Mosaico decorativo

1. Se despliega vigorosamente de un confín al otro del mundo y gobierna de excelente manera el universo.

1. adtingit enim a fine usque ad finem fortiter et disponit omnia suaviter

2. Yo la amé y la pretendí desde mi juventud; me esforcé por hacerla esposa mía y llegué a ser un apasionado de su belleza.

2. hanc amavi et exquisivi a juventute mea et quæsivi sponsam mihi adsumere et amator factus sum formæ illius

3. Realza su nobleza por su convivencia con Dios, pues el Señor de todas las cosas la amó.

3. generositatem glorificat contubernium habens Dei sed et omnium Dominus dilexit illam

4. Pues está iniciada en la ciencia de Dios y es la que elige sus obras.

4. doctrix est enim disciplinæ Dei et electrix operum illius

5. Si en la vida la riqueza es una posesión deseable, ¿qué cosa más rica que la Sabiduría que todo lo hace?

5. et si divitiæ appetuntur in vita quid sapientiæ locupletius quæ omnia operatur

6. Si la inteligencia es creadora, ¿quién sino la Sabiduría es el artífice de cuanto existe?

6. si autem sensus operatur quis horum quæ sunt magis quam illa est artifex

7. ¿Amas la justicia? Las virtudes son sus empeños, pues ella enseña la templanza y la prudencia, la justicia y la fortaleza: lo más provechoso para el hombre en la vida.

7. et si justitiam quis diligit labores hujus magnas habent virtutes sobrietatem enim et sapientiam docet et justitiam et virtutem quibus utilius nihil est in vita hominibus

8. ¿Deseas además gran experiencia? Ella conoce el pasado y conjetura el porvenir, sabe interpretar las máximas y resolver los enigmas, conoce de antemano las señales y los prodigios, así como la sucesión de épocas y tiempos.

8. et si multitudinem scientiæ desiderat quis scit præterita et de futuris æstimat scit versutias sermonum et dissolutiones argumentorum signa et monstra scit antequam fiant et eventus temporum et sæculorum

9. Decidí, pues, tomarla por compañera de mi vida, sabiendo que me sería una consejera para el bien y un aliento en las preocupaciones y penas:

9. proposui ergo hanc adducere mihi ad convivendum sciens quoniam communicabit mecum de bonis et erit adlocutio cogitationis et tædii mei

10. «Tendré gracias a ella gloria entre la gente, y, aunque joven, honor ante los ancianos.

10. habebo propter hanc claritatem ad turbas et honorem apud seniores juvenis

11. Apareceré agudo en el juicio y en presencia de los poderosos seré admirado.

11. acutus inveniar in judicio et in conspectu potentium admirabilis ero et facies principum mirabuntur me

12. Si callo, esperarán; si hablo, prestarán atención; si me alargo hablando, pondrán la mano en su boca.

12. tacentem me sustinebunt et loquentem me respicient et sermocinante plura manus ori suo inponent

13. Gracias a ella tendré la inmortalidad y dejaré recuerdo eterno a los que después de mí vengan.

13. propterea habebo per hanc inmortalitatem et memoriam æternam his qui post me futuri sunt relinquam

14. Gobernaré a los pueblos, y las naciones me estarán sometidas.

14. disponam populos et nationes mihi erunt subiectæ

15. Oyendo hablar de mí, soberanos terribles temerán. Me mostraré bueno entre las multitudes y valiente en la guerra.

15. timebunt me audientes reges horrendi in multitudine videbor bonus et in bello fortis

16. Vuelto a casa, junto a ella descansaré, pues no causa amargura su compañía ni tristeza la convivencia con ella, sino satisfacción y alegría».

16. intrans in domum meam conquiescam cum illa non enim habet amaritudinem conversatio illius nec tædium convictus ipsius sed lætitiam et gaudium

17. Pensando esto conmigo mismo y considerando en mi corazón que se encuentra la inmortalidad en emparentar con la Sabiduría,

17. hæc cogitans apud me et commemorans in corde meo quoniam inmortalitas est in cogitatione sapientiæ

18. en su amistad un placer bueno, en los trabajos de sus manos inagotables riquezas, prudencia en cultivar su trato y prestigio en conversar con ella, por todos los medios buscaba la manera de hacérmela mía.

18. et in amicitia illius delectatio bona et in operibus manuum illius honestas sine defectione et in certamine loquellæ illius sapientia et præclaritas in communicatione sermonum ipsius circuibam quærens ut mihi illam adsumerem

19. Era yo un muchacho de buen natural, me cupo en suerte un alma buena,

19. puer autem eram ingeniosus et sortitus sum animam bonam

20. o más bien, siendo bueno, vine a un cuerpo incontaminado;

20. et cum essem magis bonus veni ad corpus incoinquinatum

21. pero, comprendiendo que no podría poseer la Sabiduría si Dios no me la daba, - y ya era un fruto de la prudencia saber de quién procedía esta gracia - recurrí al Señor y le pedí, y dije con todo mi corazón:

21. et ut scivi quoniam aliter non possum esse continens nisi Deus det et hoc ipsum erat sapientiæ scire cujus esset hoc donum adii Dominum et deprecatus sum illum et dixi ex totis præcordiis meis



Lee la Biblia en un año

Únete a nuestra comunidad y completa la Biblia en 365 días. Un camino estructurado e inspirador para profundizar tu fe y conocimiento de las Escrituras