Deuteronômio, 2
1. kai epistrafenteV aphramen eiV thn erhmon odon qalassan eruqran on tropon elalhsen kurioV proV me kai ekuklwsamen to oroV to shir hmeraV pollaV
1. Luego nos volvimos y partimos hacia el desierto, por el camino del mar de Suf, como Yahveh me había mandado. Durante muchos días anduvimos rodeando la montaña de Seír.
2. kai eipen kurioV proV me
2. Yahveh me habló y me dijo:
3. ikanousqw umin kukloun to oroV touto epistrafhte oun epi borran
3. «Ya habéis dado bastantes rodeos a esta montaña: dirigíos hacia el norte.
4. kai tw law enteilai legwn umeiV paraporeuesqe dia twn oriwn twn adelfwn umwn uiwn hsau oi katoikousin en shir kai fobhqhsontai umaV kai eulabhqhsontai umaV sfodra
4. Y da al pueblo esta orden: Vais a pasar por el territorio de vuestros hermanos, los hijos de Esaú, que habitan en Seír. Ellos os temen; pero vosotros tened mucho cuidado;
5. mh sunayhte proV autouV polemon ou gar mh dw umin apo thV ghV autwn oude bhma podoV oti en klhrw dedwka toiV uioiV hsau to oroV to shir
5. no los ataquéis, porque yo no os daré nada de su país, ni siquiera la medida de la planta del pie, ya que el monte Seír se lo he dado en posesión a Esaú.
6. brwmata arguriou agorasate par' autwn kai fagesqe kai udwr metrw lhmyesqe par' autwn arguriou kai piesqe
6. La comida que comáis se la compraréis por dinero, y por dinero les compraréis también el agua que bebáis.
7. o gar kurioV o qeoV hmwn euloghsen se en panti ergw twn ceirwn sou diagnwqi pwV dihlqeV thn erhmon thn megalhn kai thn foberan ekeinhn idou tessarakonta eth kurioV o qeoV sou meta sou ouk epedehqhV rhmatoV
7. Pues Yahveh tu Dios te ha bendecido en todas tu obras: ha protegido tu marcha por este gran desierto, y hace ya cuarenta años que Yahveh tu Dios está contigo sin que te haya faltado nada.»
8. kai parhlqomen touV adelfouV hmwn uiouV hsau touV katoikountaV en shir para thn odon thn araba apo ailwn kai apo gasiwngaber kai epistreyanteV parhlqomen odon erhmon mwab
8. Pasamos, pues, al lado de nuestros hermanos, los hijos de Esaú que habitan en Seír, por el camino de la Arabá, de Elat y de Esyón Guéber; después cambiando de rumbo, tomamos el camino del desierto de Moab.
9. kai eipen kurioV proV me mh ecqrainete toiV mwabitaiV kai mh sunayhte proV autouV polemon ou gar mh dw umin apo thV ghV autwn en klhrw toiV gar uioiV lwt dedwka thn shir klhronomein
9. Yahveh me dijo: «No ataques a Moab, no le provoques al combate, pues yo no te daré nada de su país, ya que Ar se la he dado en posesión a los hijos de Lot.
10. oi ommin proteroi enekaqhnto ep' authV eqnoV mega kai polu kai iscuonteV wsper oi enakim
10. (Antiguamente habitaban allí los emitas, pueblo grande, numeroso y corpulento como los anaquitas.
11. rafain logisqhsontai kai outoi wsper oi enakim kai oi mwabitai eponomazousin autouV ommin
11. Tanto a ellos como a los anaquitas se los tenía por refaítas, pero los moabitas los llamaban emitas.
12. kai en shir enekaqhto o corraioV proteron kai uioi hsau apwlesan autouV kai exetriyan autouV apo proswpou autwn kai katwkisqhsan ant' autwn on tropon epoihsen israhl thn ghn thV klhronomiaV autou hn dedwken kurioV autoiV
12. Igualmente en Seír habitaron antiguamente los joritas, pero los hijos de Esaú los desalojaron, los exterminaron y se establecieron en su lugar, como ha hecho Israel con la tierra de su posesión, la que Yahveh les dio.)
