Księga Psalmów, 104

1. Błogosław, duszo moja, Pana! O Boże mój, Panie, jesteś bardzo wielki! Odziany we wspaniałość i majestat,

1. alleluja confitemini Domino et invocate nomen ejus adnuntiate inter gentes opera ejus

2. światłem okryty jak płaszczem. Rozpostarłeś niebo jak namiot,

2. cantate ei et psallite ei narrate omnia mirabilia ejus

3. wzniosłeś swe komnaty nad wodami. Za rydwan masz obłoki, przechadzasz się na skrzydłach wiatru.

3. laudamini in nomine sancto ejus lætetur cor quærentium Dominum

4. Jako swych posłów używasz wichry, jako sługi - ogień i płomienie.

4. quærite Dominum et confirmamini quærite faciem ejus semper

5. Umocniłeś ziemię w jej podstawach: na wieki wieków się nie zachwieje.

5. mementote mirabilium ejus quæ fecit prodigia ejus et judicia oris ejus

6. Jak szatą okryłeś ją Wielką Otchłanią, stanęły wody ponad górami.

6. semen Abraham servi ejus filii Jacob electi ejus

7. Musiały uciekać wobec Twej groźby, na głos Twego grzmotu popadły w przerażenie.

7. ipse Dominus Deus noster in universa terra judicia ejus

8. Wzniosły się na góry, opadły na doliny, na miejsce, któreś im naznaczył.

8. memor fuit in sæculum testamenti sui verbi quod mandavit in mille generationes

9. Zakreśliłeś granicę, której nie przekraczają, nigdy nie wrócą, by zalać ziemię.

9. quod disposuit ad Abraham et juramenti sui ad Isaac

10. Ty zdroje kierujesz do strumieni, co pośród gór się sączą:

10. et statuit illud Jacob in præceptum et Israël in testamentum æternum

11. poją one wszelkie zwierzęta polne, [tam] dzikie osły gaszą swe pragnienie;

11. dicens tibi dabo terram Chanaan funiculum hereditatis vestræ

12. nad nimi mieszka ptactwo powietrzne, spomiędzy gałęzi głos swój wydaje.

12. cum essent numero breves paucissimos et incolas ejus

13. Z Twoich komnat nawadniasz góry, aby owocem Twych dzieł nasycić ziemię.

13. et pertransierunt de gente in gentem et de regno ad populum alterum

14. Każesz rosnąć trawie dla bydła i roślinom, by człowiekowi służyły, aby z roli dobywał chleb

14. non reliquit hominem nocere eis et corripuit pro eis reges

15. i wino, co rozwesela serce ludzkie, by rozpogadzać twarze oliwą, by serce ludzkie chleb krzepił.

15. nolite tangere christos meos et in prophetis meis nolite malignari

16. Drzewa Pana mają wody do syta, cedry Libanu, które zasadził.

16. et vocavit famem super terram omne firmamentum panis contrivit

17. Tam ptactwo zakłada gniazda, na cyprysach są domy bocianów.

17. misit ante eos virum in servum venundatus est Joseph

18. Wysokie góry dla kozic, a skały są kryjówką dla borsuków.

18. humiliaverunt in conpedibus pedes ejus ferrum pertransiit anima ejus

19. Tyś stworzył księżyc, aby czas wskazywał; słońce poznało swój zachód.

19. donec veniret verbum ejus eloquium Domini inflammavit eum

20. Mrok sprowadzasz i noc nastaje, w niej krąży wszelki zwierz leśny.

20. misit rex et solvit eum princeps populorum et dimisit eum

21. Lwiątka ryczą za łupem, domagają się żeru od Boga.

21. constituit eum dominum domus suæ et principem omnis possessionis suæ

22. Gdy słońce wzejdzie, wracają i kładą się w swych legowiskach.

22. ut erudiret principes ejus sicut semet ipsum et senes ejus prudentiam doceret

23. Człowiek wychodzi do swojej pracy, do trudu swojego aż do wieczora.

23. et intravit Israël in Ægyptum et Jacob accola fuit in terra Cham

24. Jak liczne są dzieła Twoje, Panie! Ty wszystko mądrze uczyniłeś: ziemia jest pełna Twych stworzeń.

24. et auxit populum ejus vehementer et firmavit eum super inimicos ejus

25. Oto morze wielkie, długie i szerokie, a w nim jest bez liku żyjątek i zwierząt wielkich i małych.

25. convertit cor eorum ut odirent populum ejus ut dolum facerent in servos ejus

26. Tamtędy wędrują okręty, i Lewiatan, którego stworzyłeś na to, aby w nim igrał.

26. misit Mosen servum suum Aaron quem elegit ipsum

27. Wszystko to czeka na Ciebie, byś dał im pokarm w swym czasie.

27. posuit in eis verba signorum suorum et prodigiorum in terra Cham

28. Gdy im udzielasz, zbierają; gdy rękę swą otwierasz, sycą się dobrami.

28. misit tenebras et obscuravit et non exacerbavit sermones suos

29. Gdy skryjesz swe oblicze, wpadają w niepokój; gdy im oddech odbierasz, marnieją i powracają do swojego prochu.

29. convertit aquas eorum in sanguinem et occidit pisces eorum

30. Stwarzasz je, gdy ślesz swego Ducha i odnawiasz oblicze ziemi.

30. dedit terra eorum ranas in penetrabilibus regum ipsorum

31. Niech chwała Pana trwa na wieki: niech Pan się raduje z dzieł swoich.

31. dixit et venit cynomia et scinifes in omnibus finibus eorum

32. Na ziemię patrzy, a ona drży; dotyka gór, a one dymią.

32. posuit pluvias eorum grandinem ignem conburentem in terra ipsorum

33. Póki mego życia, chcę śpiewać Panu i grać mojemu Bogu, póki mi życia starczy.

33. et percussit vineas eorum et ficulneas eorum et contrivit lignum finium eorum

34. Niech miła Mu będzie pieśń moja, będę radował się w Panu.

34. dixit et venit lucusta et bruchus cujus non erat numerus

35. Niech znikną z ziemi grzesznicy i niech już nie będzie występnych! Błogosław, duszo moja, Pana! Alleluja.

35. et comedit omne fænum in terra eorum et comedit omnem fructum terræ eorum

36.

36. et percussit omne primogenitum in terra eorum primitias omnis laboris eorum

37.

37. et eduxit eos in argento et auro et non erat in tribubus eorum infirmus

38.

38. lætata est Ægyptus in profectione eorum quia incubuit timor eorum super eos

39.

39. expandit nubem in protectionem eorum et ignem ut luceret eis per noctem

40.

40. petierunt et venit coturnix et panem cæli saturavit eos

41.

41. disrupit petram et fluxerunt aquæ abierunt in sicco flumina

42.

42. quoniam memor fuit verbi sancti sui quod habuit ad Abraham puerum suum

43.

43. et eduxit populum suum in exultatione et electos suos in lætitia

44.

44. et dedit illis regiones gentium et labores populorum possederunt

45.

45. ut custodiant justificationes ejus et legem ejus requirant