Juízes, 1
1. kai egeneto meta thn teleuthn ihsou kai ephrwtwn oi uioi israhl en kuriw legonteV tiV anabhsetai hmin proV ton cananaion afhgoumenoV tou polemhsai en autw
1. Depois da morte de Josué, os israelitas consultaram o Senhor: “Quem dentre nós será o primeiro a combater os cananeus?”.
2. kai eipen kurioV ioudaV anabhsetai idou dedwka thn ghn en ceiri autou
2. O Senhor respondeu: “Judá, pois eu entregarei a terra nas suas mãos”.
3. kai eipen ioudaV proV sumewn ton adelfon autou anabhqi met' emou en tw klhrw mou kai polemhswmen en tw cananaiw kai poreusomai kai ge egw meta sou en tw klhrw sou kai eporeuqh met' autou sumewn
3. Então, Judá disse a Simeão, seu irmão: “Vem comigo à terra que me coube por sorte, para combatermos contra os cananeus. Depois irei contigo à tua terra”. Simeão partiu com ele.
4. kai anebh ioudaV kai edwken kurioV ton cananaion kai ton ferezaion en ceiri autou kai epataxen autouV en bezek deka ciliadaV andrwn
4. Judá travou combate e o Senhor entregou-lhe os cananeus e os ferezeus; derrotaram dez mil homens em Bezec.
5. kai euron ton adwnibezek en bezek kai epolemhsan en autw kai epataxan ton cananaion kai ton ferezaion
5. Ali encontraram Adonibezec, atacaram-no e derrotaram os cananeus e os ferezeus.
6. kai efugen adwnibezek kai katediwxan opisw autou kai elabon auton kai apekoyan ta akra twn ceirwn autou kai twn podwn autou
6. Adonibezec fugiu, mas eles o perseguiram, prenderam-no e cortaram-lhe os polegares das mãos e dos pés.
7. kai eipen adwnibezek ebdomhkonta basileiV ta akra twn ceirwn autwn kai twn podwn autwn apokekommenoi hsan sullegonteV ta upokatw thV trapezhV mou kaqwV oun epoihsa outwV antapedwken moi o qeoV kai hgagon auton eiV ierousalhm kai apeqanen ekei
7. Adonibezec disse: “Setenta reis, com os polegares das mãos e dos pés cortados, apanhavam debaixo de minha mesa as migalhas da comida. Como eu fiz, assim Deus me faz”. E conduziram-no a Jerusalém, onde morreu.
8. kai epolemhsan oi uioi iouda en ierousalhm kai katelabonto authn kai epataxan authn en stomati romfaiaV kai thn polin eneprhsan en puri
8. Os juditas atacaram Jerusalém e a tomaram. Passaram os seus habitantes a fio da espada e incendiaram a cidade.
9. kai meta tauta katebhsan oi uioi iouda polemhsai en tw cananaiw tw katoikounti thn oreinhn kai ton noton kai thn pedinhn
9. Desceram dali e combateram os cananeus das montanhas, do Negueb e da planície.
10. kai eporeuqh ioudaV proV ton cananaion ton katoikounta en cebrwn kai exhlqen cebrwn ex enantiaV to de onoma cebrwn hn emprosqen kariaqarboksefer kai epataxen ton sesi kai ton aciman kai ton qolmi gennhmata tou enak
10. Judá marchou contra os cananeus de Hebron (chamada antigamente Cariat-Arbe) e derrotou Sesai, Aimã e Tolmai.
11. kai eporeuqhsan ekeiqen proV touV katoikountaV dabir kai to onoma dabir hn emprosqen poliV grammatwn
11. Marchou depois contra os habitantes de Dabir, que antigamente se chamava Cariat-Sefer.
12. kai eipen caleb oV an pataxh thn polin twn grammatwn kai prokatalabhtai authn dwsw autw thn ascan qugatera mou eiV gunaika
12. Caleb tinha dito: “Àquele que combater e tomar Cariat-Sefer darei por mulher minha filha Acsa”.
13. kai prokatelabeto authn goqonihl uioV kenez adelfoV caleb o newteroV kai edwken autw thn ascan qugatera autou eiV gunaika
