Księga Ozeasza, 2

1. Liczba synów Izraela będzie jak piasek nadmorski, którego nie można zmierzyć i nie można zliczyć. A zamiast ich nazywać: Lud nie mój, będą im mówić: Dzieci żyjącego Boga.

1. dicite fratribus vestris Populus meus et sorori vestræ Misericordiam consecuta

2. Złączą się wówczas synowie Judy z synami Izraela i ustanowią sobie jedną głowę; z [całego] kraju się zbiorą, bo wielki będzie dzień Jizreel.

2. judicate matrem vestram judicate quoniam ipsa non uxor mea et ego non vir ejus auferat fornicationes suas a facie sua et adulteria sua de medio uberum suorum

3. Mówcie do braci swoich: Mój lud, a do swych sióstr: Umiłowana.

3. ne forte expoliem eam nudam et statuam eam secundum diem nativitatis suæ et ponam eam quasi solitudinem et statuam eam velut terram inviam et interficiam eam siti

4. Spór prowadźcie z waszą matką, prowadźcie spór! Ona bowiem już nie jest moją żoną, a Ja już nie jestem jej mężem. Winna usunąć znaki nierządu ze swej twarzy i spośród swych piersi ozdoby cudzołożnicy.

4. et filiorum illius non miserebor quoniam filii fornicationum sunt

5. W przeciwnym razie - obnażę ją zupełnie i stanie się taką jak w dzień swych urodzin; uczynię ją podobną do pustyni, sprawię, że będzie jak ziemia wyschnięta, że zginie śmiercią z pragnienia.

5. quia fornicata est mater eorum confusa est quæ concepit eos quia dixit vadam post amatores meos qui dant panes mihi et aquas meas lanam meam et linum meum oleum meum et potum meum

6. Dzieciom jej nie okażę litości, bo są to dzieci nieprawe.

6. propter hoc ecce ego sepiam viam tuam spinis et sepiam eam maceria et semitas suas non inveniet

7. Matka ich bowiem uprawiała nierząd, okryła się hańbą ta, co je poczęła; mówiła bowiem: Pobiegnę za swymi kochankami, co chleb mi dają i wodę, wełnę, len, oliwę i napój.

7. et sequetur amatores suos et non adprehendet eos et quæret eos et non inveniet et dicet vadam et revertar ad virum meum priorem quia bene mihi erat tunc magis quam nunc

8. Dlatego zamknę jej drogę cierniami i murem otoczę, tak że nie znajdzie swych ścieżek.

8. et hæc nescivit quia ego dedi ei frumentum et vinum et oleum et argentum multiplicavi ei et aurum quæ fecerunt Baal

9. Za kochankami swymi pobiegnie, ale ich nie dogoni; pocznie ich szukać, ale nie znajdzie. Wtedy powie: Pójdę i wrócę do mego męża pierwszego, bo wówczas lepiej mi było niż teraz.

9. idcirco convertar et sumam frumentum meum in tempore suo et vinum meum in tempore suo et liberabo lanam meam et linum meum quæ operiebant ignominiam ejus

10. Zapomniała już o tym, że to Ja właśnie dałem jej zboże, moszcz, świeżą oliwę, "że nie skąpiłem srebra ni złota, z którego czyniono Baala".

10. et nunc revelabo stultitiam ejus in oculis amatorum ejus et vir non eruet eam de manu mea

11. Dlatego wrócę i zabiorę swoje zboże w odpowiedniej chwili i swój moszcz we właściwej porze, odejmę moją wełnę i len, co miały okryć jej nagość.

11. et cessare faciam omne gaudium ejus sollemnitatem ejus neomeniam ejus sabbatum ejus et omnia festa tempora ejus

12. Potem obnażę ją przed oczami kochanków, i nikt jej nie wyrwie Mi z ręki.

12. et corrumpam vineam ejus et ficum ejus de quibus dixit mercedes hæ meæ sunt quas dederunt mihi amatores mei et ponam eam in saltu et comedet illam bestia agri

13. Położę kres wszystkim jej zabawom, świętom, dniom nowiu, szabatom i wszystkim uroczystym zebraniom.

13. et visitabo super eam dies Baalim quibus accendebat incensum et ornabatur inaure sua et monili suo et ibat post amatores suos et mei obliviscebatur dicit Dominus

14. Zniszczę jej winnice i sady figowe, o których mówiła: Oto zapłata moja, jaką mi dali moi kochankowie. W gąszcz je obrócę i będą się nimi pasły polne zwierzęta.

14. propter hoc ecce ego lactabo eam et ducam eam in solitudinem et loquar ad cor ejus

15. Ześlę na nią karę za dni Baalów, gdy im paliła kadzidła, a zdobna w swe kolczyki i naszyjniki biegała za swymi kochankami, a o Mnie zapomniała "wyrocznia Pana".

15. et dabo ei vinitores ejus ex eodem loco et vallem Achor ad aperiendam spem et canet ibi juxta dies juventutis suæ et juxta dies ascensionis suæ de terra Ægypti

16. Dlatego chcę ją przynęcić, na pustynię ją wyprowadzić i mówić jej do serca.

16. et erit in die illo ait Dominus vocabit me Vir meus et non vocabit me ultra Baali

17. Oddam jej znowu winnice, dolinę Akor uczynię bramą nadziei - i będzie Mi tam uległa jak za dni swej młodości, gdy wychodziła z egipskiego kraju.

17. et auferam nomina Baalim de ore ejus et non recordabitur ultra nominis eorum

18. I stanie się w owym dniu - wyrocznia Pana - że nazwie Mnie: Mąż mój, a już nie powie: Mój Baal.

18. et percutiam eis fœdus in die illa cum bestia agri et cum volucre cæli et cum reptili terræ et arcum et gladium et bellum conteram de terra et dormire eos faciam fiducialiter

19. Usunę z jej ust imiona Baalów i już nie będzie wymawiać ich imion.

19. et sponsabo te mihi in sempiternum et sponsabo te mihi in justitia et judicio et in misericordia et miserationibus

20. W owym dniu zawrę z nią przymierze, ze zwierzem polnym i ptactwem powietrznym, i z tym, co pełza po ziemi. Łuk, miecz i wojnę wyniszczę z jej kraju, i pozwolę jej żyć bezpiecznie.

20. et sponsabo te mihi in fide et scies quia ego Dominus

21. I poślubię cię sobie [znowu] na wieki, poślubię przez sprawiedliwość i prawo, przez miłość i miłosierdzie.

21. et erit in illa die exaudiam dicit Dominus exaudiam cælos et illi exaudient terram

22. Poślubię cię sobie przez wierność, a poznasz Pana.

22. et terra exaudiet triticum et vinum et oleum et hæc exaudient Hiezraël

23. W owym dniu - wyrocznia Pana, odpowiem na pragnienia niebios, a one odpowiedzą na pragnienia ziemi;

23. et seminabo eam mihi in terram et miserebor ejus quæ fuit absque misericordia

24. ziemia zaś odpowie pragnieniu zboża, wina i oliwy; a one odpowiedzą pragnieniu Jizreel.

24. et dicam non populo meo populus meus tu et ipse dicet Dominus meus es tu

25. Rozsieję go po kraju, zlituję się nad Lo-Ruchamą, powiem do Lo-Ammi: Ludem moim jesteś, a on odpowie: Mój Boże!

25.