Números, 35
1. Habló Yavé a Moisés en las estepas de Moab, cerca del Jordán, a la altura de Jericó, y le dijo:
1. Haec quoque locutus est Do minus ad Moysen in campe stribus Moab supra Iordanem contra Iericho:
2. «Manda a los hijos de Israel que cedan a los levitas, algunas ciudades de la herencia que les pertenece, con lugares de pastoreo alrededor, para que puedan habitarlas.
2. “Praecipe filiis Israel, ut dent Levitis de possessionibus suis urbes ad habitandum et suburbana earum per circuitum,
3. Los levitas vivirán en esas ciudades y sus pastos serán para todos sus animales y sus pertenencias.
3. ut ipsi in oppidis maneant, et suburbana sint pecoribus ac substantiae et omnibus animalibus eorum;
4. Los pastos se extenderán hasta quinientos metros alrededor de las ciudades que entreguen a los levitas, a contar desde las murallas.
4. quae a muris civitatum forinsecus per circuitum mille cubitos spatio tendentur.
5. Estos pastos formarán un cuadrado de mil metros: mil metros al occidente, mil al sur, mil al oeste y mil metros al norte; la ciudad estará al centro. Estos serán los pastos propios de las ciudades de los levitas.
5. Et mensurabitis extra civitatem contra orientem duo milia cubitorum, et contra meridiem similiter duo milia, ad mare quoque, quod respicit ad occidentem, eadem mensura erit, et septentrionalis plaga aequali termino finietur; eruntque urbes in medio et foris suburbana.
6. Ustedes les darán cuarenta y dos ciudades además de las seis ciudades de asilo, en las que se podrá refugiar el que haya ocasionado la muerte de una persona.
6. De ipsis autem oppidis, quae Levitis dabitis, sex erunt in fugitivorum auxilia separata, ut fugiat ad ea, qui nesciens fuderit sanguinem; et, exceptis his, alia quadraginta duo oppida dabitis,
7. Las ciudades que darán a los levitas será cuarenta y ocho en total, todas ellas con sus lugares de pastoreo.
7. id est simul quadraginta octo cum suburbanis suis.
8. Estas ciudades se tomarán de la herencia de los hijos de Israel, tomando más del que tiene más, y menos del que tiene menos; cada tribu dará ciudades a los levitas en proporción a la herencia que le haya tocado.»
8. Ipsaeque urbes, quas dabitis de possessionibus filiorum Israel, ab his, qui plus habent, plures auferetis, et, qui minus, pauciores; singuli iuxta mensuram hereditatis suae dabunt oppida Levitis”.
9. Yavé dijo a Moisés:
9. Ait Dominus ad Moysen:
10. «Di a los hijos deIsrael: Cuando pasen el Jordán hacia la tierra deCanaán,
10. “Loquere filiis Israel et dices ad eos: Quando transgressi fueritis Iordanem in terram Chanaan,
11. elegirán ciudades de las que harán ciudades de refugio. En ellas se refugiará el que dio muerte a una persona sin intención.
11. eligetis urbes, quae esse debeant in praesidia fugitivorum, qui nolentes sanguinem fuderint;
12. Esas ciudades le servirán de refugio contra el vengador de la sangre, para que no sea muerto antes de haber sido juzgado por la comunidad.
12. erunt vobis urbes refugii contra ultorem, et occisor non morietur, donec stet in conspectu congregationis, et causa illius iudicetur.
13. Ustedes se reservarán seis ciudades de asilo:
13. De ipsis autem sex urbibus, quae ad fugitivorum subsidia separantur,
14. tres al otro lado del Jordán y tres en el país de Canaán, que pasarán a ser ciudades de asilo
14. tres erunt trans Iordanem et tres in terra Chanaan,
15. tanto para los hijos de Israel como para el forastero y para el que está en medio de ustedes, para que todo aquel que haya dado muerte involuntariamente a una persona se pueda refugiar en ellas.
15. tam filiis Israel quam advenis atque peregrinis, ut confugiat ad eas sex, qui nolens sanguinem fuderit.
