Apokalipsa Św. Jana, 12

1. Potem wielki znak się ukazał na niebie: Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu.

1. et signum magnum paruit in cælo mulier amicta sole et luna sub pedibus ejus et in capite ejus corona stellarum duodecim

2. A jest brzemienna. I woła cierpiąc bóle i męki rodzenia.

2. et in utero habens et clamat parturiens et cruciatur ut pariat

3. I inny znak się ukazał na niebie: Oto wielki Smok barwy ognia, mający siedem głów i dziesięć rogów - a na głowach jego siedem diademów -

3. et visum est aliud signum in cælo et ecce draco magnus rufus habens capita septem et cornua decem et in capitibus suis septem diademata

4. i ogon jego zmiata trzecią część gwiazd nieba: i rzucił je na ziemię. I stanął Smok przed mającą rodzić Niewiastą, ażeby skoro porodzi, pożreć jej dziecię.

4. et cauda ejus trahebat tertiam partem stellarum cæli et misit eas in terram et draco stetit ante mulierem quæ erat paritura ut cum peperisset filium ejus devoraret

5. I porodziła syna - mężczyznę, który wszystkie narody będzie pasł rózgą żelazną. I zostało porwane jej Dziecię do Boga i do Jego tronu.

5. et peperit filium masculum qui recturus erit omnes gentes in virga ferrea et raptus est filius ejus ad Deum et ad thronum ejus

6. A Niewiasta zbiegła na pustynię, gdzie miejsce ma przygotowane przez Boga, aby ją tam żywiono przez tysiąc dwieście sześćdziesiąt dni.

6. et mulier fugit in solitudinem ubi habet locum paratum a Deo ut ibi pascant illam diebus mille ducentis sexaginta

7. I nastąpiła walka na niebie: Michał i jego aniołowie mieli walczyć ze Smokiem. I wystąpił do walki Smok i jego aniołowie,

7. et factum est prœlium in cælo Michaël et angeli ejus prœliabantur cum dracone et draco pugnabat et angeli ejus

8. ale nie przemógł, i już się miejsce dla nich w niebie nie znalazło.

8. et non valuerunt neque locus inventus est eorum amplius in cælo

9. I został strącony wielki Smok, Wąż starodawny, który się zwie diabeł i szatan, zwodzący całą zamieszkałą ziemię, został strącony na ziemię, a z nim strąceni zostali jego aniołowie.

9. et projectus est draco ille magnus serpens antiquus qui vocatur Diabolus et Satanas qui seducit universum orbem projectus est in terram et angeli ejus cum illo missi sunt

10. I usłyszałem donośny głos mówiący w niebie: Teraz nastało zbawienie, potęga i królowanie Boga naszego i władza Jego Pomazańca, bo oskarżyciel braci naszych został strącony, ten, co dniem i nocą oskarża ich przed Bogiem naszym.

10. et audivi vocem magnam in cælo dicentem nunc facta est salus et virtus et regnum Dei nostri et potestas Christi ejus quia projectus est accusator fratrum nostrorum qui accusabat illos ante conspectum Dei nostri die ac nocte

11. A oni zwyciężyli dzięki krwi Baranka i dzięki słowu swojego świadectwa i nie umiłowali dusz swych - aż do śmierci.

11. et ipsi vicerunt illum propter sanguinem agni et propter verbum testimonii sui et non dilexerunt animam suam usque ad mortem

12. Dlatego radujcie się, niebiosa i ich mieszkańcy! Biada ziemi i morzu - bo zstąpił na was diabeł, pałając wielkim gniewem, świadom, że mało ma czasu.

12. propterea lætamini cæli et qui habitatis in eis væ terræ et mari quia descendit diabolus ad vos habens iram magnam sciens quod modicum tempus habet

13. A kiedy ujrzał Smok, że został strącony na ziemię, począł ścigać Niewiastę, która porodziła Mężczyznę.

13. et postquam vidit draco quod projectus est in terram persecutus est mulierem quæ peperit masculum

14. I dano Niewieście dwa skrzydła orła wielkiego, by na pustynię leciała do swojego miejsca, gdzie jest żywiona przez czas i czasy, i połowę czasu, z dala od Węża.

14. et datæ sunt mulieri duæ alæ aquilæ magnæ ut volaret in desertum in locum suum ubi alitur per tempus et tempora et dimidium temporis a facie serpentis

15. A Wąż za Niewiastą wypuścił z gardzieli wodę jak rzekę, żeby ją rzeka uniosła.

15. et misit serpens ex ore suo post mulierem aquam tamquam flumen ut eam faceret trahi a flumine

16. Lecz ziemia przyszła z pomocą Niewieście i otworzyła ziemia swą gardziel, i pochłonęła rzekę, którą Smok ze swej gardzieli wypuścił.

16. et adiuvit terra mulierem et aperuit terra os suum et absorbuit flumen quod misit draco de ore suo

17. I rozgniewał się Smok na Niewiastę, i odszedł rozpocząć walkę z resztą jej potomstwa, z tymi, co strzegą przykazań Boga i mają świadectwo Jezusa.

17. et iratus est draco in mulierem et abiit facere prœlium cum reliquis de semine ejus qui custodiunt mandata Dei et habent testimonium Jesu

18. I stanął na piasku [nad brzegiem] morza.

18. et stetit super harenam maris