13. nun oun anasthte kai aparate umeiV kai paraporeuesqe thn faragga zaret kai parhlqomen thn faragga zaret
13. Y ahora, levantaos y pasad el torrente Zéred.» Y pasamos el torrente Zéred.
14. kai ai hmerai aV pareporeuqhmen apo kadhV barnh ewV ou parhlqomen thn faragga zaret triakonta kai oktw eth ewV ou diepesen pasa genea andrwn polemistwn apoqnhskonteV ek thV parembolhV kaqoti wmosen autoiV o qeoV
14. El tiempo que estuvimos caminando desde Cadés Barnea hasta que pasamos el torrente Zéred fue de 38 años; por lo que había desaparecido ya del campamento toda la generación de hombres de guerra, como Yahveh les había jurado.
15. kai h ceir tou qeou hn ep' autoiV exanalwsai autouV ek thV parembolhV ewV ou diepesan
15. La misma mano de Yahveh había caído sobre ellos para extirparlos de en medio del campamento hasta hacerlos desaparecer.
16. kai egenhqh epei diepesan panteV oi andreV oi polemistai apoqnhskonteV ek mesou tou laou
16. Cuando la muerte había hecho desaparecer a todos los hombres de guerra en medio del pueblo,
17. kai elalhsen kurioV proV me legwn
17. Yahveh me habló y me dijo:
18. su paraporeush shmeron ta oria mwab thn shir
18. «Vas a pasar hoy la frontera de Moab, por Ar,
19. kai prosaxete egguV uiwn amman mh ecqrainete autoiV kai mh sunayhte autoiV eiV polemon ou gar mh dw apo thV ghV uiwn amman soi en klhrw oti toiV uioiV lwt dedwka authn en klhrw
19. y vas a encontrarte con los hijos de Ammón. No los ataques ni les provoques; pues yo no te daré nada del país de los hijos de Ammón, ya que se lo he entregado a los hijos de Lot en posesión.
20. gh rafain logisqhsetai kai gar ep' authV katwkoun oi rafain to proteron kai oi ammanitai onomazousin autouV zomzommin
20. (También éste era considerado país de refaítas; los refaítas habitaron aquí antiguamente; y los ammonitas los llamaban zanzumitas,
21. eqnoV mega kai polu kai dunatwteron umwn wsper oi enakim kai apwlesen autouV kurioV pro proswpou autwn kai kateklhronomhsan kai katwkisqhsan ant' autwn ewV thV hmeraV tauthV
21. pueblo grande, numeroso y corpulento como los anaquitas; Yahveh los exterminó ante los ammonitas, que los desalojaron y se establecieron en su lugar;
22. wsper epoihsan toiV uioiV hsau toiV katoikousin en shir on tropon exetriyan ton corraion apo proswpou autwn kai kateklhronomhsan kai katwkisqhsan ant' autwn ewV thV hmeraV tauthV
22. así había hecho también en favor de los hijos de Esaú, que habitaban en Seír, exterminando delante de ellos a los joritas; aquéllos los desalojaron y se establecieron en su lugar hasta el día de hoy.
23. kai oi euaioi oi katoikounteV en ashrwq ewV gazhV kai oi kappadokeV oi exelqonteV ek kappadokiaV exetriyan autouV kai katwkisqhsan ant' autwn
23. Y también a los avitas, que habitan en los campos hasta Gaza; los kaftoritas, venidos de Kaftor, los exterminaron y se establecieron en su lugar).
24. nun oun anasthte kai aparate kai parelqate umeiV thn faragga arnwn idou paradedwka eiV taV ceiraV sou ton shwn basilea esebwn ton amorraion kai thn ghn autou enarcou klhronomein sunapte proV auton polemon
24. Levantaos, partid y pasad el torrente Arnón. Mira, yo pongo en tus manos a Sijón, el amorreo, rey de Jesbón, y todo su país. Comienza la conquista; provócale al combate.
25. en th hmera tauth enarcou dounai ton tromon sou kai ton fobon sou epi proswpon pantwn twn eqnwn twn upokatw tou ouranou oitineV akousanteV to onoma sou taracqhsontai kai wdinaV exousin apo proswpou sou
25. Desde hoy comienzo a infundir terror y miedo de ti entre todos los pueblos que hay debajo del cielo: al tener noticia de tu llegada temblarán todos y se estremecerán.»
