Księga Amosa, 8

1. To mi ukazał Pan Bóg: oto kosz dojrzałych owoców.

1. hæc ostendit mihi Dominus Deus et ecce uncinus pomorum

2. I zapytał: Co ty widzisz, Amosie? Odpowiedziałem: Kosz dojrzałych owoców. Rzekł Pan do mnie: Dojrzał do kary lud mój izraelski. Nie będę już dłużej go oszczędzał.

2. et dixit quid tu vides Amos et dixi uncinum pomorum et dixit Dominus ad me venit finis super populum meum Israël non adiciam ultra ut pertranseam eum

3. Tego dnia pieśni dworskie zamienią się w lamenty - wyrocznia Pana Boga - mnóstwo trupów, na każdym miejscu rozrzucone, cisza!

3. et stridebunt cardines templi in die illa dicit Dominus Deus multi morientur in omni loco proicietur silentium

4. Słuchajcie tego wy, którzy gnębicie ubogiego i bezrolnego pozostawiacie bez pracy,

4. audite hoc qui conteritis pauperem et deficere facitis egenos terræ

5. którzy mówicie: Kiedyż minie nów księżyca, byśmy mogli sprzedawać zboże? Kiedyż szabat, byśmy mogli otworzyć spichlerz? A będziemy zmniejszać efę, powiększać sykl i wagę podstępnie fałszować.

5. dicentes quando transibit mensis et venundabimus merces et sabbatum et aperiemus frumentum ut inminuamus mensuram et augeamus siclum et subponamus stateras dolosas

6. Będziemy kupować biednego za srebro, a ubogiego za parę sandałów i plewy pszeniczne będziemy sprzedawać.

6. ut possideamus in argento egenos et pauperes pro calciamentis et quisquilias frumenti vendamus

7. Przysiągł Pan na dumę Jakuba: Nie zapomnę nigdy wszystkich ich uczynków.

7. juravit Dominus in superbia Jacob si oblitus fuero usque ad finem omnia opera eorum

8. Czyż z tego powodu ziemia nie zadrży i czyż nie będą lamentować wszyscy jej mieszkańcy, i nie wzbierze wszystko jak Nil, wzburzy się i opadnie jak Nil w Egipcie?

8. numquid super isto non commovebitur terra et lugebit omnis habitator ejus et ascendet quasi fluvius universus et eicietur et defluet quasi rivus Ægypti

9. Owego dnia - wyrocznia Pana Boga - zajdzie słońce w południe i w dzień świetlany zaciemnię ziemię.

9. et erit in die illa dicit Dominus occidet sol meridie et tenebrescere faciam terram in die luminis

10. Zamienię święta wasze w żałobę, a wszystkie wasze pieśni w lamentacje; nałożę na wszystkie biodra wory, a na wszystkie głowy [sprowadzę] łysinę i uczynię żałobę jak po jedynaku, a dni ostatnie jakby dniem goryczy.

10. et convertam festivitates vestras in luctum et omnia cantica vestra in planctum et inducam super omne dorsum vestrum saccum et super omne caput calvitium et ponam eam quasi luctum unigeniti et novissima ejus quasi diem amarum

11. Oto nadejdą dni - wyrocznia Pana Boga - gdy ześlę głód na ziemię, nie głód chleba ani pragnienie wody, lecz głód słuchania słów Pańskich.

11. ecce dies veniunt dicit Dominus et mittam famem in terram non famem panis neque sitim aquæ sed audiendi verbum Domini

12. Wtedy błąkać się będą od morza do morza, z północy na wschód będą krążyli, by znaleźć słowo Pańskie, lecz go nie znajdą.

12. et commovebuntur a mari usque ad mare et ab aquilone usque ad orientem circumibunt quærentes verbum Domini et non invenient

13. W dzień ten pomdleją z pragnienia piękne dziewice i młodzieńcy.

13. in die illa deficient virgines pulchræ et adulescentes in siti

14. Ci, którzy przysięgają na winę Samarii i mówią: Na życie twego boga, Danie!; na życie boga, Beer-Szebo! - upadną i już nie powstaną.

14. qui jurant in delicto Samariæ et dicunt vivit deus tuus Dan et vivit via Bersabee et cadent et non resurgent ultra