji se u nj pouzdaje, duši koja ga traži.

26. Bueno es esperar en silencio la salvación de Yahveh.

26. Dobro je u miru èekati spasenje Jahvino!

27. Bueno es para el hombre soportar el yugo desde su juventud.

27. Dobro je èovjeku da nosi jaram za svoje mladosti.

28. Yod. Que se siente solitario y silencioso, cuando el Señor se lo impone;

28. Neka sjedi u samoæi i šuti, jer mu On to nametnu;

29. que ponga su boca en el polvo: quizá haya esperanza;

29. neka usne priljubi uz prašinu, možda još ima nade!

30. que tienda la mejilla a quien lo hiere, que se harte de oprobios.

30. Neka pruži obraz onome koji ga bije, neka se zasiti porugom.

31. Kaf. Porque no desecha para siempre a los humanos el Señor:

31. Jer Gospod ne odbacuje nikoga zauvijek:

32. si llega a afligir, se apiada luego según su inmenso amor;

32. jer ako i rastuži, on se smiluje po svojoj velikoj ljubavi.

33. pues no de corazón humilla él ni aflige a los hijos de hombre.

33. Jer samo nerado on ponižava i rascvili sinove èovjeka.

34. Lámed. Cuando se aplasta bajo el pie a todos los cautivos de un país,

34. Kad se gaze nogama svi zemaljski sužnjevi,

35. cuando se tuerce el derecho de un hombre ante la faz del Altísimo,

35. kad se izvræe pravica èovjeku pred licem Svevišnjeg,

36. cuando se causa entuerto a un hombre en su proceso, ¿el Señor no lo ve?

36. kad se krivica nanosi èovjeku u parnici, zar Gospod ne vidi?

37. Mem. ¿Quién habló y ello fue? ¿No es el Señor el que decide?

37. Tko je rekao nešto i zbilo se? Nije li Gospod to zapovjedio?

38. ¿No salen de la boca del Altísimo los males y los bienes?

38. Ne dolazi li iz usta Svevišnjega i dobro i zlo?

39. ¿De qué, pues, se queja el hombre? ¡Que sea hombre contra sus pecados!

39. Na što se tuže živi ljudi? Svatko na svoj grijeh.

40. Nun. Examinemos nuestros caminos, escudriñémoslos, y convirtámonos a Yahveh.

40. Ispitajmo, pretražimo pute svoje i vratimo se Jahvi.

41. Alcemos nuestro corazón y nuestras manos al Dios que está en los cielos.

41. Dignimo svoje srce i ruke svoje k Bogu koji je na nebesima.

42. Nosotros hemos sido rebeldes y traidores: ¡Tú no has perdonado!

42. Da, mi smo se odmetali, bili nepokorni, a ti, ti nisi praštao!

43. Sámek. Te has envuelto en cólera y nos has perseguido, has matado sin piedad;

43. Obastrt gnjevom svojim, gonio si nas, ubijao i nisi štedio.

44. te has arropado en una nube para que no pasara la oración;

44. Oblakom si se obastro da molitva ne prodre do tebe.

45. basura y abyección nos has hecho en medio de los pueblos.

45. Naèinio si od nas smeæe i odmet meðu narodima.

46. Pe. Abren su boca contra nosotros todos nuestros enemigos.

46. Razjapili usta na nas svi neprijatelji naši.

47. Terror y fosa es nuestra suerte, desolación y ruina.

47. Užas i jama bila nam sudbina, propast i zator!

48. Arroyos de lágrimas derraman mis ojos por la ruina de la hija de mi pueblo.

48. Potoci suza teku iz oèiju mojih zbog propasti Kæeri naroda mojega.

49. Ain. Mis ojos fluyen y no cesan; ya no hay alivio

49. Moje oèi liju suze bez prestanka, jer prestanka nema

50. hasta que mire y vea Yahveh desde los cielos.

50. dok ne pogleda i ne vidi Jahve s nebesa.

51. Me hacen daño mis ojos por todas las hijas de mi ciudad.

51. Moje mi oko bol zadaje zbog kæeri svih mojega grada.

52. Sade. Cazar me cazaron como a un pájaro, mis enemigos sin motivo.

52. Uporno me k'o pticu progone svi što me mrze, a bez razloga.

53. Sofocaron mi vida en una fosa y echaron piedras sobre mí.

53. U jamu baciše moj život i zatrpaše je kamenjem.

54. Sumergieron las aguas mi cabeza, dije: «¡Estoy perdido!»

54. Voda mi doðe preko glave, rekoh sam sebi: "Pogiboh!"

55. Qof. Invoqué tu Nombre, Yahveh, desde la hondura de la fosa.

55. I tada zazvah ime tvoje, Jahve, iz najdublje jame.

56. Tú oíste mi grito: «¡No cierres tu oído a mi oración que pide ayuda!»

56. Ti oèu moj glas: "Ne zaèepljuj uši svoje na vapaje moje."

57. Te acercaste el día en que te invocaba, dijiste: «¡No temas!»

57. Bliz meni bijaše u dan vapaja mog, govoraše: "Ne boj se!"

58. Res. Tú has defendido, Señor, la causa de mi alma, mi vida has rescatado.

58. Ti si, Gospode, izborio pravdu za dušu moju, ti si život moj izbavio.

59. Has visto, Yahveh, el entuerto que me hacían: ¡lleva tú mi juicio!

59. Ti, Jahve, vidje kako me tlaèe, dosudi mi pravdu.

60. Has visto toda su venganza, todos sus planes contra mí.

60. Ti vidje svu osvetu njinu, sve podvale protiv mene.

61. Sin. Has oído sus insultos, Yahveh, todos sus planes contra mí,

61. Èuo si, Jahve, podrugivanje njihovo, sve podvale protiv mene.

62. los labios de mis agresores y sus tramas, contra mí todo el día.

62. Usne protivnika mojih i misli njine protiv mene su cio dan.

63. Estén sentados o en pie, mira: yo soy la copla de ellos.

63. Kad sjede, kad ustaju, pogledaj samo: ja sam im pjesma-rugalica.

64. Tau. Retribúyeles, Yahveh, según la obra de sus manos.

64. Vrati im, Jahve, milo za drago, po djelu ruku njihovih.

65. Dales embotamiento de corazón, ¡tu maldición sobre ellos!

65. Uèini da srca im otvrdnu, udari ih prokletstvom svojim.

66. ¡Persíguelos con saña, extírpalos de debajo de tus cielos!

66. Goni ih gnjevno i sve ih istrijebi pod nebesima svojim, Jahve!