26. kai apesteila presbeiV ek thV erhmou kedamwq proV shwn basilea esebwn logoiV eirhnikoiV legwn
26. Del desierto de Quedemot envié mensajeros a Sijón, rey de Jesbón, con estas palabras de paz:
27. pareleusomai dia thV ghV sou en th odw pareleusomai ouci ekklinw dexia oude aristera
27. «Voy a pasar por tu país; seguiré el camino sin desviarme a derecha ni a izquierda.
28. brwmata arguriou apodwsh moi kai fagomai kai udwr arguriou apodwsh moi kai piomai plhn oti pareleusomai toiV posin
28. La comida que coma véndemela por dinero, el agua que beba dámela por dinero; sólo deseo pasar a pie,
29. kaqwV epoihsan moi oi uioi hsau oi katoikounteV en shir kai oi mwabitai oi katoikounteV en arohr ewV parelqw ton iordanhn eiV thn ghn hn kurioV o qeoV hmwn didwsin hmin
29. como me han dejado los hijos de Esaú que habitan en Seír y los moabitas que habitan en Ar, hasta cruzar el Jordán para ir hacia la tierra que nos da Yahveh nuestro Dios.»
30. kai ouk hqelhsen shwn basileuV esebwn parelqein hmaV di' autou oti esklhrunen kurioV o qeoV hmwn to pneuma autou kai katiscusen thn kardian autou ina paradoqh eiV taV ceiraV sou wV en th hmera tauth
30. Pero Sijón, rey de Jesbón, no quiso dejarnos pasar por allí porque Yahveh tu Dios le había empedernido el espíritu y endurecido el corazón, a fin de entregarle en tus manos, como lo está todavía hoy.
31. kai eipen kurioV proV me idou hrgmai paradounai pro proswpou sou ton shwn basilea esebwn ton amorraion kai thn ghn autou enarxai klhronomhsai thn ghn autou
31. Yahveh me dijo: «Mira, he comenzado a entregarte a Sijón y su país; empieza la conquista, apodérate de su territorio.»
32. kai exhlqen shwn basileuV esebwn eiV sunanthsin hmin autoV kai paV o laoV autou eiV polemon iassa
32. Sijón salió a nuestro encuentro con todo su pueblo, y nos presentó batalla en Yahás.
33. kai paredwken auton kurioV o qeoV hmwn pro proswpou hmwn kai epataxamen auton kai touV uiouV autou kai panta ton laon autou
33. Yahveh nuestro Dios nos lo entregó y le derrotamos a él, a sus hijos y a todo su pueblo.
34. kai ekrathsamen paswn twn polewn autou en tw kairw ekeinw kai exwleqreusamen pasan polin exhV kai taV gunaikaV autwn kai ta tekna autwn ou katelipomen zwgreian
34. Nos apoderamos entonces de todas sus ciudades y consagramos al anatema toda ciudad: hombres, mujeres y niños, sin dejar superviviente.
35. plhn ta kthnh epronomeusamen kai ta skula twn polewn elabomen
35. Tan sólo guardamos como botín el ganado y los despojos de las ciudades tomadas.
36. ex arohr h estin para to ceiloV ceimarrou arnwn kai thn polin thn ousan en th faraggi kai ewV orouV tou galaad ouk egenhqh poliV htiV diefugen hmaV taV pasaV paredwken kurioV o qeoV hmwn eiV taV ceiraV hmwn
36. Desde Aroer, al borde del valle del Arnón, y la ciudad que está en el valle, hasta Galaad, no hubo ciudad inaccesible para nosotros; Yahveh nuestro Dios nos las entregó todas.
37. plhn eiV ghn uiwn ammwn ou proshlqomen panta ta sugkurounta ceimarrou iabok kai taV poleiV taV en th oreinh kaqoti eneteilato hmin kurioV o qeoV hmwn
37. Unicamente respetaste el país de los ammonitas, toda la ribera del torrente Yabboq y las ciudades de la montaña, todo lo que Yahveh nuestro Dios había prohibido.