13. Otoniel, filho de Cenez, irmão mais novo de Caleb, tomou a cidade; e Caleb deu-lhe sua filha Acsa por mulher.
14. kai egeneto en tw eisporeuesqai authn kai epeseisen authn aithsai para tou patroV authV ton agron kai egogguzen epanw tou upozugiou kai ekraxen apo tou upozugiou eiV ghn notou ekdedosai me kai eipen auth caleb ti estin soi
14. Chegando Acsa à casa de seu marido, ele moveu-a a que pedisse um campo ao seu pai. E pela segunda vez ela saltou de seu jumento e Caleb disse-lhe: “Que tens?”.
15. kai eipen autw asca doV moi eulogian oti eiV ghn notou ekdedosai me kai dwseiV moi lutrwsin udatoV kai edwken auth caleb kata thn kardian authV thn lutrwsin metewrwn kai thn lutrwsin tapeinwn
15. “Dá-me –, respondeu ela – um presente. Instalaste-me em uma terra árida; dá-me também fontes de água!” E Caleb deu-lhe as fontes superiores e inferiores.
16. kai oi uioi iwbab tou kinaiou penqerou mwush anebhsan ek thV polewV twn foinikwn proV touV uiouV iouda eiV thn erhmon thn ousan en tw notw epi katabasewV arad kai eporeuqh kai katwkhsen meta tou laou
16. Os filhos de Hobab, o quenita, cunhado de Moisés, subiram da cidade das Palmeiras com os juditas, no deserto de Judá, ao sul de Arad, e vieram estabelecer-se com o povo.*
17. kai eporeuqh ioudaV meta sumewn tou adelfou autou kai epataxan ton cananaion ton katoikounta sefeq kai aneqematisan authn kai exwleqreusan authn kai ekalesan to onoma thV polewV exoleqreusiV
17. Judá prosseguiu sua marcha com Simeão, seu irmão, e derrotaram os cananeus de Sefat. Votaram a cidade ao interdito e ela recebeu o nome de Horma.*
18. kai ouk eklhronomhsen ioudaV thn gazan kai to orion authV kai thn askalwna kai to orion authV kai thn akkarwn kai to orion authV kai thn azwton kai ta perisporia authV
18. Judá tomou também Gaza e seu território, bem como Ascalon e Acaron com seus territórios.
19. kai hn kurioV meta iouda kai eklhronomhsen to oroV oti ouk edunato klhronomhsai touV katoikountaV thn koilada oti rhcab diesteilato authn
19. O Senhor estava com Judá, e ele conquistou a montanha; porém, não pôde despojar os habitantes da planície que possuíam carros de ferro.
20. kai edwken tw caleb thn cebrwn kaqa elalhsen mwushV kai eklhronomhsen ekeiqen taV treiV poleiV kai exhren ekeiqen touV treiV uiouV enak
20. Conforme o que Moisés tinha dito, deram Hebron a Caleb, que expulsou dela os três filhos de Enac.
21. kai ton iebousaion ton katoikounta en ierousalhm ouk exhran oi uioi beniamin kai katwkhsen o iebousaioV meta twn uiwn beniamin ewV thV hmeraV tauthV
21. Os benjaminitas não exterminaram os jebuseus de Jerusalém; por isso, os jebuseus habitaram em Jerusalém com os benjaminitas até o presente.
22. kai anebhsan oi uioi iwshf kai ge autoi eiV baiqhl kai ioudaV met' autwn
22. A família de José marchou também contra Betel, e o Senhor esteve com eles.
23. kai parenebalon oikoV israhl kata baiqhl to de onoma thV polewV hn emprosqen louza
23. E quando exploravam Betel, que antes se chamava Luza,
24. kai eidon oi fulassonteV andra ekporeuomenon ek thV polewV kai elaban auton kai eipon autw deixon hmin thn eisodon thV polewV kai poihsomen meta sou eleoV
24. viram um homem que saía da cidade e disseram-lhe: “Mostra-nos por onde se pode entrar na cidade e usaremos de misericórdia contigo”.
