Löydetty 5432 Tulokset: Età
kaqisatw dh o douloV sou kai apoqanoumai en th polei mou para tw tafw tou patroV mou kai thV mhtroV mou kai idou o douloV sou camaam diabhsetai meta tou kuriou mou tou basilewV kai poihson autw to agaqon en ofqalmoiV sou (II Samuel 19, 38)
kai diebh o basileuV eiV galgala kai camaam diebh met' autou kai paV o laoV iouda diabainonteV meta tou basilewV kai ge to hmisu tou laou israhl (II Samuel 19, 41)
kai eporeuqh amessai tou bohsai ton ioudan kai ecronisen apo tou kairou ou etaxato autw dauid (II Samuel 20, 5)
kai eipen dauid proV abessa nun kakopoihsei hmaV sabee uioV bocori uper abessalwm kai nun su labe meta seautou touV paidaV tou kuriou sou kai katadiwxon opisw autou mhpote eautw eurh poleiV ocuraV kai skiasei touV ofqalmouV hmwn (II Samuel 20, 6)
kai paregenhqhsan kai epoliorkoun ep' auton thn abel kai thn baiqmaca kai execean proscwma proV thn polin kai esth en tw proteicismati kai paV o laoV o meta iwab enoousan katabalein to teicoV (II Samuel 20, 15)
ouc outoV o logoV oti anhr ex orouV efraim sabee uioV bocori onoma autou kai ephren thn ceira autou epi ton basilea dauid dote auton moi monon kai apeleusomai apanwqen thV polewV kai eipen h gunh proV iwab idou h kefalh autou rifhsetai proV se dia tou teicouV (II Samuel 20, 21)
kai eipan autw oi gabawnitai ouk estin hmin argurion kai crusion meta saoul kai meta tou oikou autou kai ouk estin hmin anhr qanatwsai en israhl kai eipen ti umeiV legete kai poihsw umin (II Samuel 21, 4)
kai eqayan ta osta saoul kai ta osta iwnaqan tou uiou autou kai twn hliasqentwn en gh beniamin en th pleura en tw tafw kiV tou patroV autou kai epoihsan panta osa eneteilato o basileuV kai ephkousen o qeoV th gh meta tauta (II Samuel 21, 14)
kai egenhqh eti polemoV toiV allofuloiV meta israhl kai katebh dauid kai oi paideV autou met' autou kai epolemhsan meta twn allofulwn kai exeluqh dauid (II Samuel 21, 15)
kai egenhqh meta tauta eti polemoV en geq meta twn allofulwn tote epataxen seboca o astatwqi ton sef ton en toiV ekgonoiV tou rafa (II Samuel 21, 18)
kai egeneto o polemoV en gob meta twn allofulwn kai epataxen eleanan uioV ariwrgim o baiqleemithV ton goliaq ton geqqaion kai to xulon tou doratoV autou wV antion ufainontwn (II Samuel 21, 19)
en tw qlibesqai me epikalesomai kurion kai proV ton qeon mou bohsomai kai epakousetai ek naou autou fwnhV mou kai h kraugh mou en toiV wsin autou (II Samuel 22, 7)