Löydetty 1036 Tulokset: Deo
Cumque in orbem transissent dies convivii, mittebat ad eos Iob et sanctificabat illos; consurgensque diluculo offerebat holocausta pro singulis. Dicebat enim: “Ne forte peccaverint filii mei et benedixerint Deo in cordibus suis”. Sic faciebat Iob cunctis diebus. (Liber Iob 1, 5)
Dixit autem illi uxor sua: “Adhuctu permanes in simplicitate tua? Benedic Deo et morere”. (Liber Iob 2, 9)
flante Deo perisse, et spiritu irae eius esse consumptos. (Liber Iob 4, 9)
Beatus homo, qui corripitur a Deo; increpationem ergo Omnipotentis ne reprobes. (Liber Iob 5, 17)
“Vere scio quod ita sit, et quomodo iustificabitur homo compositus Deo? (Liber Iob 9, 2)
Dicam Deo: Noli me condemnare, indica mihi cur me ita iudices. (Liber Iob 10, 2)
Sed tamen ad Omnipotentem loquar et disputare cum Deo cupio; (Liber Iob 13, 3)
Numquid pro Deo profertis mendacium et pro illo loquimini dolos? (Liber Iob 13, 7)
Numquid faciem eius accipitis et pro Deo in iudicio contendere nitimini? (Liber Iob 13, 8)
Tu autem pietatem dissolvis et detrahis meditationi coram Deo. (Liber Iob 15, 4)
Atque utinam sic iudicaretur vir cum Deo, sicut iudicatur filius hominis cum collega suo. (Liber Iob 16, 21)
Deorsum radices eius siccantur, sursum autem atteruntur rami eius. (Liber Iob 18, 16)