Księga Przysłów, 14
1. Najmędrsza z niewiast dom sobie buduje, własnoręcznie go niszczy głupota.
1. sapiens mulier ædificavit domum suam insipiens instructam quoque destruet manibus
2. W prawości żyje, kto boi się Pana, człowiek dróg krętych Nim gardzi.
2. ambulans recto itinere et timens Deum despicitur ab eo qui infami graditur via
3. W ustach głupiego rózga na jego pychę, a wargi mądrych osłonią ich samych.
3. in ore stulti virga superbiæ labia sapientium custodiunt eos
4. Gdzie wołów brakuje - tam żłób jest pusty, dzięki mocy wołów plon jest obfity.
4. ubi non sunt boves præsepe vacuum est ubi autem plurimæ segetes ibi manifesta fortitudo bovis
5. Prawdomówny świadek nie kłamie, kłamstwa szerzy świadek fałszywy.
5. testis fidelis non mentietur profert mendacium testis dolosus
6. Szyderca próżno szuka mądrości, rozumny łatwo nabędzie wiedzę.
6. quærit derisor sapientiam et non inveniet doctrina prudentium facilis
7. Od człowieka głupiego się odsuń: rozumnych warg tam nie znajdziesz.
7. vade contra virum stultum et nescito labia prudentiæ
8. Mądrością rozumnego - poznanie swej drogi, zwodzenie siebie - głupotą niemądrych.
8. sapientia callidi est intellegere viam suam et inprudentia stultorum errans
9. Głupców zwodzi występek, u sprawiedliwych jest łaska.
9. stultis inludet peccatum inter justos morabitur gratia
10. Serce zna własną swą gorycz, obcy nie dzieli jego radości.
10. cor quod novit amaritudinem animæ suæ in gaudio ejus non miscebitur extraneus
11. Rozwali się dom niewiernych, a prawych namiot zakwitnie.
11. domus impiorum delebitur tabernacula justorum germinabunt
12. Jest droga, co komuś zdaje się słuszną, lecz w końcu prowadzi do zguby.
12. est via quæ videtur homini justa novissima autem ejus deducunt ad mortem
13. Serce się smuci i w śmiechu, a boleść jest końcem radości.
13. risus dolore miscebitur et extrema gaudii luctus occupat
14. Niewierne serce z postępków swych rade, jak z czynów swoich człowiek uczciwy.
14. viis suis replebitur stultus et super eum erit vir bonus
15. Wszystko, co mówią, przyjmuje niemądry, a człowiek rozumny na kroki swe zważa.
15. innocens credit omni verbo astutus considerat gressus suos
16. Mądry się boi, od złego ucieka, a głupi się unosi, czuje się pewnym.
16. sapiens timet et declinat malum stultus transilit et confidit
17. Człowiek porywczy popełnia głupstwa, a przebiegły jest znienawidzony.
17. inpatiens operabitur stultitiam et vir versutus odiosus est
18. Udziałem łatwowiernych - głupota, umiejętność wieńczy rozumnych.
18. possidebunt parvuli stultitiam et astuti expectabunt scientiam
19. Przed dobrymi źli chylą czoła, a występni u bram sprawiedliwego.
19. jacebunt mali ante bonos et impii ante portas justorum
20. Ubogi niemiły nawet najbliższemu, a bogacz ma wielu przyjaciół.
20. etiam proximo suo pauper odiosus erit amici vero divitum multi
21. Kto bliźnim gardzi - ten grzeszy, szczęśliwy - kto z biednym współczuje.
21. qui despicit proximum suum peccat qui autem miseretur pauperi beatus erit
22. Czyż ci, co knują zło, nie błądzą? Miłość i wierność dla tych, co mają dobre zamiary.
22. errant qui operantur malum misericordia et veritas præparant bona
23. Każdy trud przynosi zyski, gadulstwo - jedynie biedę.
23. in omni opere erit abundantia ubi autem verba sunt plurima frequenter egestas
24. Umiejętność jest wieńcem mądrych, koroną niemądrych - głupota.
24. corona sapientium divitiæ eorum fatuitas stultorum inprudentia
25. Świadek prawdomówny ratuje ludzi, oszustwo rozszerza kłamstwa.
25. liberat animas testis fidelis et profert mendacia versipellis
26. W bojaźni Pana jest pewna nadzieja, dla synów swoich jest On ucieczką.
26. in timore Domini fiducia fortitudinis et filiis ejus erit spes
27. Źródłem życia jest bojaźń Pańska, by sideł śmierci uniknąć.
27. timor Domini fons vitæ ut declinet a ruina mortis
28. Chwała to króla, gdy naród liczny, ubytek ludu - to zguba władcy.
28. in multitudine populi dignitas regis et in paucitate plebis ignominia principis
29. Łagodny - w rozwagę bogaty, porywczy ujawnia głupotę.
29. qui patiens est multa gubernatur prudentia qui autem inpatiens exaltat stultitiam suam
30. Życiem dla ciała jest serce spokojne, próchnieniem kości jest namiętność.
30. vita carnium sanitas cordis putredo ossuum invidia
31. Kto ciemięży ubogiego, lży jego Stwórcę, czci Go ten, kto się nad biednym lituje.
31. qui calumniatur egentem exprobrat factori ejus honorat autem eum qui miseretur pauperis
32. Przez złość swoją runął niewierny, a prawy przy śmierci bezpieczny.
32. in malitia sua expelletur impius sperat autem justus in morte sua
33. W sercu rozumnym jest mądrość, i pośród głupców powinna być znana.
33. in corde prudentis requiescit sapientia et indoctos quoque erudiet
34. Sprawiedliwość wywyższa naród, a czyn haniebny pomniejsza narody.
34. justitia elevat gentem miseros facit populos peccatum
35. Rozsądnemu słudze król jest przychylny, a gniew budzi [sługa] bezecny.
35. acceptus est regi minister intellegens iracundiam ejus inutilis sustinebit
