Löydetty 1637 Tulokset: Mea
Quoniam iniquitates meae supergressae sunt caput meum et sicut onus grave gravant me nimis. - (Liber Psalmorum 38, 5)
Putruerunt et corrupti sunt livores mei a facie insipientiae meae. (Liber Psalmorum 38, 6)
Quoniam lumbi mei impleti sunt ardoribus, et non est sanitas in carne mea. (Liber Psalmorum 38, 8)
Palpitavit cor meum, dereliquit me virtus mea, et lumen oculorum meorum, et ipsum non est mecum. (Liber Psalmorum 38, 11)
Amici mei et proximi mei procul a plaga mea steterunt, et propinqui mei de longe steterunt. (Liber Psalmorum 38, 12)
Et laqueos posuerunt, qui quaerebant animam meam; et, qui requirebant mala mihi, locuti sunt insidias et dolos tota die meditabantur. (Liber Psalmorum 38, 13)
Quoniam iniquitatem meam annuntiabo et sollicitus sum de peccato meo. (Liber Psalmorum 38, 19)
Festina in adiutorium meum, Domine, salus mea. (Liber Psalmorum 38, 23)
Dixi: “Custodiam vias meas, ut non delinquam in lingua mea; ponam ori meo custodiam, donec consistit peccator adversum me”. (Liber Psalmorum 39, 2)
Concaluit cor meum intra me, et in meditatione mea exarsit ignis. (Liber Psalmorum 39, 4)
Locutus sum in lingua mea: “Notum fac mihi, Domine, finem meum; et numerum dierum meorum quis est, ut sciam quam brevis sit vita mea”. (Liber Psalmorum 39, 5)
Ecce paucorum palmorum fecisti dies meos, et spatium vitae meae tamquam nihilum ante te. Etenim universa vanitas omnis homo constitutus est. (Liber Psalmorum 39, 6)
