Mosaico decorativo

1. No ano nono, no décimo mês, aos dez dias do mês, foi-me dirigida a palavra do Senhor nestes termos:

1. καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με ἐν τῷ ἔτει τῷ ἐνάτῳ ἐν τῷ μηνὶ τῷ δεκάτῳ δεκάτῃ τοῦ μηνὸς λέγων

2. Filho de homem, escreve a data deste dia, porque é hoje que o rei de Babilônia assentou arraiais contra Jerusalém.

2. υἱὲ ἀνθρώπου γράψον σεαυτῷ εἰς ἡμέραν ἀπὸ τῆς ἡμέρας ταύτης ἀφ’ ἧς ἀπηρείσατο βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐπὶ Ιερουσαλημ ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς σήμερον

3. Expõe à casa (de Israel) rebelde esta parábola. Assim lhes falarás; Isto diz o Senhor Deus: Põe uma caldeira ao lume; põe-na, digo, e deita-lhe água dentro.

3. καὶ εἰπὸν ἐπὶ τὸν οἶκον τὸν παραπικραίνοντα παραβολὴν καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς τάδε λέγει κύριος ἐπίστησον τὸν λέβητα καὶ ἔκχεον εἰς αὐτὸν ὕδωρ

4. Mete nela pedaços de carne, todos escolhidos, coxa e espádua, e acaba de a encher com os melhores ossos.

4. καὶ ἔμβαλε εἰς αὐτὸν τὰ διχοτομήματα πᾶν διχοτόμημα καλόν σκέλος καὶ ὦμον ἐκσεσαρκισμένα ἀπὸ τῶν ὀστῶν

5. Pega na carne das reses mais gordas, põe por baixo da caldeira um montão de ossos; faze que ferva em borbulhões. até que se cozam também os ossos que estão dentro dela.

5. ἐξ ἐπιλέκτων κτηνῶν εἰλημμένων καὶ ὑπόκαιε τὰ ὀστᾶ ὑποκάτω αὐτῶν ἔζεσεν ἔζεσεν καὶ ἥψηται τὰ ὀστᾶ αὐτῆς ἐν μέσῳ αὐτῆς

6. Eis o que diz o Senhor Deus: Ai da cidade do sangue, que é como uma caldeira cheia de ferrugem, ferrugem que não pode ser tirada. Esvazia-a dos bocados que tem dentro, uns após outros, sem tirar à sorte.

6. διὰ τοῦτο τάδε λέγει κύριος ὦ πόλις αἱμάτων λέβης ἐν ᾧ ἐστιν ἰὸς ἐν αὐτῷ καὶ ὁ ἰὸς οὐκ ἐξῆλθεν ἐξ αὐτῆς κατὰ μέλος αὐτῆς ἐξήνεγκεν οὐκ ἔπεσεν ἐπ’ αὐτὴν κλῆρος

7. O sangue (inocente) que derramou está ainda no meio dela; sobre pedra nua o derramou; não o derramou sobre a terra, para o cobrir com o pó.

7. ὅτι αἷμα αὐτῆς ἐν μέσῳ αὐτῆς ἐστιν ἐπὶ λεωπετρίαν τέταχα αὐτό οὐκ ἐκκέχυκα αὐτὸ ἐπὶ τὴν γῆν τοῦ καλύψαι ἐπ’ αὐτὸ γῆν

8. Para fazer cair sobre ela a minha indignação, para me vingar (como ela merece), espalhei também o seu sangue sobre a pedra nua, para que não fosse coberto.

8. τοῦ ἀναβῆναι θυμὸν εἰς ἐκδίκησιν ἐκδικηθῆναι δέδωκα τὸ αἷμα αὐτῆς ἐπὶ λεωπετρίαν τοῦ μὴ καλύψαι αὐτό

9. Portanto isto diz o Senhor Deus; Ai da cidade do sangue! Também eu vou fazer uma grande fogueira!

9. διὰ τοῦτο τάδε λέγει κύριος κἀγὼ μεγαλυνῶ τὸν δαλὸν

10. Junta muita lenha, acende o fogo, coze a carne prepara o tempero, e sejam queimados os ossos.

10. καὶ πληθυνῶ τὰ ξύλα καὶ ἀνακαύσω τὸ πῦρ ὅπως τακῇ τὰ κρέα καὶ ἐλαττωθῇ ὁ ζωμὸς

11. Põe, depois, a caldeira vazia sobre as brasas, para que ela aqueça e o seu cobre se abrase, e se funda dentro dela a sua imundície. e se consuma a sua ferrugem.

