Mosaico decorativo

1. Palavra que foi dirigida pelo Senhor a Jeremias, assim:

1. ὁ λόγος ὁ γενόμενος παρὰ κυρίου πρὸς Ιερεμιαν λέγων

2. Levanta-te, vai a casa do oleiro, e lá ouvirás as minhas palavras.

2. ἀνάστηθι καὶ κατάβηθι εἰς οἶκον τοῦ κεραμέως καὶ ἐκεῖ ἀκούσῃ τοὺς λόγους μου

3. Fui a casa do oleiro, que estava trabalhando sobre a roda.

3. καὶ κατέβην εἰς τὸν οἶκον τοῦ κεραμέως καὶ ἰδοὺ αὐτὸς ἐποίει ἔργον ἐπὶ τῶν λίθων

4. Quando ficava estragada a vasilha que fazia, retomava o barro com as mãos, e, tornando de novo, fazia outra, como bem lhe parecia. Então foi-me dirigida a palavra do Senhor nos termos seguintes:

4. καὶ διέπεσεν τὸ ἀγγεῖον ὃ αὐτὸς ἐποίει ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ καὶ πάλιν αὐτὸς ἐποίησεν αὐτὸ ἀγγεῖον ἕτερον καθὼς ἤρεσεν ἐνώπιον αὐτοῦ τοῦ ποιῆσαι

5.

5. καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

6. Porventura não poderei eu fazer de vós, casa de Israel, como este oleiro? diz o Senhor. Vede que, como o barro está na mão do oleiro, assim vós estais na minha mão, casa de Israel.

6. εἰ καθὼς ὁ κεραμεὺς οὗτος οὐ δυνήσομαι τοῦ ποιῆσαι ὑμᾶς οἶκος Ισραηλ ἰδοὺ ὡς ὁ πηλὸς τοῦ κεραμέως ὑμεῖς ἐστε ἐν ταῖς χερσίν μου

7. Num momento, decido desarraigar, destruir, fazer perecer um povo ou um reino.

7. πέρας λαλήσω ἐπὶ ἔθνος ἢ ἐπὶ βασιλείαν τοῦ ἐξᾶραι αὐτοὺς καὶ τοῦ ἀπολλύειν

8. (Porém) se tal povo se arrepende do seu mal, pelo qual eu o tenha condenado, também eu me arrependo do mal, que pensava fazer contra ele.

8. καὶ ἐπιστραφῇ τὸ ἔθνος ἐκεῖνο ἀπὸ πάντων τῶν κακῶν αὐτῶν καὶ μετανοήσω περὶ τῶν κακῶν ὧν ἐλογισάμην τοῦ ποιῆσαι αὐτοῖς

9. Noutro momento, decido estabelecer e plantar um reino ou um povo.

9. καὶ πέρας λαλήσω ἐπὶ ἔθνος καὶ ἐπὶ βασιλείαν τοῦ ἀνοικοδομεῖσθαι καὶ τοῦ καταφυτεύεσθαι

10. Porém se esse povo fizer o mal ante os meus olhos, de maneira que não ouça a minha voz, arrependo-me também eu do bem, que disse lhe faria.

10. καὶ ποιήσωσιν τὰ πονηρὰ ἐναντίον μου τοῦ μὴ ἀκούειν τῆς φωνῆς μου καὶ μετανοήσω περὶ τῶν ἀγαθῶν ὧν ἐλάλησα τοῦ ποιῆσαι αὐτοῖς

11. Agora, pois, fala aos homens de Judá e aos moradores de Jerusalém, assim: Isto diz o Senhor: Estou preparando a desgraça contra vós, formando projetos contra vós, volte cada um de vós, portanto, do seu mau caminho, corrigi os vossos caminhos e as vossas obras.

11. καὶ νῦν εἰπὸν πρὸς ἄνδρας Ιουδα καὶ πρὸς τοὺς κατοικοῦντας Ιερουσαλημ ἰδοὺ ἐγὼ πλάσσω ἐφ’ ὑμᾶς κακὰ καὶ λογίζομαι ἐφ’ ὑμᾶς λογισμόν ἀποστραφήτω δὴ ἕκαστος ἀπὸ ὁδοῦ αὐτοῦ τῆς πονηρᾶς καὶ καλλίονα ποιήσετε τὰ ἐπιτηδεύματα ὑμῶν

12. Mas eles dirão: Inútil! Seguiremos os nossos pensamentos, cada um de nós procederá segundo a dureza do seu mau coração.

12. καὶ εἶπαν ἀνδριούμεθα ὅτι ὀπίσω τῶν ἀποστροφῶν ἡμῶν πορευσόμεθα καὶ ἕκαστος τὰ ἀρεστὰ τῆς καρδίας αὐτοῦ τῆς πονηρᾶς ποιήσομεν

13. Portanto isto diz o Senhor: Perguntai às (outras) nações: Quem ouviu coisa semelhante? Horrível é o crime que cometeu a virgem de Israel.

