Jó, 13
1. Meus olhos viram todas essas coisas, meus ouvidos as ouviram e as guardaram.
1. ἰδοὺ ταῦτα ἑώρακέν μου ὁ ὀφθαλμὸς καὶ ἀκήκοέν μου τὸ οὖς
2. Aquilo que sabeis, eu também o sei, pois não vos sou inferior em nada.
2. καὶ οἶδα ὅσα καὶ ὑμεῖς ἐπίστασθε καὶ οὐκ ἀσυνετώτερός εἰμι ὑμῶν
3. Mas é com o Todo-poderoso que eu desejaria falar, com Deus é que eu desejaria discutir.
3. οὐ μὴν δὲ ἀλλ’ ἐγὼ πρὸς κύριον λαλήσω ἐλέγξω δὲ ἐναντίον αὐτοῦ ἐὰν βούληται
4. Pois vós não sois mais que impostores, não sois senão curandeiros que não prestam para nada.
4. ὑμεῖς δέ ἐστε ἰατροὶ ἄδικοι καὶ ἰαταὶ κακῶν πάντες
5. Se pudésseis guardar silêncio, seríeis considerados sábios.
5. εἴη δὲ ὑμῖν κωφεῦσαι καὶ ἀποβήσεται ὑμῖν εἰς σοφίαν
6. Escutai, pois, a minha defesa, atendei aos quesitos que vou anunciar.
6. ἀκούσατε ἔλεγχον στόματός μου κρίσιν δὲ χειλέων μου προσέχετε
7. Para defender a Deus, ireis dizer mentiras. Será preciso enganardes em seu favor?
7. πότερον οὐκ ἔναντι κυρίου λαλεῖτε ἔναντι δὲ αὐτοῦ φθέγγεσθε δόλον
8. Tereis, para com ele, juízos preconcebidos e vos ostenteis em ser seus advogados?
8. ἦ ὑποστελεῖσθε ὑμεῖς δὲ αὐτοὶ κριταὶ γένεσθε
9. Não seria bom que ele vos examinasse? Iríeis enganá-lo como se engana uma pessoa qualquer?
9. καλόν γε ἐὰν ἐξιχνιάσῃ ὑμᾶς εἰ γὰρ τὰ πάντα ποιοῦντες προστεθήσεσθε αὐτῷ
10. Ele não deixará de vos castigar, se tomardes seu partido ocultamente.
10. οὐθὲν ἧττον ἐλέγξει ὑμᾶς εἰ δὲ καὶ κρυφῇ πρόσωπα θαυμάσετε
11. Sua majestade não vos atemorizará? Seus terrores não vos esmagarão?
11. πότερον οὐχὶ δεινὰ αὐτοῦ στροβήσει ὑμᾶς φόβος δὲ παρ’ αὐτοῦ ἐπιπεσεῖται ὑμῖν
12. Vossos argumentos são como provérbios de cinza, vossas defesas são obras de barro.
12. ἀποβήσεται δὲ ὑμῶν τὸ ἀγαυρίαμα ἴσα σποδῷ τὸ δὲ σῶμα πήλινον
13. Calai-vos! Deixai-me! Quero falar: aconteça depois o que acontecer!
13. κωφεύσατε ἵνα λαλήσω καὶ ἀναπαύσωμαι θυμοῦ
14. Lacero a minha carne com os meus dentes, ponho minha vida em minha mão.*
14. ἀναλαβὼν τὰς σάρκας μου τοῖς ὀδοῦσιν ψυχὴν δέ μου θήσω ἐν χειρί
15. Se ele me mata, nada mais tenho a esperar; assim mesmo, defenderei minha causa diante dele.
15. ἐάν με χειρώσηται ὁ δυνάστης ἐπεὶ καὶ ἦρκται ἦ μὴν λαλήσω καὶ ἐλέγξω ἐναντίον αὐτοῦ
16. Isso já será a minha salvação, que o ímpio não seja admitido em sua presença.
16. καὶ τοῦτό μοι ἀποβήσεται εἰς σωτηρίαν οὐ γὰρ ἐναντίον αὐτοῦ δόλος εἰσελεύσεται
17. Escutai bem meu discurso, dai ouvido às minhas explicações!
17. ἀκούσατε ἀκούσατε τὰ ῥήματά μου ἀναγγελῶ γὰρ ὑμῶν ἀκουόντων
18. Estou pronto para defender minha causa e sei que sou eu quem tem razão.
18. ἰδοὺ ἐγὼ ἐγγύς εἰμι τοῦ κρίματός μου οἶδα ἐγὼ ὅτι δίκαιος ἀναφανοῦμαι
19. Se alguém quiser demandar contra mim, no mesmo instante desejarei calar e morrer!
19. τίς γάρ ἐστιν ὁ κριθησόμενός μοι ὅτι νῦν κωφεύσω καὶ ἐκλείψω
20. Poupai-me apenas duas coisas, ó Deus, e não me esconderei de tua face:*
20. δυεῖν δέ μοι χρήσῃ τότε ἀπὸ τοῦ προσώπου σου οὐ κρυβήσομαι
21. afasta de mim a tua mão, e põe um termo ao medo de teus terrores.
21. τὴν χεῖρα ἀπ’ ἐμοῦ ἀπέχου καὶ ὁ φόβος σου μή με καταπλησσέτω
22. Chama por mim e eu te responderei; ou, então, falarei eu, e tu terás a réplica.
22. εἶτα καλέσεις ἐγὼ δέ σοι ὑπακούσομαι ἢ λαλήσεις ἐγὼ δέ σοι δώσω ἀνταπόκρισιν
23. Quantas faltas e pecados cometi eu? Dá-me a conhecer minhas faltas e minhas ofensas!
23. πόσαι εἰσὶν αἱ ἁμαρτίαι μου καὶ αἱ ἀνομίαι μου δίδαξόν με τίνες εἰσίν
24. Por que escondes de mim a tua face e por que me consideras como um inimigo?
24. διὰ τί ἀπ’ ἐμοῦ κρύπτῃ ἥγησαι δέ με ὑπεναντίον σοι
25. Queres, então, assustar uma folha carregada pelo vento, ou perseguir uma palha seca?
25. ἦ ὡς φύλλον κινούμενον ὑπὸ ἀνέμου εὐλαβηθήσῃ ἢ ὡς χόρτῳ φερομένῳ ὑπὸ πνεύματος ἀντίκεισαί μοι
26. Pois queres ditar contra mim sentenças amargas, e queres que me sejam imputadas as faltas de minha mocidade.
26. ὅτι κατέγραψας κατ’ ἐμοῦ κακά περιέθηκας δέ μοι νεότητος ἁμαρτίας
27. Queres prender os meus pés no cepo, espiar todos os meus passos e contar os rastos de meus pés.
27. ἔθου δέ μου τὸν πόδα ἐν κωλύματι ἐφύλαξας δέ μου πάντα τὰ ἔργα εἰς δὲ ῥίζας τῶν ποδῶν μου ἀφίκου
28. (E ele se gasta como um pau bichado, como um tecido devorado pela traça).*
28. ὃ παλαιοῦται ἴσα ἀσκῷ ἢ ὥσπερ ἱμάτιον σητόβρωτον
Bíblia Ave Maria - All rights reserved.
