Evangelium secundum Lucam, 18
1. Dicebat autem parabolam ad illos, quoniam oportet semper orare et non deficere,
1. Raccontò loro una parabola per mostrare che dovevano pregare sempre, senza stancarsi mai.
2. dicens: “Iudex quidam erat in quadam civitate, qui Deum non timebat et hominem non reverebatur.
2. "In una città viveva un giudice che non temeva Dio e non si curava di nessuno.
3. Vidua autem erat in civitate illa et veniebat ad eum dicens: “Vindica me de adversario meo”.
3. Nella stessa città viveva una vedova, che andava da lui e gli chiedeva: "Fammi giustizia contro il mio avversario".
4. Et nolebat per multum tempus; post haec autem dixit intra se: “Etsi Deum non timeo nec hominem revereor,
4. Per un po' di tempo il giudice non volle, ma alla fine disse tra sé: "Anche se non temo Dio e non mi prendo cura degli uomini,
5. tamen quia molesta est mihi haec vidua, vindicabo illam, ne in novissimo veniens suggillet me””.
5. tuttavia le farò giustizia e così non verrà continuamente a seccarmi"".
6. Ait autem Dominus: “Audite quid iudex iniquitatis dicit;
6. E il Signore soggiunse: "Avete udito ciò che dice il giudice ingiusto?
7. Deus autem non faciet vindictam electorum suorum clamantium ad se die ac nocte, et patientiam habebit in illis?
7. E Dio non farà giustizia ai suoi eletti che lo invocano giorno e notte? Tarderà ad aiutarli?
8. Dico vobis: Cito faciet vindictam illorum. Verumtamen Filius hominis veniens, putas, inveniet fidem in terra?”.
8. Vi dico che farà loro giustizia prontamente. Ma il Figlio dell'uomo, quando verrà, troverà la fede sulla terra?".
9. Dixit autem et ad quosdam, qui in se confidebant tamquam iusti et aspernabantur ceteros, parabolam istam:
9. Disse poi un'altra parabola per alcuni che erano persuasi di essere giusti e disprezzavano gli altri:
10. “Duo homines ascenderunt in templum, ut orarent: unus pharisaeus et alter publicanus.
10. "Due uomini salirono al tempio per pregare: uno era fariseo e l'altro pubblicano.
11. Pharisaeus stans haec apud se orabat: “Deus, gratias ago tibi, quia non sum sicut ceteri hominum, raptores, iniusti, adulteri, velut etiam hic publicanus;
11. Il fariseo se ne stava in piedi e pregava così tra sé: "O Dio, ti ringrazio perché non sono come gli altri uomini, rapaci, ingiusti, adùlteri, e neppure come questo pubblicano.
12. ieiuno bis in sabbato, decimas do omnium, quae possideo”.
12. Io digiuno due volte alla settimana e offro la decima parte di quello che possiedo".
13. Et publicanus a longe stans nolebat nec oculos ad caelum levare, sed percutiebat pectus suum dicens: “Deus, propitius esto mihi peccatori”.
13. Il pubblicano invece si fermò a distanza e non osava neppure alzare lo sguardo al cielo, ma si batteva il petto dicendo: "O Dio, sii benigno con me, peccatore".
14. Dico vobis: Descendit hic iustificatus in domum suam ab illo. Quia omnis, qui se exaltat, humiliabitur; et, qui se humiliat, exaltabitur”.
14. Vi dico che questi tornò a casa giustificato, l'altro invece no, perché chi si esalta sarà umiliato e chi si umilia sarà esaltato".
15. Afferebant autem ad illum et infantes, ut eos tangeret; quod cum viderent, discipuli increpabant illos.
15. Gli presentavano anche dei bimbi perché li toccasse, ma i discepoli, vedendo questo, li sgridavano.
16. Iesus autem convocans illos dixit: “Sinite pueros venire ad me et nolite eos vetare; talium est enim regnum Dei.
16. Allora Gesù li chiamò vicino a sé e disse: "Lasciate che i fanciulli vengano a me e non glielo impedite, perché il regno di Dio è di quelli che sono simili a loro.
17. Amen dico vobis: Quicumque non acceperit regnum Dei sicut puer, non intrabit in illud”.
17. In verità vi dico: chi non accoglie il regno di Dio come un fanciullo, non vi entrerà".
18. Et interrogavit eum quidam princeps dicens: “Magister bone, quid faciens vitam aeternam possidebo?”.
18. E un capo lo interrogò: "Maestro buono, che cosa devo fare per ottenere la vita eterna?".
19. Dixit autem ei Iesus: “Quid me dicis bonum? Nemo bonus nisi solus Deus.
19. Gesù gli rispose: "Perché mi dici buono? Nessuno è buono, tranne Dio.
20. Mandata nosti: non moechaberis, non occides, non furtum facies, non falsum testimonium dices, honora patrem tuum et matrem”.
20. Conosci i comandamenti: Non commettere adulterio, non uccidere, non rubare, non dire il falso, ama tuo padre e tua madre".