11. καὶ στῇ ἐπὶ τοὺς ἄνθρακας ὅπως προσκαυθῇ καὶ θερμανθῇ ὁ χαλκὸς αὐτῆς καὶ τακῇ ἐν μέσῳ ἀκαθαρσίας αὐτῆς καὶ ἐκλίπῃ ὁ ἰὸς αὐτῆς

12. Vãos esforços! Não saiu dela a sua muita ferrugem, nem por meio do fogo.

12. καὶ οὐ μὴ ἐξέλθῃ ἐξ αὐτῆς πολὺς ὁ ἰὸς αὐτῆς καταισχυνθήσεται ὁ ἰὸς αὐτῆς

13. Da iniundície do teu proceder eu quis limpar-te, mas não ficaste limpa das tuas impurezas; não mais serás limpa, até que satisfaça contra ti a minha indignação.

13. ἀνθ’ ὧν ἐμιαίνου σύ καὶ τί ἐὰν μὴ καθαρισθῇς ἔτι ἕως οὗ ἐμπλήσω τὸν θυμόν μου

14. Eu. o Senhor, falei: isto acontecerá; agirei sem recuar, não perdoarei, não me aplacarei; segundo os teus caminhos e segundo as tuas obras far-se-á o teu julgamento, diz o Senhor.

14. ἐγὼ κύριος λελάληκα καὶ ἥξει καὶ ποιήσω οὐ διαστελῶ οὐδὲ μὴ ἐλεήσω κατὰ τὰς ὁδούς σου καὶ κατὰ τὰ ἐνθυμήματά σου κρινῶ σε λέγει κύριος διὰ τοῦτο ἐγὼ κρινῶ σε κατὰ τὰ αἵματά σου καὶ κατὰ τὰ ἐνθυμήματά σου κρινῶ σε ἡ ἀκάθαρτος ἡ ὀνομαστὴ καὶ πολλὴ τοῦ παραπικραίνειν

15. Foi-me dirigida a palavra do Senhor nestes termos;

15. καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

16. Filho de homem, eis que vou tirar-te dum golpe aquilo que é mais agradável aos teus olhos (a tua esposa), mas tu não te lamentarás, não chorarás. não te correrão as lágrimas (pelo rosto).

16. υἱὲ ἀνθρώπου ἰδοὺ ἐγὼ λαμβάνω ἐκ σοῦ τὰ ἐπιθυμήματα τῶν ὀφθαλμῶν σου ἐν παρατάξει οὐ μὴ κοπῇς οὐδὲ μὴ κλαυσθῇς

17. Geme em silêncio; não tomes luto, como se faz pelos mortos; põe na cabeça o teu turbante, o calçado nos teus pés; não cubras o rosto (com um véu) nem comas o pão que se dá aos que estão de luto.

17. στεναγμὸς αἵματος ὀσφύος πένθους ἐστίν οὐκ ἔσται τὸ τρίχωμά σου συμπεπλεγμένον ἐπὶ σὲ καὶ τὰ ὑποδήματά σου ἐν τοῖς ποσίν σου οὐ μὴ παρακληθῇς ἐν χείλεσιν αὐτῶν καὶ ἄρτον ἀνδρῶν οὐ μὴ φάγῃς

18. Falei de manhã ao povo, e à tarde morreu minha mulher; ao outro dia, pela manhã, fiz o que me tinha sido ordenado.

18. καὶ ἐλάλησα πρὸς τὸν λαὸν τὸ πρωὶ ὃν τρόπον ἐνετείλατό μοι καὶ ἀπέθανεν ἡ γυνή μου ἑσπέρας καὶ ἐποίησα τὸ πρωὶ ὃν τρόπον ἐπετάγη μοι

19. Então me disse o povo; Por que nos não explicas o que significam estas coisas que fazes?

19. καὶ εἶπεν πρός με ὁ λαός οὐκ ἀναγγελεῖς ἡμῖν τί ἐστιν ταῦτα ἃ σὺ ποιεῖς

20. Respondi; Foi-me dirigida a palavra do Senhor, nestes termos;

20. καὶ εἶπα πρὸς αὐτούς λόγος κυρίου πρός με ἐγένετο λέγων

21. Pala à casa de Israel; Isto diz o Senhor Deus; Eis que vou profanar o meu santuário, orgulho da vossa força, delícias dos vossos olhos, amor das vossas almas. Os vossos filhos e as vossas filhas que deixastes, cairão aos golpes da espada.

