Księga Ezechiela, 7

1. Pan skierował do mnie to słowo:

1. et factus est sermo Domini ad me dicens

2. Ty zaś, synu człowieczy, powiedz: Tak mówi Pan Bóg do ziemi izraelskiej: Koniec, koniec nadchodzi dla czterech krańców ziemi.

2. et tu fili hominis hæc dicit Dominus Deus terræ Israël finis venit finis super quattuor plagas terræ

3. Teraz przychodzi kres na ciebie. Wysyłam gniew mój przeciwko tobie, aby cię osądzić według twoich dróg i ciebie uczynić odpowiedzialną za wszystkie twoje obrzydliwości.

3. nunc finis super te et emittam furorem meum in te et judicabo te juxta vias tuas et ponam contra te omnes abominationes tuas

4. Oko moje nie okaże litości dla ciebie i nie pominę cię, ale ciebie uczynię odpowiedzialną za twoje drogi, a twoje obrzydliwości będą pośród ciebie [ujawnione] i poznacie, że Ja jestem Pan.

4. et non parcet oculus meus super te et non miserebor sed vias tuas ponam super te et abominationes tuæ in medio tui erunt et scietis quia ego Dominus

5. Tak mówi Pan Bóg: Oto nadchodzi jedno nieszczęście za drugim.

5. hæc dicit Dominus Deus adflictio una adflictio ecce venit

6. Koniec nadszedł, nadszedł koniec dla ciebie, oto nadszedł.

6. finis venit venit finis evigilavit adversum te ecce venit

7. Nadszedł dla ciebie zgubny los, o ty, mieszkańcu ziemi! Nadszedł czas, bliski jest dzień utrapienia, a nie radosnych pląsów na wzgórzach.

7. venit contractio super te qui habitas in terra venit tempus prope est dies occisionis et non gloriæ montium

8. Teraz wyleję mój gniew na ciebie i moją zapalczywość uśmierzę na tobie. Będę cię sądził według twoich dróg, obciążając cię wszystkimi twymi obrzydliwościami.

8. nunc de propinquo effundam iram meam super te et conpleam furorem meum in te et judicabo te juxta vias tuas et inponam tibi omnia scelera tua

9. Oko moje nie okaże litości, nie będę oszczędzał, ale według twojego postępowania otrzymasz odpłatę, a twoje obrzydliwości będą pośród ciebie [ujawnione] i poznacie, że Ja jestem Pan, który uderza.

9. et non parcet oculus meus neque miserebor sed vias tuas inponam tibi et abominationes tuæ in medio tui erunt et scietis quia ego sum Dominus percutiens

10. Oto ów dzień, oto nadchodzi. Wyszedł zgubny los, kwitnie niesprawiedliwość, pycha się rozwija.

10. ecce dies ecce venit egressa est contractio floruit virga germinavit superbia

11. Gwałt stał się berłem niesprawiedliwości. "Nic po nich nie pozostanie, nic z ich bogactwa, nic z ich krzyków, żaden ślad po ich wspaniałości".

11. iniquitas surrexit in virga impietatis non ex eis et non ex populo neque ex sonitu eorum et non erit requies in eis

12. Nadchodzi czas, zbliża się ów dzień. Kupujący niech się nie cieszy, a sprzedawca niech się nie smuci, gniew bowiem zapłonął przeciwko wszystkim.

12. venit tempus adpropinquavit dies qui emit non lætetur et qui vendit non lugeat quia ira super omnem populum ejus

13. Sprzedawca bowiem nie wróci już do rzeczy sprzedanej, nawet jeśli pozostanie jeszcze przy życiu, gdyż gniew nad ogółem nie ustanie i nikt z powodu swej niegodziwości nie będzie mógł ocalić życia.

13. quia qui vendit ad id quod vendidit non revertetur et adhuc in viventibus vita eorum visio enim ad omnem multitudinem ejus non regredietur et vir in iniquitate vitæ suæ non confortabitur

14. Dmijcie w surmy, chwytajcie za broń, lecz nikt do boju nie ruszy; albowiem gniew mój obejmuje wszystko.

14. canite tuba præparentur omnes et non est qui vadat ad prœlium ira enim mea super universum populum ejus

15. Miecz - na zewnątrz, a mór i głód - wewnątrz. Kto znajdzie się na polu, zginie od miecza, a tego, co w mieście pozostanie, głód i mór pochłoną.

