Mosaico decorativo

1. Ma tu, nostro Dio, sei buono e fedele, sei paziente e tutto governi secondo misericordia.

1. tu autem Deus noster suavis et verus es patiens et misericordia disponens omnia

2. Anche se pecchiamo, siamo tuoi, conoscendo la tua potenza; ma non peccheremo più, sapendo che ti apparteniamo.

2. etenim si peccaverimus tui sumus scientes magnitudinem tuam et si non peccaverimus scimus quoniam apud te sumus conputati

3. Conoscerti, infatti, è giustizia perfetta, conoscere la tua potenza è radice di immortalità.

3. nosse enim te consummata justitia est et scire justitiam et virtutem tuam radix est inmortalitatis

4. Non ci indusse in errore né l'invenzione umana di un'arte perversa, né la sterile fatica dei pittori, immagini deturpate di vari colori,

4. non enim in errorem induxit nos hominum malæ artis excogitatio nec umbra picturæ labor sine fructu effigies sculpta per varios colores

5. la cui vista provoca negli stolti il desiderio, l'anelito per una forma inanimata di un'immagine morta.

5. cujus aspectus insensato dat concupiscentiam et diligit mortuæ imaginis effigiem sine anima

6. Amanti del male e degni di simili speranze sono coloro che fanno, desiderano e venerano gli idoli.

6. malorum amatores digni qui spem in talibus habent et qui faciunt illos et qui diligunt et qui colunt

7. Un vasaio, impastando con fatica la terra molle, plasma per il nostro uso ogni sorta di vasi. Ma con il medesimo fango modella e i vasi che servono per usi decenti e quelli per usi contrari, tutti allo stesso modo; quale debba essere l'uso di ognuno di essi lo stabilisce il vasaio.

7. sed et figulus mollem terram premens laboriose fingit ad usus nostros unumquodque vas et de eodem luto fingit quæ munda sunt in usum vasa similiter et quæ his sunt contraria horum autem vasorum qui sit usus judex est figulus

8. Quindi con odiosa fatica plasma con il medesimo fango un dio vano, egli che, nato da poco dalla terra, tra poco ritornerà là da dove fu tratto, quando gli sarà richiesto l'uso fatto dell'anima sua.

8. et cum labore vanum deum de eodem fingit luto ille qui paulo ante de terra factus fuerat et post pusillum se ducit unde acceptus est repetitus debitum animæ quem habebat

9. Ma egli non si preoccupa di morire né di avere una vita breve; anzi gareggia con gli orafi e con gli argentieri, imita i lavoratori del bronzo e ritiene un vanto plasmare cose false.

9. sed est illi cura non quia laboraturus est nec quoniam brevis illi vita est sed concertatur aurificibus et argentariis sed et ærarios imitatur et gloriam præfert quoniam res supervacuas fingit

10. Cenere è il suo cuore, la sua speranza più vile della terra, la sua vita più spregevole del fango,

10. cinis est cor ejus et terra supervacua spes illius et luto vilior vita illius

11. perché disconosce il suo creatore, colui che gli inspirò un'anima attiva e gli infuse uno spirito vitale.

11. quoniam ignoravit qui se finxit et qui inspiravit illi animam quæ operatur et qui insuflavit spiritum vitalem

12. Ma egli considera un trastullo la nostra vita, l'esistenza un mercato lucroso. Egli dice: «Da tutto, anche dal male, si deve trarre profitto».

12. sed æstimaverunt ludum esse vitam nostram et conversationem vitæ conpositam ad lucrum et oportere undecumque etiam ex malo adquirere

13. Costui infatti più di tutti sa di peccare, fabbricando di materia terrestre fragili vasi e statue.

13. hic enim super omnes scit se delinquere qui ex terræ materia fragilia vasa et sculptilia fingit

14. Ma sono tutti stoltissimi e più miserabili di un'anima infantile i nemici del tuo popolo, che lo hanno oppresso.

14. omnes enim insipientes et infelices supra modum animæ superbi sunt inimici populi tui et imperantes illi

15. Essi considerarono dei anche tutti gli idoli dei pagani, i quali non hanno né l'uso degli occhi per vedere, né narici per aspirare aria, né orecchie per sentire, né dita delle mani per palpare; e i loro piedi sono incapaci di camminare.

15. quoniam omnia idola nationum æstimaverunt deos quibus neque oculorum visus est ad videndum neque nares ad percipiendum spiritum neque aures ad audiendum nec digiti manuum ad tractandum sed et pedes eorum pigri ad ambulandum

16. Un uomo li ha fatti, li ha plasmati uno che ha avuto il respiro in prestito. Ora nessun uomo può plasmare un dio a lui simile;

16. homo enim fecit illos et qui spiritum mutuatus est is finxit illos nemo enim sibi similem homo poterit deum fingere

17. essendo mortale, una cosa morta produce con empie mani. Egli è sempre migliore degli oggetti che adora, rispetto a essi possiede la vita, ma quelli giammai

17. cum sit enim mortalis mortuum fingit manibus iniquis melior est enim ipse his quos colit quia ipse quidem vixit cum esset mortalis illi autem numquam

18. Venerano gli animali più ripugnanti, che per stupidità al paragone risultan peggiori degli altri;

18. sed et animalia miserrima colunt insensate enim conparata his aliis sunt deteriora

19. non sono tanto belli da invogliarsene, come capita per l'aspetto di altri animali, e non hanno avuto la lode e la benedizione di Dio.

19. sed nec aspectu aliquis ex his animalibus bona potest conspicere effugit autem Dei laudem et benedictionem ejus



Lee la Biblia en un año

Únete a nuestra comunidad y completa la Biblia en 365 días. Un camino estructurado e inspirador para profundizar tu fe y conocimiento de las Escrituras