21. εἰπὸν πρὸς τὸν οἶκον τοῦ Ισραηλ τάδε λέγει κύριος ἰδοὺ ἐγὼ βεβηλῶ τὰ ἅγιά μου φρύαγμα ἰσχύος ὑμῶν ἐπιθυμήματα ὀφθαλμῶν ὑμῶν καὶ ὑπὲρ ὧν φείδονται αἱ ψυχαὶ ὑμῶν καὶ οἱ υἱοὶ ὑμῶν καὶ αἱ θυγατέρες ὑμῶν οὓς ἐγκατελίπετε ἐν ῥομφαίᾳ πεσοῦνται

22. E vós fareis como eu fiz; não cobrireis o rosto (com véu) nem comereis do pão que se dá aos que estão de luto; (ver nota)

22. καὶ ποιήσετε ὃν τρόπον πεποίηκα ἀπὸ στόματος αὐτῶν οὐ παρακληθήσεσθε καὶ ἄρτον ἀνδρῶν οὐ φάγεσθε

23. tereis os vossos turbantes nas vossas cabeças, e calçado nos pés; não vos lamentareis, não chorareis, mas consumir-vos-eis nas vossas iniquidades e gemereis uns dom os outros.

23. καὶ αἱ κόμαι ὑμῶν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ὑμῶν καὶ τὰ ὑποδήματα ὑμῶν ἐν τοῖς ποσὶν ὑμῶν οὔτε μὴ κόψησθε οὔτε μὴ κλαύσητε καὶ ἐντακήσεσθε ἐν ταῖς ἀδικίαις ὑμῶν καὶ παρακαλέσετε ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ

24. Ezequiel será para vós um sinal; tudo o que ele fez (na morte de sua esposa), fá-lo-eis vós igualmente, quando estas coisas acontecerem, e sabereis que eu sou o Senhor Deus.

24. καὶ ἔσται Ιεζεκιηλ ὑμῖν εἰς τέρας κατὰ πάντα ὅσα ἐποίησεν ποιήσετε ὅταν ἔλθῃ ταῦτα καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ κύριος

25. E tu, filho de homem, no. dia em que eu tirar deles a sua fortaleza, a sua glória e a sua alegria, as delícias de seus olhos, o desejo das suas almas, a saber, seus filhos e suas filhas.

25. καὶ σύ υἱὲ ἀνθρώπου οὐχὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ὅταν λαμβάνω τὴν ἰσχὺν παρ’ αὐτῶν τὴν ἔπαρσιν τῆς καυχήσεως αὐτῶν τὰ ἐπιθυμήματα ὀφθαλμῶν αὐτῶν καὶ τὴν ἔπαρσιν ψυχῆς αὐτῶν υἱοὺς αὐτῶν καὶ θυγατέρας αὐτῶν

26. nesse dia, quando vier ter contigo algum que escapar, para te dar novas,

26. ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἥξει ὁ ἀνασῳζόμενος πρὸς σὲ τοῦ ἀναγγεῖλαί σοι εἰς τὰ ὦτα

27. nesse dia, digo, abrir-se-á a tua boca para falares com o fugitivo; falarás e não ficarás mais em silêncio e serás para eles um sinal (ou vatícinio), e, assim, saberão que eu sou o Senhor.

27. ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ διανοιχθήσεται τὸ στόμα σου πρὸς τὸν ἀνασῳζόμενον καὶ λαλήσεις καὶ οὐ μὴ ἀποκωφωθῇς οὐκέτι καὶ ἔσῃ αὐτοῖς εἰς τέρας καὶ ἐπιγνώσονται διότι ἐγὼ κύριος



Lue Raamattu vuodessa

Liity yhteisöömme ja lue koko Raamattu 365 päivässä. Jäsennelty ja inspiroiva polku uskosi ja Raamatun tuntemuksesi syventämiseen.