Löydetty 16955 Tulokset: ív
dikaiosunh gar qeou en autw apokaluptetai ek pistewV eiV pistin kaqwV gegraptai o de dikaioV ek pistewV zhsetai (Romanos 1, 17)
dioti to gnwston tou qeou faneron estin en autoiV o gar qeoV autoiV efanerwsen (Romanos 1, 19)
ta gar aorata autou apo ktisewV kosmou toiV poihmasin nooumena kaqoratai h te aidioV autou dunamiV kai qeiothV eiV to einai autouV anapologhtouV (Romanos 1, 20)
dioti gnonteV ton qeon ouc wV qeon edoxasan h eucaristhsan all emataiwqhsan en toiV dialogismoiV autwn kai eskotisqh h asunetoV autwn kardia (Romanos 1, 21)
dio kai paredwken autouV o qeoV en taiV epiqumiaiV twn kardiwn autwn eiV akaqarsian tou atimazesqai ta swmata autwn en eautoiV (Romanos 1, 24)
oitineV methllaxan thn alhqeian tou qeou en tw yeudei kai esebasqhsan kai elatreusan th ktisei para ton ktisanta oV estin euloghtoV eiV touV aiwnaV amhn (Romanos 1, 25)
dia touto paredwken autouV o qeoV eiV paqh atimiaV ai te gar qhleiai autwn methllaxan thn fusikhn crhsin eiV thn para fusin (Romanos 1, 26)
omoiwV te kai oi arreneV afenteV thn fusikhn crhsin thV qhleiaV exekauqhsan en th orexei autwn eiV allhlouV arseneV en arsesin thn aschmosunhn katergazomenoi kai thn antimisqian hn edei thV planhV autwn en eautoiV apolambanonteV (Romanos 1, 27)
kai kaqwV ouk edokimasan ton qeon ecein en epignwsei paredwken autouV o qeoV eiV adokimon noun poiein ta mh kaqhkonta (Romanos 1, 28)
katalalouV qeostugeiV ubristaV uperhfanouV alazonaV efeuretaV kakwn goneusin apeiqeiV (Romanos 1, 30)
oitineV to dikaiwma tou qeou epignonteV oti oi ta toiauta prassonteV axioi qanatou eisin ou monon auta poiousin alla kai suneudokousin toiV prassousin (Romanos 1, 32)
dio anapologhtoV ei w anqrwpe paV o krinwn en w gar krineiV ton eteron seauton katakrineiV ta gar auta prasseiV o krinwn (Romanos 2, 1)