Mosaico decorativo

1. Sabes o tempo em que as cabras monteses dão cria nos rochedos? Observaste o parto das corças?

1. Numquid nosti tempus partus ibicum in petris vel parturientes cervas observasti?

2. Contaste os meses de sua gravidez e sabes o tempo de seu parto?

2. Dinumerasti menses conceptus earum et scisti tempus partus earum?

3. Elas se agacham, dão cria e se livram de suas dores.

3. Incurvantur ad fetum et pariunt et fetus suos emittunt.

4. Seus filhotes tornam-se fortes e crescem nos campos, apartam-se delas e não voltam mais a elas.

4. Impinguantur filii earum et adolescunt in campo, egrediuntur et non revertuntur ad eas.

5. Quem pôs o jumento selvagem em liberdade e quem rompeu os laços do asno veloz?

5. Quis dimisit onagrum liberum, et vincula ipsius quis solvit?

6. Dei-lhe o deserto por morada e a planície salgada como lugar de habitação.

6. Cui dedi in solitudine domum et tabernacula eius in terra salsuginis.

7. Ele se ri do tumulto da cidade e não escuta os gritos do tropeiro.

7. Contemnit multitudinem civitatis, clamorem exactoris non audit.

8. Explora as montanhas da sua pastagem e nela anda buscando tudo o que é verde.

8. Explorat montes pascuae suae et virentia quaeque perquirit.

9. Quererá servir-te o boi selvagem ou passará a noite em teu estábulo?

9. Numquid volet taurus ferus servire tibi aut morabitur ad praesepe tuum?

10. Podes prendê-lo com uma corda em seu pescoço ou fenderá ele atrás de ti os teus sulcos?

10. Numquid alligabis taurum ferum ad arandum loro tuo, aut confringet glebas vallium post te?

11. Fiarás nele porque sua força é grande e lhe deixarás a seu cuidado o teu trabalho?

11. Numquid fiduciam habebis in magna fortitudine eius et derelinques ei labores tuos?

12. Confiarás nele para que te traga para a casa o que semeaste e que te encha a tua eira?

12. Numquid credes illi quod revertatur et sementem in aream tuam congreget?

13. O avestruz bate as asas alegremente, não tem asas nem penas de bondade?*

13. Ala struthionis laeta est, penna vero ciconiae et avolat.

14. Abandona os seus ovos na terra e os deixa aquecer no solo,

14. Quando derelinquit ova sua in terra, in pulvere calefiunt.

15. esquecendo-se que um pé poderá esmagá-los ou que animais selvagens poderão pisá-los.

15. Obliviscitur quod pes conculcet ea, aut bestia agri conterat.

16. É cruel com seus filhotes, como se não fossem seus e não se incomoda de ter sofrido em vão.

16. Duratur ad filios suos quasi non sint sui; frustra laborans nullo timore anxiatur.

17. Pois Deus lhe negou sabedoria e não lhe concedeu inteligência.

17. Privavit enim eam Deus sapientia nec dedit illi intellegentiam.

18. Mas, quando alça voo, ri-se do cavalo e do cavaleiro.

18. Cum tempus fuerit, in altum alas erigit, deridet equum et ascensorem eius.

19. És tu que dás vigor ao cavalo e foste tu que enfeitaste seu pescoço com uma crina ondulante?

19. Numquid praebebis equo fortitudinem aut circumdabis collo eius iubam?

20. Que o fazes saltar como um gafanhoto, relinchando terrivelmente?

20. Numquid suscitabis eum quasi locustas? Gloria hinnitus eius terror;

21. Orgulhoso de sua força, escava a terra com a pata e atira-se à frente das armas.

21. vallem ungula fodit, exsultat audacter, in occursum pergit armatis.

22. Ri-se do medo, nada o assusta e não recua diante da espada.

22. Contemnit pavorem nec territur neque cedit gladio.

23. Sobre ele ressoam a aljava, o ferro brilhante da lança e o dardo.

23. Super ipsum sonabit pharetra, micat hasta et acinaces.

24. Tremendo de impaciência, devora o espaço e o som da trombeta não o deixa no lugar.

24. Fervens et fremens sorbet terram nec consistet, cum tubae sonaverit clangor.

25. Ao sinal do clarim, diz: ‘Vamos!’. De longe fareja a batalha, a voz troante dos chefes e o alarido dos guerreiros.

25. Ubi audierit bucinam, dicit: “Uah!”. Procul odoratur bellum, exhortationem ducum et ululatum exercitus.

26. É graças à tua sabedoria que o falcão alça voo e desdobra as suas asas para o sul?

26. Numquid per sapientiam tuam plumescit accipiter, expandens alas suas ad austrum?

27. É por tua ordem que a águia levanta voo e faz seu ninho nas alturas?

27. Numquid ad praeceptum tuum elevabitur aquila et in arduis ponet nidum suum?

28. Ela habita nos rochedos e neles passa a noite, sobre a ponta rochosa e o cimo escarpado.

28. In petris manet et in praeruptis silicibus commoratur atque in culmine et arce.

29. De lá espia sua presa, pois seus olhos penetram as distâncias.

29. Inde contemplatur escam, et de longe oculi eius prospiciunt.

30. Seus filhotes se alimentam de sangue e onde quer que haja cadáveres, ali está ela”.

30. Pulli eius lambent sanguinem; et, ubicumque cadaver fuerit, statim adest”.


Bíblia Ave Maria - All rights reserved.


Read the Bible in a Year

Join our community and complete the entire Bible in 365 days. A structured and inspiring path to deepen your faith and knowledge of Scripture.