Löydetty 304 Tulokset: Animam
Qui multis utitur verbis lædet animam suam: et qui potestatem sibi sumit injuste, odietur. (Liber Ecclesiasticus 20, 8)
Est qui perdet animam suam præ confusione, et ab imprudenti persona perdet eam: personæ autem acceptione perdet se. (Liber Ecclesiasticus 20, 24)
Dum maledicit impius diabolum, maledicit ipse animam suam. (Liber Ecclesiasticus 21, 30)
Susurro coinquinabit animam suam, et in omnibus odietur, et qui cum eo manserit odiosus erit: tacitus et sensatus honorabitur. (Liber Ecclesiasticus 21, 31)
Omnis homo qui transgreditur lectum suum, contemnens in animam suam, et dicens: Quis me videt? (Liber Ecclesiasticus 23, 25)
Sapientia laudabit animam suam, et in Deo honorabitur, et in medio populi sui gloriabitur, (Liber Ecclesiasticus 24, 1)
Gratiam fidejussoris ne obliviscaris: dedit enim pro te animam suam. (Liber Ecclesiasticus 29, 20)
Cogitatus præscientiæ avertit sensum, et infirmitas gravis sobriam facit animam. (Liber Ecclesiasticus 31, 2)
deprecatio offensionis, et adjutorium casus: exaltans animam, et illuminans oculos, dans sanitatem, et vitam, et benedictionem. (Liber Ecclesiasticus 34, 20)
A consiliario serva animam tuam: prius scito quæ sit illius necessitas: et ipse enim animo suo cogitabit: (Liber Ecclesiasticus 37, 9)
cujus anima est secundum animam tuam, et qui, cum titubaveris in tenebris, condolebit tibi. (Liber Ecclesiasticus 37, 16)
Fili, in vita tua tenta animam tuam, et si fuerit nequam non des illi potestatem: (Liber Ecclesiasticus 37, 30)