16. Si alguno ha herido a otro con un instrumento de hierro, y éste muere, es un asesino y debe morir.
16. Si quis ferro percusserit, et mortuus fuerit, qui percussus est, reus erit homicidii et ipse morietur.
17. Si lo ha herido con un arma de piedra que tenía en la mano, y el otro muere, es un asesino y debe morir.
17. Si lapidem mortiferum iecerit, et ictus occiderit, similiter punietur.
18. Si lo hiere con un arma de madera, y el otro muere, es un asesino y debe morir.
18. Si ligno mortifero percusserit eum et interfecerit, homicida est; ipse morte punietur.
19. El mismo vengador de la sangre dará muerte al asesino en cuanto lo encuentre.
19. Ultor sanguinis homicidam interficiet: statim ut apprehenderit eum, interficiet.
20. Si alguien ha herido a su víctima por odio, o le ha lanzado algo con maldad, causándole la muerte,
20. Si per odium quis hominem impulerit vel iecerit quippiam in eum per insidias
21. o si, por maldad, lo ha golpeado con las manos causándole la muerte, es un asesino y debe morir. El vengador de la sangre dará muerte al asesino en cuanto lo encuentre.
21. aut, cum esset inimicus, manu percusserit, et ille mortuus fuerit, percussor homicidii reus erit: ultor sanguinis statim ut invenerit eum, iugulabit.
22. Pero si lo hirió por inadvertencia y sin enemistad, o si le lanzó cualquier objeto sin mala intención,
22. Quod si fortuitu et absque odio eum percusserit vel quidpiam in eum iecerit absque insidiis,
23. o si le tiró sin verlo una piedra, sin tenerle enemistad ni querer dañarlo, y el otro muere,
23. vel quemlibet lapidem mortiferum in eum devolverit, cum eum non vidisset, et ille mortuus est, quamvis eum non oderit nec quaesierit ei malum,
24. la comunidad juzgará entre el homicida y el vengador de la sangre según estas normas.
24. iudicabit congregatio inter percussorem et ultorem sanguinis secundum has regulas
25. Salvará a este hombre de la mano del vengador de la sangre y lo hará volver a la ciudad de asilo en la que se refugió. Allí vivirá hasta la muerte del sumo sacerdote ungido con el óleo santo.
25. et liberabit occisorem de manu ultoris sanguinis et reducet in civitatem refugii, ad quam confugerat, manebitque ibi, donec sacerdos magnus, qui oleo sancto unctus est, moriatur.
26. Pero si el hombre ha salido de los límites de la ciudad de asilo en la que se ha refugiado,
26. Si interfector extra fines civitatis refugii, in quam confugerat, exierit,
27. y el vengador de la sangre lo encuentra fuera del límite de su ciudad de asilo, podrá matar al homicida, sin que le pidan cuenta por esa sangre.
27. et invenerit eum ultor sanguinis ibi et interfecerit, absque noxa erit, qui eum occiderit;
28. Porque aquél debía permanecer en su ciudad de asilo hasta la muerte del sumo sacerdote. El homicida no volverá a su propiedad antes de que haya muerto el sumo sacerdote.
28. debuerat enim profugus usque ad mortem pontificis in civitate refugii residere. Postquam autem ille obierit, homicida revertetur in terram suam.
29. Estas serán normas de derecho para ustedes y para sus descendientes, dondequiera que vivan.
29. Haec erunt vobis in legitima iudicii pro generationibus vestris, in cunctis habitationibus vestris.
30. En cualquier caso de homicidio, se dará muerte al asesino, según declaración de los testigos, pero un solo testigo no bastará para condenar a muerte a una persona.
30. Homicida sub testibus occidetur; ad unius testimonium nullus ad mortem condemnabitur.
31. No aceptarán rescate por un asesino, pues debe morir.
31. Non accipietis pretium pro eo, qui reus est sanguinis, sed morietur.
32. Tampoco aceptarán rescate del que se ha refugiado en una ciudad de asilo y quiere volver a vivir en su tierra antes de que muera el sumo sacerdote.
32. Neque accipietis pretium, ut fugiat in civitatem refugii sui, ut revertatur et habitet in terra ante mortem sacerdotis.
33. Cuídense de no profanar la tierra en que están; sepan que la sangre es lo que profana la tierra, y la tierra no queda expiada de la sangre derramada más que con la sangre del que la derramó.
33. Non polluetis terram habitationis vestrae, quia sanguis polluit terram, nec aliter expiari potest nisi per eius sanguinem, qui alterius sanguinem fuderit.
34. No hagan impura la tierra en que viven, y en medio de la cual moraré, pues yo, Yavé, tengo mi morada entre los hijos de Israel.»
34. Non maculabitis terram habitationis vestrae, me commorante vobiscum. Ego enim sum Dominus, qui habito inter filios Israel”.