21. Qui ait: “Haec omnia custodivi a iuventute”.
21. Quell'uomo disse: "Tutto questo l'ho osservato fin dalla mia giovinezza".
22. Quo audito, Iesus ait ei: “Adhuc unum tibi deest: omnia, quaecumque habes, vende et da pauperibus et habebis thesaurum in caelo: et veni, sequere me”.
22. Udito ciò, Gesù gli disse: "Ti manca ancora una cosa: vendi tutto quello che hai e dàllo ai poveri, così avrai un tesoro nei cieli; poi vieni e seguimi".
23. His ille auditis, contristatus est, quia dives erat valde.
23. Ma quello, udite queste parole, diventò molto triste. Era infatti molto ricco.
24. Videns autem illum Iesus tristem factum dixit: “Quam difficile, qui pecunias habent, in regnum Dei intrant.
24. Gesù, notando la sua tristezza, disse: "Come è difficile per coloro che sono ricchi entrare nel regno di Dio.
25. Facilius est enim camelum per foramen acus transire, quam divitem intrare in regnum Dei”.
25. E' più facile che un cammello passi attraverso la cruna di un ago, piuttosto che un ricco entri nel regno di Dio".
26. Et dixerunt, qui audiebant: “Et quis potest salvus fieri?”.
26. Quelli che ascoltavano domandarono: "Ma allora chi può salvarsi?".
27. Ait autem illis: “Quae impossibilia sunt apud homi nes, possibilia sunt apud Deum”.
27. Egli rispose: "Ciò che è impossibile agli uomini, è possibile a Dio".
28. Ait autem Petrus: “Ecce nos dimisimus nostra et secuti sumus te”.
28. Pietro allora disse: "Vedi, noi abbiamo lasciato le nostre cose e ti abbiamo seguito".
29. Qui dixit eis: “Amen dico vobis: Nemo est, qui reliquit domum aut uxorem aut fratres aut parentes aut filios propter regnum Dei,
29. Gesù rispose loro: "In verità vi dico: non c'è nessuno che abbia lasciato casa, moglie, fratelli, genitori e figli per il regno di Dio,
30. et non recipiat multo plura in hoc tempore et in saeculo venturo vitam aeternam”.
30. che non riceva molto di più in questo tempo e nel secolo avvenire la vita eterna".
31. Assumpsit autem Duodecim et ait illis: “Ecce ascendimus Ierusalem, et consummabuntur omnia, quae scripta sunt per Prophetas de Filio hominis:
31. Poi prese con sé i Dodici e disse loro: "Ecco che saliamo a Gerusalemme e si compirà tutto quello che è stato scritto dai profeti circa il Figlio dell'uomo.
32. tradetur enim gentibus et illudetur et contumeliis afficietur et conspuetur;
32. Sarà consegnato ai pagani, sarà insultato, coperto di offese e di sputi;
33. et, postquam flagellaverint, occident eum, et die tertia resurget”.
33. e, dopo averlo flagellato, lo uccideranno. Ma il terzo giorno risusciterà".
34. Et ipsi nihil horum intellexerunt; et erat verbum istud absconditum ab eis, et non intellegebant, quae dicebantur.
34. Ma essi non capirono nulla di tutto questo: il significato di quel discorso rimase per loro oscuro e non riuscivano affatto a capire.
35. Factum est autem, cum appropinquaret Iericho, caecus quidam sedebat secus viam mendicans.
35. Mentre si stava avvicinando a Gerico, un cieco era seduto sul bordo della strada e chiedeva l'elemosina.
36. Et cum audiret turbam praetereuntem, interrogabat quid hoc esset.
36. Sentendo passare la folla, domandò che cosa accadesse.
37. Dixerunt autem ei: “Iesus Nazarenus transit”.
37. Gli risposero: "E' Gesù di Nazaret che passa!".
38. Et clamavit dicens: “Iesu, fili David, miserere mei!”.
38. Allora si mise a gridare: "Gesù, figlio di Davide, abbi pietà di me!".
39. Et qui praeibant, increpabant eum, ut taceret; ipse vero multo magis clamabat: “Fili David, miserere mei!”.
39. Quelli che camminavano davanti lo sgridavano per farlo tacere. Ma il cieco gridava ancor più forte: "Figlio di Davide, abbi pietà di me!".
40. Stans autem Iesus iussit illum adduci ad se. Et cum appropinquasset, interrogavit illum:
40. Gesù allora si fermò e ordinò che gli portassero il cieco. Quando fu vicino, gli domandò:
41. “Quid tibi vis faciam?”. At ille dixit: “Domine, ut videam”.
41. "Che cosa vuoi che faccia per te?". Egli rispose: "Signore, che io ci veda".
42. Et Iesus dixit illi: “Respice! Fides tua te salvum fecit”. 43 Et confestim vidit et sequebatur illum magnificans Deum. Et omnis plebs, ut vidit, dedit laudem Deo.
42. E Gesù gli disse: "Vedi! La tua fede ti ha salvato".
43.
43. Subito ci vide di nuovo e si mise a seguirlo, ringraziando Dio. Anche la gente che era presente, alla vista del fatto, si mise a lodare Dio.