25. kai edeixen autoiV thn eisodon thV polewV kai epataxan thn polin en stomati romfaiaV ton de andra kai thn suggeneian autou exapesteilan
25. Ele indicou-lhes a entrada. Eles passaram a localidade a fio de espada, poupando, porém, aquele homem com a sua família.
26. kai aphlqen o anhr eiV ghn cettiim kai wkodomhsen ekei polin kai ekalesen to onoma authV louza touto onoma authV ewV thV hmeraV tauthV
26. Esse emigrou para a terra dos hiteus, onde construiu uma cidade, à qual pôs o nome de Luza, como é chamada ainda hoje.
27. kai ouk eklhronomhsen manasshV thn baiqsan h estin skuqwn poliV oude taV qugateraV authV oude ta perisporia authV oude thn ekqanaad kai taV qugateraV authV oude touV katoikountaV dwr kai taV qugateraV authV kai touV katoikountaV balaam kai taV qugateraV authV kai touV katoikountaV magedwn kai taV qugateraV authV oude touV katoikountaV ieblaam oude taV qugateraV authV kai hrxato o cananaioV katoikein en th gh tauth
27. Manassés não expulsou os habitantes de Betsã com suas aldeias, nem os de Tanac, de Dora, de Jeblam, de Meguido, com suas aldeias, porque os cananeus estavam decididos a ocupar essa terra.
28. kai egeneto ote eniscusen israhl kai eqeto ton cananaion eiV foron kai exairwn ouk exhren auton
28. Quando se tornaram mais fortes, os israelitas fizeram-nos tributários, mas não os despojaram.
29. kai efraim ouk exhren ton cananaion ton katoikounta en gazer kai katwkei o cananaioV en mesw autou en gazer kai egeneto eiV foron
29. Efraim não expulsou os cananeus de Gezer, os quais continuaram a habitar em Gezer, no meio de Efraim.
30. kai zaboulwn ouk exhren touV katoikountaV kedrwn kai touV katoikountaV enaala kai katwkhsen o cananaioV en mesw autou kai egeneto eiV foron
30. Zabulon não expulsou os habitantes de Cetron, nem os de Naalol; e os cananeus continuaram a habitar no meio de Zabulon, embora sujeitos ao tributo.
31. kai ashr ouk exhren touV katoikountaV akcw kai egeneto autw eiV foron kai touV katoikountaV dwr kai touV katoikountaV sidwna kai touV katoikountaV aalaf kai ton acazib kai thn celba kai thn afek kai thn rowb
31. Aser não expulsou os habitantes de Aco, nem os de Sidon, nem os de Aalab, de Acazib, de Helba, de Afec e de Roob;
32. kai katwkhsen ashr en mesw tou cananaiou tou katoikountoV thn ghn oti ouk edunasqh exarai auton
32. os filhos de Aser estabeleceram-se entre os cananeus, habitantes daquela terra, não podendo expulsá-los.
33. kai nefqali ouk exhren touV katoikountaV baiqsamuV oude touV katoikountaV baiqeneq kai katwkhsen israhl en mesw tou cananaiou tou katoikountoV thn ghn oi de katoikounteV baiqsamuV kai thn baiqeneq egenhqhsan autoiV eiV foron
33. Neftali não expulsou os habitantes de Bet-Sames, nem os de Bet-Anat, e estabeleceu-se entre os cananeus, habitantes daquela terra; os betsamitas e os betanitas ficaram-lhe tributários.
34. kai exeqliyen o amorraioV touV uiouV dan eiV to oroV oti ouk afhken auton katabhnai eiV thn koilada
34. Os amorreus repeliram os danitas para a montanha, e não lhes permitindo descer para a planície.
35. kai hrxato o amorraioV katoikein en tw orei tou mursinwnoV ou ai arkoi kai ai alwpekeV kai ebarunqh h ceir oikou iwshf epi ton amorraion kai egeneto eiV foron
35. Persistiram em ficar em Ar-Hares, em Aialon e em Salebim; mas a mão da casa de José prevaleceu sobre eles e tiveram de pagar o tributo.
36. kai to orion tou amorraiou o idoumaioV epanw akrabin epi thV petraV kai epanw
36. O território dos amorreus estendia-se desde a costa de Acrabim e de Sela, para o norte.