Löydetty 12053 Tulokset: Qui
sed ipsi in nobis ipsis responsum mortis habuimus, ut non simus fidentes in nobis sed in Deo, qui suscitat mortuos: (Epistula II ad Corinthios 1, 9)
qui de tanta morte eripuit nos et eruet, in quem speramus, et adhuc eripiet; (Epistula II ad Corinthios 1, 10)
sicut et cognovistis nos ex parte, quia gloria vestra sumus, sicut et vos nostra in die Domini nostri Iesu. (Epistula II ad Corinthios 1, 14)
Cum hoc ergo voluissem, numquid levitate usus sum? Aut, quae cogito, secundum carnem cogito, ut sit apud me “Est, est” et “Non, non”? (Epistula II ad Corinthios 1, 17)
Fidelis autem Deus, quia sermo noster, qui fit apud vos, non est “Est” et “Non”! (Epistula II ad Corinthios 1, 18)
Dei enim Filius Iesus Christus, qui in vobis per nos praedicatus est, per me et Silvanum et Timotheum, non fuit “Est” et “Non”, sed “Est” in illo fuit. (Epistula II ad Corinthios 1, 19)
Qui autem confirmat nos vobiscum in Christum et qui unxit nos, Deus, (Epistula II ad Corinthios 1, 21)
et qui signavit nos et dedit arrabonem Spiritus in cordibus nostris. (Epistula II ad Corinthios 1, 22)
Non quia dominamur fidei vestrae, sed adiutores sumus gaudii vestri, nam fide stetistis. (Epistula II ad Corinthios 1, 24)
si enim ego contristo vos, et quis est qui me laetificet, nisi qui contristatur ex me? (Epistula II ad Corinthios 2, 2)
Et hoc ipsum scripsi, ut non, cum venero, tristitiam habeam de quibus oportebat me gaudere, confidens in omnibus vobis, quia meum gaudium omnium vestrum est. (Epistula II ad Corinthios 2, 3)
Si quis autem contristavit, non me contristavit, sed ex parte, ut non onerem, omnes vos. (Epistula II ad Corinthios 2, 5)
