Löydetty 2391 Tulokset: Enim
Creatura enim tibi factori deserviens, exardescit in tormentum adversus injustos, et lenior fit ad benefaciendum pro his qui in te confidunt. (Liber Sapientiae 16, 24)
Quod enim ab igne non poterat exterminari, statim ab exiguo radio solis calefactum tabescebat: (Liber Sapientiae 16, 27)
Ingrati enim spes tamquam hibernalis glacies tabescet, et disperiet tamquam aqua supervacua. (Liber Sapientiae 16, 29)
Magna sunt enim judicia tua, Domine, et inenarrabilia verba tua: propter hoc indisciplinatæ animæ erraverunt. (Liber Sapientiae 17, 1)
Dum enim persuasum habent iniqui posse dominari nationi sanctæ, vinculis tenebrarum et longæ noctis compediti, inclusi sub tectis, fugitivi perpetuæ providentiæ jacuerunt. (Liber Sapientiae 17, 2)
Neque enim quæ continebat illos spelunca sine timore custodiebat, quoniam sonitus descendens perturbabat illos, et personæ tristes illis apparentes pavorem illis præstabant. (Liber Sapientiae 17, 4)
Illi enim qui promittebant timores et perturbationes expellere se ab anima languente, hi cum derisu pleni timore languebant. (Liber Sapientiae 17, 8)
Cum sit enim timida nequitia, dat testimonium condemnationis: semper enim præsumit sæva, perturbata conscientia: (Liber Sapientiae 17, 10)
nihil enim est timor nisi proditio cogitationis auxiliorum. (Liber Sapientiae 17, 11)
aliquando monstrorum exagitabantur timore, aliquando animæ deficiebant traductione: subitaneus enim illis et insperatus timor supervenerat. (Liber Sapientiae 17, 14)
Si enim rusticus quis erat, aut pastor, aut agri laborum operarius præoccupatus esset, ineffugibilem sustinebat necessitatem ; (Liber Sapientiae 17, 16)
una enim catena tenebrarum omnes erant colligati. Sive spiritus sibilans, aut inter spissos arborum ramos avium sonus suavis, aut vis aquæ decurrentis nimium, (Liber Sapientiae 17, 17)
