Liber Proverbiorum, 7
1. Fili mi, custodi sermones meos et praecepta mea reconde tibi.
1. υἱέ φύλασσε ἐμοὺς λόγους τὰς δὲ ἐμὰς ἐντολὰς κρύψον παρὰ σεαυτῷ (1a) υἱέ τίμα τὸν κύριον καὶ ἰσχύσεις πλὴν δὲ αὐτοῦ μὴ φοβοῦ ἄλλον
2. Serva mandata mea et vives, et legem meam quasi pupillam oculi tui.
2. φύλαξον ἐμὰς ἐντολάς καὶ βιώσεις τοὺς δὲ ἐμοὺς λόγους ὥσπερ κόρας ὀμμάτων
3. Liga ea in digitis tuis, scribe illa in tabulis cordis tui.
3. περίθου δὲ αὐτοὺς σοῖς δακτύλοις ἐπίγραψον δὲ ἐπὶ τὸ πλάτος τῆς καρδίας σου
4. Dic sapientiae: “Soror mea es” et prudentiam voca Amicam,
4. εἶπον τὴν σοφίαν σὴν ἀδελφὴν εἶναι τὴν δὲ φρόνησιν γνώριμον περιποίησαι σεαυτῷ
5. ut custodiat te a muliere extranea et ab aliena, quae verba sua dulcia facit.
5. ἵνα σε τηρήσῃ ἀπὸ γυναικὸς ἀλλοτρίας καὶ πονηρᾶς ἐάν σε λόγοις τοῖς πρὸς χάριν ἐμβάληται
6. De fenestra enim domus meae per cancellos prospexi
6. ἀπὸ γὰρ θυρίδος ἐκ τοῦ οἴκου αὐτῆς εἰς τὰς πλατείας παρακύπτουσα
7. et video inter parvulos; considero inter filios vecordem iuvenem,
7. ὃν ἂν ἴδῃ τῶν ἀφρόνων τέκνων νεανίαν ἐνδεῆ φρενῶν
8. qui transit per plateam iuxta angulum et prope viam domus illius graditur
8. παραπορευόμενον παρὰ γωνίαν ἐν διόδοις οἴκων αὐτῆς
9. in obscuro advesperascente die, in mediis tenebris et caligine.
9. καὶ λαλοῦντα ἐν σκότει ἑσπερινῷ ἡνίκα ἂν ἡσυχία νυκτερινὴ ᾖ καὶ γνοφώδης
10. Et ecce, occurrit illi mulier ornatu meretricio, cauta corde, garrula et rebellans,
10. ἡ δὲ γυνὴ συναντᾷ αὐτῷ εἶδος ἔχουσα πορνικόν ἣ ποιεῖ νέων ἐξίπτασθαι καρδίας
11. quietis impatiens nec valens in domo consistere pedibus suis:
11. ἀνεπτερωμένη δέ ἐστιν καὶ ἄσωτος ἐν οἴκῳ δὲ οὐχ ἡσυχάζουσιν οἱ πόδες αὐτῆς
12. nunc foris, nunc in plateis et iuxta angulos insidians.
12. χρόνον γάρ τινα ἔξω ῥέμβεται χρόνον δὲ ἐν πλατείαις παρὰ πᾶσαν γωνίαν ἐνεδρεύει
13. Apprehensumque deosculatur iuvenem et procaci vultu blanditur dicens:
13. εἶτα ἐπιλαβομένη ἐφίλησεν αὐτόν ἀναιδεῖ δὲ προσώπῳ προσεῖπεν αὐτῷ
14. “Victimas pro salute vovi, hodie reddidi vota mea;
14. θυσία εἰρηνική μοί ἐστιν σήμερον ἀποδίδωμι τὰς εὐχάς μου
15. idcirco egressa sum in occursum tuum desiderans te videre et repperi.
15. ἕνεκα τούτου ἐξῆλθον εἰς συνάντησίν σοι ποθοῦσα τὸ σὸν πρόσωπον εὕρηκά σε
16. Stragulatis vestibus lectulum meum stravi, linteis pictis ex Aegypto;
16. κειρίαις τέτακα τὴν κλίνην μου ἀμφιτάποις δὲ ἔστρωκα τοῖς ἀπ’ Αἰγύπτου
17. aspersi cubile meum myrrha et aloe et cinnamomo.
17. διέρραγκα τὴν κοίτην μου κρόκῳ τὸν δὲ οἶκόν μου κινναμώμῳ
18. Veni, inebriemur voluptatibus, usque mane fruamur amoribus.
18. ἐλθὲ καὶ ἀπολαύσωμεν φιλίας ἕως ὄρθρου δεῦρο καὶ ἐγκυλισθῶμεν ἔρωτι
19. Non est enim vir in domo sua; abiit via longissima,
19. οὐ γὰρ πάρεστιν ὁ ἀνήρ μου ἐν οἴκῳ πεπόρευται δὲ ὁδὸν μακρὰν
20. sacculum pecuniae secum tulit, in die plenae lunae reversurus est in domum suam”.
20. ἔνδεσμον ἀργυρίου λαβὼν ἐν χειρὶ αὐτοῦ δι’ ἡμερῶν πολλῶν ἐπανήξει εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ
21. Irretivit eum multis sermonibus et blanditiis labiorum protraxit illum.
21. ἀπεπλάνησεν δὲ αὐτὸν πολλῇ ὁμιλίᾳ βρόχοις τε τοῖς ἀπὸ χειλέων ἐξώκειλεν αὐτόν
22. Stultus eam sequitur quasi bos ductus ad victimam, sicut irretitur vinculo cervus,
22. ὁ δὲ ἐπηκολούθησεν αὐτῇ κεπφωθείς ὥσπερ δὲ βοῦς ἐπὶ σφαγὴν ἄγεται καὶ ὥσπερ κύων ἐπὶ δεσμοὺς
23. donec transfigat sagitta iecur eius; velut si avis festinet ad laqueum et nescit quod de periculo animae illius agitur.
23. ἢ ὡς ἔλαφος τοξεύματι πεπληγὼς εἰς τὸ ἧπαρ σπεύδει δὲ ὥσπερ ὄρνεον εἰς παγίδα οὐκ εἰδὼς ὅτι περὶ ψυχῆς τρέχει
24. Nunc ergo, fili mi, audi me et attende verbis oris mei.
24. νῦν οὖν υἱέ ἄκουέ μου καὶ πρόσεχε ῥήμασιν στόματός μου
25. Ne abstrahatur in viis illius mens tua, neque decipiaris semitis eius.
25. μὴ ἐκκλινάτω εἰς τὰς ὁδοὺς αὐτῆς ἡ καρδία σου
26. Multos enim vulneratos deiecit, et fortissimi quique interfecti sunt ab ea:
26. πολλοὺς γὰρ τρώσασα καταβέβληκεν καὶ ἀναρίθμητοί εἰσιν οὓς πεφόνευκεν
27. viae inferi domus eius penetrantes in interiora mortis.
27. ὁδοὶ ᾅδου ὁ οἶκος αὐτῆς κατάγουσαι εἰς τὰ ταμίεια τοῦ θανάτου