15. gladius foris pestis et fames intrinsecus qui in agro est gladio morietur et qui in civitate pestilentia et fame devorabuntur

16. Ci, którzy będą się ratowali ucieczką, na górach staną się podobni do gołębi z dolin. Wszyscy będą jęczeć, każdy z powodu swej niegodziwości.

16. et salvabuntur qui fugerint ex eis et erunt in montibus quasi columbæ convallium omnes trepidi unusquisque in iniquitate sua

17. Wszystkie ręce opadną i wszystkie kolana rozmiękną jak woda.

17. omnes manus dissolventur et omnia genua fluent aquis

18. Przywdzieją wory, okryje ich strach, na wszystkich twarzach pojawi się wstyd i na wszystkich głowach łysina.

18. et accingent se ciliciis et operiet eos formido et in omni facie confusio et in universis capitibus eorum calvitium

19. Srebro swoje porzucą na ulice, a złoto ich upodobni się do nieczystości. "Ich srebro i złoto nie zbawi ich w dzień gniewu Pana". Głodu swojego tym nie nasycą ani nie napełnią swych wnętrzności, ponieważ były dla nich pobudką do grzechu.

19. argentum eorum foris proicietur et aurum eorum in sterquilinium erit argentum eorum et aurum eorum non valebit liberare eos in die furoris Domini animam suam non saturabunt et ventres eorum non implebuntur quia scandalum iniquitatis eorum factum est

20. Ich drogocenna ozdoba posłużyła im ku pysze i z niej uczynili sobie swoje ohydne obrazy, swoje bożki. Dlatego zamienię je dla nich w nieczystość.

20. et ornamentum monilium suorum in superbiam posuerunt et imagines abominationum suarum et simulacrorum fecerunt ex eo propter hoc dedi eis illud in inmunditiam

21. Wydam je w ręce cudzoziemców na łup, a miejscowym złoczyńcom na grabież, aby je zbezcześcili.

21. et dabo illud in manus alienorum ad diripiendum et impiis terræ in prædam et contaminabunt illud

22. I odwrócę od nich oblicze moje, mój skarb zostanie zbezczeszczony. Wtargną do niego zbójcy, aby go zbezcześcić.

22. et avertam faciem meam ab eis et violabunt arcanum meum et introibunt in illud emissarii et contaminabunt illud

23. Zrób sobie kajdany, ponieważ kraj ten pełen jest krwawych wyroków, a miasto pełne gwałtów.

23. fac conclusionem quoniam terra plena est judicio sanguinum et civitas plena iniquitate

24. Sprowadzę najokrutniejsze narody, aby zajęły ich domy. Położę kres pysze możnych, a świętości ich zostaną zbezczeszczone.

24. et adducam pessimos de gentibus et possidebunt domos eorum et quiescere faciam superbiam potentium et possidebunt sanctuaria eorum

25. Nadchodzi groza. Będą szukać ratunku, a nie znajdą go.

25. angustia superveniente requirent pacem et non erit

26. Klęska za klęską spada, wieść okrutna nadchodzi jedna za drugą. Będą domagać się od proroka objawienia, lecz kapłanowi zabraknie nauki, a starszym rady.

26. conturbatio super conturbationem veniet et auditus super auditum et quærent visionem de propheta et lex peribit a sacerdote et consilium a senioribus

27. Król będzie chodził w żałobie, książę okryje się przerażeniem, a ręce ludu ziemi drętwieć będą. Postąpię z nimi według ich dróg i na podstawie ich praw sądzić ich będę. I poznają, że Ja jestem Pan.

27. rex lugebit et princeps induetur mærore et manus populi terræ conturbabuntur secundum viam eorum faciam eis et secundum judicia eorum judicabo eos et scient quia ego Dominus