Sapienza, 8
1. Essa si estende da un confine all'altro con forza, governa con bontà eccellente ogni cosa.
1. adtingit enim a fine usque ad finem fortiter et disponit omnia suaviter
2. Questa ho amato e ricercato fin dalla mia giovinezza, ho cercato di prendermela come sposa, mi sono innamorato della sua bellezza.
2. hanc amavi et exquisivi a juventute mea et quæsivi sponsam mihi adsumere et amator factus sum formæ illius
3. Essa manifesta la sua nobiltà, in comunione di vita con Dio, perché il Signore dell'universo l'ha amata.
3. generositatem glorificat contubernium habens Dei sed et omnium Dominus dilexit illam
4. Essa infatti è iniziata alla scienza di Dio e sceglie le opere sue.
4. doctrix est enim disciplinæ Dei et electrix operum illius
5. Se la ricchezza è un bene desiderabile in vita, quale ricchezza è più grande della sapienza, la quale tutto produce?
5. et si divitiæ appetuntur in vita quid sapientiæ locupletius quæ omnia operatur
6. Se l'intelligenza opera, chi, tra gli esseri, è più artefice di essa?
6. si autem sensus operatur quis horum quæ sunt magis quam illa est artifex
7. Se uno ama la giustizia, le virtù sono il frutto delle sue fatiche. Essa insegna infatti la temperanza e la prudenza, la giustizia e la fortezza, delle quali nulla è più utile agli uomini nella vita.
7. et si justitiam quis diligit labores hujus magnas habent virtutes sobrietatem enim et sapientiam docet et justitiam et virtutem quibus utilius nihil est in vita hominibus
8. Se uno desidera anche un'esperienza molteplice, essa conosce le cose passate e intravede le future, conosce le sottigliezze dei discorsi e le soluzioni degli enigmi, pronostica segni e portenti, come anche le vicende dei tempi e delle epoche.
8. et si multitudinem scientiæ desiderat quis scit præterita et de futuris æstimat scit versutias sermonum et dissolutiones argumentorum signa et monstra scit antequam fiant et eventus temporum et sæculorum
9. Ho dunque deciso di prenderla a compagna della mia vita, sapendo che mi sarà consigliera di bene e conforto nelle preoccupazioni e nel dolore.
9. proposui ergo hanc adducere mihi ad convivendum sciens quoniam communicabit mecum de bonis et erit adlocutio cogitationis et tædii mei
10. Per essa avrò gloria fra le folle e, anche se giovane, onore presso gli anziani.
10. habebo propter hanc claritatem ad turbas et honorem apud seniores juvenis
11. Sarò trovato acuto in giudizio, sarò ammirato di fronte ai potenti.
11. acutus inveniar in judicio et in conspectu potentium admirabilis ero et facies principum mirabuntur me
12. Se tacerò, resteranno in attesa; se parlerò, mi presteranno attenzione; se prolungherò il discorso, si porranno la mano sulla bocca.
12. tacentem me sustinebunt et loquentem me respicient et sermocinante plura manus ori suo inponent
13. Per essa otterrò l'immortalità e lascerò un ricordo eterno ai miei successori.
13. propterea habebo per hanc inmortalitatem et memoriam æternam his qui post me futuri sunt relinquam
14. Governerò i popoli e le nazioni mi saranno soggette;
14. disponam populos et nationes mihi erunt subiectæ
15. sentendo il mio nome sovrani terribili mi temeranno, tra il popolo apparirò buono e in guerra coraggioso.
15. timebunt me audientes reges horrendi in multitudine videbor bonus et in bello fortis
16. Ritornato a casa, riposerò vicino a lei, perché la sua compagnia non dà amarezza, né dolore la sua convivenza, ma contentezza e gioia.
16. intrans in domum meam conquiescam cum illa non enim habet amaritudinem conversatio illius nec tædium convictus ipsius sed lætitiam et gaudium
17. Riflettendo su tali cose in me stesso e pensando in cuor mio che nell'unione con la sapienza c'è l'immortalità
17. hæc cogitans apud me et commemorans in corde meo quoniam inmortalitas est in cogitatione sapientiæ
18. e nella sua amicizia grande godimento e nel lavoro delle sue mani una ricchezza inesauribile e nell'assiduità del rapporto con essa prudenza e nella partecipazione ai suoi discorsi fama, andavo cercando come prenderla con me.
18. et in amicitia illius delectatio bona et in operibus manuum illius honestas sine defectione et in certamine loquellæ illius sapientia et præclaritas in communicatione sermonum ipsius circuibam quærens ut mihi illam adsumerem
19. Ero un fanciullo di nobile indole, avevo avuto in sorte un'anima buona
19. puer autem eram ingeniosus et sortitus sum animam bonam
20. o piuttosto, essendo buono, ero entrato in un corpo senza macchia.
20. et cum essem magis bonus veni ad corpus incoinquinatum
21. Sapendo che non l'avrei altrimenti ottenuta, se Dio non me l'avesse concessa, - ed era proprio dell'intelligenza sapere da chi viene tale dono - mi rivolsi al Signore e lo pregai, dicendo con tutto il cuore:
21. et ut scivi quoniam aliter non possum esse continens nisi Deus det et hoc ipsum erat sapientiæ scire cujus esset hoc donum adii Dominum et deprecatus sum illum et dixi ex totis præcordiis meis
