Zacarías, 4

1. Volvió el ángel que hablaba conmigo y me despertó como a un hombre que es despertado de su sueño.

1. Anðeo koji je govorio sa mnom vrati se tad i probudi me kao èovjeka koji se oda sna budi.

2. Y me dijo: «¿Qué ves?» Dije: «Veo un candelabro todo de oro, con una ampolla en su vértice: tiene siete lámparas y siete boquillas para las siete lámparas que lleva encima.

2. "Što vidiš?" - upita. Ja odgovorih: "Vidim, evo, svijeænjak, sav od zlata, s posudom za ulje vrh njega; i sedam je žižaka na svijeænjaku, sa sedam lijevaka za sedam žižaka što su na njemu.

3. Hay también dos olivos junto a él, uno a su derecha y el otro a su izquierda.»

3. Dvije su masline kraj njega, jedna njemu zdesna, druga slijeva."

4. Proseguí y dije al ángel que hablaba conmigo: «¿Qué es esto, señor mío?»

4. Obratih se anðelu koji je govorio sa mnom i upitah ga: "Što je to, gospodaru?"

5. Me respondió el ángel que hablaba conmigo y me dijo: «¿No sabes qué es esto?» Dije: «No, mi señor.»

5. Anðeo koji je govorio sa mnom odgovori mi: "Zar ne znaš što je to?" Ja rekoh: "Ne, gospodaru."

6. Prosiguió él y me habló así: Esta es la palabra de Yahveh a Zorobabel. No por el valor ni por la fuerza, sino sólo por mi Espíritu - dice Yahveh Sebaot -.

6. [6a] On mi tad odgovori ovako: [6b]Evo rijeèi Jahvine Zerubabelu: "Ne silom niti snagom, veæ duhom mojim!" - rijeè je Jahve nad Vojskama.

7. ¿Quién eres tú, gran monte? Ante Zorobabel serás una explanada, y él extraerá la piedra de remate, a los gritos de «¡Bravo, bravo por ella!».

7. Što si ti, goro velika? Pred Zreubabelom postaješ ravnica! On æe izvuæi krunišni kamen uz poklike: "Hvala! Hvala za njega!"

8. Me fue dirigida la palabra de Yahveh en estos términos:

8. Doðe mi potom rijeè Jahvina:

9. Las manos de Zorobabel echaron el cimiento a esta Casa y sus manos la acabarán; (sabréis así que Yahveh Sebaot me ha enviado a vosotros).

9. Zerubabelove su ruke ovaj Dom utemeljile, njegove æe ga ruke završiti. I vi æete znati da me k vama poslao Jahve nad Vojskama.

10. ¿Quién menospreció el día de los modestos comienzos? ¡Se alegrará al ver la plomada en la mano de Zorobabel! « Esos siete son los ojos de Yahveh: ellos recorren toda la tierra.»

10. [10a] Jer, tko je prezreo dan skromnih poèetaka? Radovat æe se kad vide olovni visak u ruci Zerubabelovoj. [10b] "Ovih sedam oèi su Jahvine što strijeljaju po svoj zemlji."

11. Entonces tomé la palabra y le dije: «¿Qué son esos dos olivos a derecha e izquierda del candelabro?»

11. Tad progovorih i zapitah ga: "Što su one dvije masline desno i lijevo od svijeænjaka?"

12. (Añadí de nuevo y le dije: «¿Qué son las dos ramas de olivo que por los dos tubos de oro vierten de sí aceite dorado?»)

12. Progovorih opet i upitah ga: "Što su one dvije maslinove granèice koje kroz dvije zlatne cijevi dolijevaju ulje?"

13. El me habló y dijo: «¿No sabes qué es esto?» Dije: «No, mi señor.»

13. On mi odgovori: "Zar ne znaš što je to?" Odvratih: "Ne, gospodaru!"

14. Y él me dijo: «Estos son los dos Ungidos que están en pie junto al Señor de toda la tierra.»

14. On reèe: "To su dva Pomazanika koji stoje pred Gospodarem sve zemlje."