Job, 15
1. Elifaz de Temán tomó la palabra y dijo:
1. respondens autem Eliphaz Themanites dixit
2. ¿Responde un sabio con una ciencia de aire, hincha su vientre de solano,
2. numquid sapiens respondebit quasi in ventum loquens et implebit ardore stomachum suum
3. replicando con palabras vacías, con discursos inútiles?
3. arguis verbis eum qui non est æqualis tui et loqueris quod tibi non expedit
4. ¡Tú llegas incluso a destruir la piedad, a anular los piadosos coloquios ante Dios!
4. quantum in te est evacuasti timorem et tulisti preces coram Deo
5. Ya que tu culpa inspira tus palabras, y eliges el hablar de los astutos,
5. docuit enim iniquitas tua os tuum et imitaris linguam blasphemantium
6. tu propia boca te condena, que no yo, tus mismos labios atestiguan contra ti.
6. condemnabit te os tuum et non ego et labia tua respondebunt tibi
7. ¿Has nacido tú el primero de los hombres? ¿Se te dio a luz antes que a las colinas?
7. numquid primus homo tu natus es et ante colles formatus
8. ¿Escuchas acaso los secretos de Dios? ¿acaparas la sabiduría?!
8. numquid consilium Dei audisti et inferior te erit ejus sapientia
9. ¿Qué sabes tú, que nosotros no sepamos? ¿qué comprendes, que a nosotros se escape?
9. quid nosti quod ignoremus quid intellegis quod nesciamus
10. ¡También entre nosotros hay un cano, un anciano, más cargado de días que tu padre!
10. et senes et antiqui sunt in nobis multo vetustiores quam patres tui
11. ¿Te parecen poco los consuelos divinos, y una palabra que con dulzura se te dice?
11. numquid grande est ut consoletur te Deus sed verba tua prava hoc prohibent
12. ¡Cómo te arrebata el corazón, qué aviesos son tus ojos,
12. quid te elevat cor tuum et quasi magna cogitans adtonitos habes oculos
13. cuando revuelves contra Dios tu furia y echas palabras por la boca!
13. quid tumet contra Deum spiritus tuus ut proferas de ore hujuscemodi sermones
14. ¿Cómo puede ser puro un hombre? ¿cómo ser justo el nacido de mujer?
14. quid est homo ut inmaculatus sit et ut justus appareat natus de muliere
15. Si ni en sus santos tiene Dios confianza, y ni los cielos son puros a sus ojos,
15. ecce inter sanctos ejus nemo inmutabilis et cæli non sunt mundi in conspectu ejus
16. ¡cuánto menos un ser abominable y corrompido, el hombre, que bebe la iniquidad como agua!
16. quanto magis abominabilis et inutilis homo qui bibit quasi aquas iniquitatem
17. Voy a instruirte, escúchame, voy a contarte lo que he visto,
17. ostendam tibi audi me quod vidi narrabo tibi
18. lo que transmiten los sabios, sin pasar por alto nada de sus padres,
18. sapientes confitentur et non abscondunt patres suos
19. - a ellos solos les fue dada la tierra, sin que se mezclara extranjero entre ellos -:
19. quibus solis data est terra et non transibit alienus per eos
20. «Todos sus días vive el malvado en tormento, contados están los años asignados al tirano.
20. cunctis diebus suis impius superbit et numerus annorum incertus est tyrannidis ejus
21. Grito de espanto resuena en sus oídos, en plena paz el bandido le asalta.
21. sonitus terroris semper in auribus illius et cum pax sit ille insidias suspicatur
22. No espera escapar a las tinieblas, y se ve destinado a la espada.
22. non credit quod reverti possit de tenebris circumspectans undique gladium
23. Asignado como pasto de los buitres, sabe que su ruina es inminente. La hora de las tinieblas
23. cum se moverit ad quærendum panem novit quod paratus sit in manu ejus tenebrarum dies
24. le espanta, la ansiedad y la angustia le invaden, como un rey pronto al asalto.
24. terrebit eum tribulatio et angustia vallabit eum sicut regem qui præparatur ad prœlium
25. ¡Alzaba él su mano contra Dios, se atrevía a retar a Sadday!
25. tetendit enim adversus Deum manum suam et contra Omnipotentem roboratus est
26. Embestía contra él, el cuello tenso, tras las macizas gibas de su escudo;
26. cucurrit adversus eum erecto collo et pingui cervice armatus est
27. porque tenía el rostro cubierto de grasa, en sus ijadas había echado sebo,
27. operuit faciem ejus crassitudo et de lateribus ejus arvina dependet
28. y habitaba ciudades destruidas, casas inhabitadas que amenazaban convertirse en ruinas.
28. habitavit in civitatibus desolatis et in domibus desertis quæ in tumulos sunt redactæ
29. No se enriquecerá, no será estable su fortuna, su sombra no cubrirá la tierra,
29. non ditabitur nec perseverabit substantia ejus nec mittet in terra radicem suam
30. (ni escapará a las tinieblas). Agotará sus renuevos la llama, su flor será barrida por el viento.
30. non recedet de tenebris ramos ejus arefaciet flamma et auferetur spiritu oris sui
31. No se fíe de su elevada talla, pues vanidad es su follaje.
31. non credat frustra errore deceptus quod aliquo pretio redimendus sit
32. Se amustiará antes de tiempo, y sus ramas no reverdecerán.
32. antequam dies ejus impleantur peribit et manus ejus arescet
33. Sacudirá como la viña sus agraces, como el olivo dejará caer su flor.
33. lædetur quasi vinea in primo flore botrus ejus et quasi oliva proiciens florem suum
34. Sí, es estéril la ralea del impío, devora el fuego la tienda del soborno.
34. congregatio enim hypocritæ sterilis et ignis devorabit tabernacula eorum qui munera libenter accipiunt
35. Quien concibe dolor, desgracia engendra, su vientre incuba decepción»
35. concepit dolorem et peperit iniquitatem et uterus ejus præparat dolos
