Mosaico decorativo

1. Partiendo de falsos razonamientos sacan estas conclusiones: "Nuestra vida es corta y llena de decepciones, tendremos un fin y será sin remedio: nunca se ha visto que alguien haya subido del mundo de los muertos.

1. Dixerunt enim cogitantes apud se non recte: “Exiguum et cum taedio est tempus vitae nostrae, et non est refrigerium in fine hominis, et non est agnitus, qui sit reversus ab inferis.

2. Nacimos por pura casualidad, y cuando lleguemos al final será como si no hubiésemos existido. Nuestro soplo vital no es más que el vapor de nuestro aliento; nuestro pensamiento salta como una chispa del latido de nuestro corazón.

2. Quia ex tempore nati sumus et post hoc erimus, tamquam non fuerimus, quoniam fumus flatus est in naribus nostris, et sermo scintilla in motu cordis nostri;

3. Cuando llegue a extinguirse, el cuerpo regresará al polvo, y el espíritu se dispersará como una bocanada de aire.

3. qua exstincta, cinis fiet corpus nostrum, et spiritus diffundetur tamquam mollis aer.

4. Con el tiempo se olvidarán de nuestro nombre, nadie más pensará en lo que hicimos; nuestra vida pasa como la sombra de una nube, se desvanece como niebla a los rayos del sol.

4. Et nomen nostrum oblivioni tradetur per tempus, et nemo memoriam habebit operum nostrorum; et transibit vita nostra tamquam vestigium nubis, et sicut nebula dissolvetur, quae fugata est a radiis solis et a calore illius aggravata.

5. Nuestra vida es sólo el paso de una sombra, cuando llega el fin es sin vuelta: una vez sellado, nadie vuelve.

5. Umbrae enim transitus est tempus nostrum, et non est reversio finis nostri, quoniam consignata est, et nemo revertitur.

6. Vengan, pues, gocemos de los bienes presentes, aprovechémonos de todo, ¡ea vamos, es la juventud!

6. Venite ergo, et fruamur bonis, quae sunt, et utamur creatura tamquam in iuventute sollicite.

7. ¡que haya vino y perfumes!

7. Vino pretioso et unguentis nos impleamus, et non praetereat nos flos temporis verni;

8. ¡No dejemos que se marchiten las rosas, pongámoslas en nuestra corona!

8. coronemus nos calycibus rosarum, antequam marcescant,

9. ¡Que nadie de nosotros falte a nuestra comilonas; por todas partes dejaremos recuerdos de nuestras fiestas, pues esa es nuestra herencia y nuestra suerte.

9. nullum pratum exsors sit luxuriae nostrae; ubique relinquamus signa laetitiae, quoniam haec est pars nostra, et haec est sors.

10. Seamos duros con esos pobres piadosos, y lo mismo con las viudas; ¡nada de respeto con los viejos de cabellos blancos!

10. Opprimamus pauperem iustum et non parcamus viduae nec veterani revereamur canos multi temporis.

11. ¡Nuestra fuerza sea la ley! La debilidad es prueba de que uno no sirve para nada!

11. Sit autem fortitudo nostra lex iustitiae; quod enim infirmum est, inutile invenitur.

12. Hagamos la guerra al que nos reprende porque violamos la Ley; nos recuerda cómo fuimos educados y nos echa en cara nuestra conducta.

12. Circumveniamus ergo iustum, quoniam inutilis est nobis et contrarius est operibus nostris et improperat nobis peccata legis et diffamat in nos peccata disciplinae nostrae.

13. Pretende conocer a Dios y se proclama hijo del Señor.

13. Promittit se scientiam Dei habere et filium Dei se nominat.

14. No hace más que contradecir nuestras ideas, y su sola presencia nos cae pesada.

14. Factus est nobis in accusationem cogitationum nostrarum; gravis est nobis etiam ad videndum,

15. Lleva una vida distinta a la de todos y es rara su conducta.

15. quoniam dissimilis est aliis vita illius, et immutatae sunt viae eius.

16. Nos considera unos degenerados, creería mancharse si actuara como nosotros. Habla de una felicidad para los justos al final y se vanagloría de tener a Dios por padre.

16. Tamquam scoria aestimati sumus ab illo, et abstinet se a viis nostris tamquam ab immunditiis; beata dicit novissima iustorum et gloriatur patrem se habere Deum.

17. Veamos pues si lo que dice es verdad y hagamos la prueba: ¿cómo se librará?

17. Videamus ergo, si sermones illius veri sint, et tentemus, quae in exitu eius erunt:

18. Si el justo es hijo de Dios, Dios le ayudará y lo librará de sus adversarios.

18. si enim est verus filius Dei, suscipiet illum et liberabit eum de manibus contrariorum.

19. Sometámoslo a humillaciones y a torturas, veamos cómo las acepta, probemos su paciencia.

19. Contumelia et tormento interrogemus eum, ut sciamus modestiam eius et probemus patientiam illius;

20. Luego condenémoslo a una muerte infame pues, según él, alguien intenvendrá".

20. morte turpissima condemnemus eum: erit enim ei visitatio ex sermonibus illius”.

21. Así es como razonan, pero están equivocados. Su maldad los enceguece,

21. Haec cogitaverunt et erraverunt; excaecavit enim illos malitia eorum,

22. de tal manera que no conocen los secretos de Dios. No esperan la recompensa de una vida santa, ni creen que las almas puras tendrán su paga.

22. et nescierunt sacramenta Dei neque mercedem speraverunt sanctitatis nec iudicaverunt honorem animarum immaculatarum.

23. Pero Dios creó al hombre a imagen de lo que en él es invisible, y no para que fuera un ser corruptible.

23. Quoniam Deus creavit hominem in incorruptibilitate et imaginem similitudinis suae fecit illum;

24. La envidia del diablo introdujo la muerte en el mundo, y la experimentan los que toman su partido.

24. invidia autem Diaboli mors introivit in orbem terrarum; experiuntur autem illam, qui sunt ex parte illius.



Lue Raamattu vuodessa

Liity yhteisöömme ja lue koko Raamattu 365 päivässä. Jäsennelty ja inspiroiva polku uskosi ja Raamatun tuntemuksesi syventämiseen.