13. διὰ τοῦτο τάδε λέγει κύριος ἐρωτήσατε δὴ ἐν ἔθνεσιν τίς ἤκουσεν τοιαῦτα φρικτά ἃ ἐποίησεν σφόδρα παρθένος Ισραηλ

14. Porventura pode faltar nos altos penhascos a neve do Líbano? Ou extinguem-se as frias águas correntes que vêm de longe? (ver nota)

14. μὴ ἐκλείψουσιν ἀπὸ πέτρας μαστοὶ ἢ χιὼν ἀπὸ τοῦ Λιβάνου μὴ ἐκκλινεῖ ὕδωρ βιαίως ἀνέμῳ φερόμενον

15. Ora o meu povo esqueceu-se de mim, oferecendo incenso a ídolos vãos, tropeçando nos seus caminhos, nas veredas de outrora, para andarem por elas em caminho não trilhado (pelos meus servos fiéis),

15. ὅτι ἐπελάθοντό μου ὁ λαός μου εἰς κενὸν ἐθυμίασαν καὶ ἀσθενήσουσιν ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν σχοίνους αἰωνίους τοῦ ἐπιβῆναι τρίβους οὐκ ἔχοντας ὁδὸν εἰς πορείαν

16. reduzindo assim a sua terra à desolação e a ser sempre um objecto de escárnio; todo o que passar por ela ficará espantado e abanará a sua cabeça (escarnecendo).

16. τοῦ τάξαι τὴν γῆν αὐτῶν εἰς ἀφανισμὸν καὶ σύριγμα αἰώνιον πάντες οἱ διαπορευόμενοι δι’ αὐτῆς ἐκστήσονται καὶ κινήσουσιν τὴν κεφαλὴν αὐτῶν

17. Eu os espalharei diante do seu inimigo, como o vento do oriente; voltar-lhes-ei as costas, e não a face, no dia da sua ruína.

17. ὡς ἄνεμον καύσωνα διασπερῶ αὐτοὺς κατὰ πρόσωπον ἐχθρῶν αὐτῶν δείξω αὐτοῖς ἡμέραν ἀπωλείας αὐτῶν

18. Disseram: Vinde e formemos projetos contra Jeremias, porque (apesar do que Jeremias prediz) não perecerá a doutrina por falta de sacerdote, nem o conselho por falta de sábio, nem a palavra (do Senhor) por falta de profeta; vinde, firamo-lo com a língua (caluniando-o), e não atendamos a nenhuma das suas palavras.

18. καὶ εἶπαν δεῦτε λογισώμεθα ἐπὶ Ιερεμιαν λογισμόν ὅτι οὐκ ἀπολεῖται νόμος ἀπὸ ἱερέως καὶ βουλὴ ἀπὸ συνετοῦ καὶ λόγος ἀπὸ προφήτου δεῦτε καὶ πατάξωμεν αὐτὸν ἐν γλώσσῃ καὶ ἀκουσόμεθα πάντας τοὺς λόγους αὐτοῦ

19. Põe, Senhor, em mim a tua atenção, ouve a voz dos meus adversários.

19. εἰσάκουσόν μου κύριε καὶ εἰσάκουσον τῆς φωνῆς τοῦ δικαιώματός μου

20. Acaso assim se torna mal por bem? Pois eles (que tanto me devem) abrem uma cova para me tirarem a vida. Lembra-te de que me apresentei na tua presença para falar insistentemente em favor deles, para apartar deles a tua indignação.

20. εἰ ἀνταποδίδοται ἀντὶ ἀγαθῶν κακά ὅτι συνελάλησαν ῥήματα κατὰ τῆς ψυχῆς μου καὶ τὴν κόλασιν αὐτῶν ἔκρυψάν μοι μνήσθητι ἑστηκότος μου κατὰ πρόσωπόν σου τοῦ λαλῆσαι ὑπὲρ αὐτῶν ἀγαθὰ τοῦ ἀποστρέψαι τὸν θυμόν σου ἀπ’ αὐτῶν

21. Por isso entrega os seus filhos à fome e fá-los passar pelo fio da espada; as suas mulheres fiquem sem filhos e viúvas; os maridos delas sejam mortos pela peste; os seus jovens sejam atravessados com a espada no combate.

21. διὰ τοῦτο δὸς τοὺς υἱοὺς αὐτῶν εἰς λιμὸν καὶ ἄθροισον αὐτοὺς εἰς χεῖρας μαχαίρας γενέσθωσαν αἱ γυναῖκες αὐτῶν ἄτεκνοι καὶ χῆραι καὶ οἱ ἄνδρες αὐτῶν γενέσθωσαν ἀνῃρημένοι θανάτῳ καὶ οἱ νεανίσκοι αὐτῶν πεπτωκότες μαχαίρᾳ ἐν πολέμῳ

22. Seja ouvido o clamor vindo das suas casas, quando lançares de repente sobre eles bandos de salteadores, porque abriram uma cova para me prenderem, armaram laços ocultos aos meus pés.

22. γενηθήτω κραυγὴ ἐν ταῖς οἰκίαις αὐτῶν ἐπάξεις ἐπ’ αὐτοὺς λῃστὰς ἄφνω ὅτι ἐνεχείρησαν λόγον εἰς σύλλημψίν μου καὶ παγίδας ἔκρυψαν ἐπ’ ἐμέ

23. Mas tu, Senhor, conheces todos os seus desígnios de morte contra mim; não lhes perdoes a sua maldade, e o seu pecado não se apague de diante da tua face; caiam de repente na tua presença; procede contra eles no tempo da tua ira.

23. καὶ σύ κύριε ἔγνως ἅπασαν τὴν βουλὴν αὐτῶν ἐπ’ ἐμὲ εἰς θάνατον μὴ ἀθῳώσῃς τὰς ἀδικίας αὐτῶν καὶ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν ἀπὸ προσώπου σου μὴ ἐξαλείψῃς γενέσθω ἡ ἀσθένεια αὐτῶν ἐναντίον σου ἐν καιρῷ θυμοῦ σου ποίησον ἐν αὐτοῖς



Read the Bible in a Year

Join our community and complete the entire Bible in 365 days. A structured and inspiring path to deepen your faith and knowledge of Scripture.