Baruc, 4

1. Ela é o livro dos mandamentos divinos e a Lei que subsiste para todo o sempre. Todos aqueles que a seguem adquirirão a vida, e os que a abandonam morrerão.

1. Tą mądrością jest księga przykazań Boga i Prawo trwające na wieki. Wszyscy, którzy się go trzymają, żyć będą. Którzy je zaniedbują, pomrą.

2. Volta para ela, Jacó, abraça-a. Caminha ao seu encontro, ao esplendor da sua luz.

2. Nawróć się, Jakubie, trzymaj się go, chodź w blasku jego światła!

3. Não entregues a outros esta glória, nem relegues esta salvação à nação estrangeira.*

3. Nie dawaj chwały swojej obcemu ani innemu narodowi twych przywilejów!

4. Ditosos somos nós, Israel, porque a nós foi revelado o que agrada a Deus!

4. Szczęśliwi jesteśmy, o Izraelu, że znamy to, co się Bogu podoba.

5. Coragem, povo meu, que trazeis o nome de Israel!

5. Bądź dobrej myśli, narodzie mój, pamiątko Izraela!

6. Fostes, em verdade, vendidos aos pagãos, não, porém, para serdes aniquilados. Por haverdes desencadeado a cólera divina é que fostes entregues aos inimigos.

6. Zostaliście zaprzedani poganom, ale nie na zatracenie; dlatego zostaliście wydani nieprzyjaciołom, iż pobudziliście Boga do gniewu.

7. Havíeis exasperado vosso Criador, ofertando sacrifícios aos demônios e não a Deus.

7. Rozgniewaliście bowiem Stworzyciela swego ofiarami składanymi złym duchom, a nie Bogu.

8. Esquecestes o vosso Criador, o Deus eterno, e contristastes Jerusalém, vossa nutriz.

8. Zapomnieliście o waszym Żywicielu, Bogu wiekuistym, zasmuciliście też Jerozolimę, która was wychowała.

9. Esta viu precipitar-se sobre vós a ira divina, e clamou: “Escutai, vizinhas de Sião! Fez-me Deus suportar cruel tormento.

9. Widziała bowiem przychodzący na was gniew Boży i rzekła: "Słuchajcie, sąsiedzi Syjonu, Bóg zasmucił mnie bardzo,

10. Assisti à deportação de meus filhos e filhas, que o Eterno lhes infligiu.

10. widzę bowiem niewolę moich synów i córek, jaką im zesłał Przedwieczny.

11. Eu os educara com alegria e fui obrigada a deixá-los partir com lágrimas de luto.

11. Wyżywiłam ich z radością, a odesłałam z płaczem i smutkiem.

12. Que ninguém se regozije com minha viuvez e meu desamparo! Por causa dos pecados de meus filhos vivo desolada, já que se afastaram da Lei de Deus,

12. Niech nikt się nie śmieje, żem wdowa i opuszczona przez wielu. Zostałam opuszczona z powodu grzechów dzieci moich, ponieważ wyłamały się spod prawa Bożego.

13. negligenciando seus mandamentos, afastando-se dos caminhos de seus preceitos e não seguindo a vereda da disciplina segundo sua justiça.

13. Nie poznały słusznych rozporządzeń Twoich ani nie kroczyły drogami przykazań Bożych, ani nie weszły na ścieżki wychowania w Twojej sprawiedliwości.

14. Vinde, vizinhas de Sião! Pensai na deportação de meus filhos e filhas, que o Eterno lhes infligiu.

14. Przyjdźcie, sąsiedzi Syjonu! Przypomnijcie sobie niewolę moich synów i córek, jaką im zesłał Przedwieczny.

15. Lançou contra eles um povo longínquo, povo insolente, de linguagem bárbara, sem respeito pelo ancião, sem piedade para com o pequenino.

15. Sprowadził na nich naród z daleka, naród bezczelny, obcego języka, który nie uszanował starca ani nie ulitował się nad dzieckiem.

16. Roubou à viúva os bem-amados, deixando-me sozinha, sem as minhas filhas”.

16. Uprowadził umiłowanych Wdowy i pozbawił córek Opuszczoną.

17. E que posso eu fazer por vós?*

17. Ja zaś jak wam mogę pomóc?

18. Somente aquele que vos infligiu estes males pode salvar-vos das mãos de vossos inimigos.

18. Ten, który zesłał na was to zło, wybawi was z rąk nieprzyjaciół.

19. Ide, filhos meus! Ide! Quanto a mim, permanecerei na solidão.

19. Idźcie, dzieci, idźcie, ja zaś sama i opuszczona zostać muszę.

20. Tirei minhas vestes dos dias de paz para revestir-me do saco dos suplicantes. Até meu último dia invocarei o Eterno.

20. Zdjęłam szatę pokoju, a przyoblekłam się w wór mojej modlitwy i wołać będę do Przedwiecznego w czasie dni moich.

21. Coragem, meus filhos! E vós também orai a Deus, a fim de que vos salve da mão poderosa de vossos inimigos!

21. Miejcie ufność, dzieci, wołajcie do Boga, a wyrwie was z mocy, z ręki nieprzyjaciół.

22. Do Eterno espero a vossa libertação, espero que do Santo me venha a alegria, pela misericórdia que breve vos será concedida pelo Eterno, vosso Salvador.

22. Ja zaś z ufnością oddałam Przedwiecznemu wybawienie wasze i rozradował mię Święty miłosierdziem, jakie okaże wam prędko Przedwieczny, wasz Zbawca.

23. Entre lágrimas e coberta de luto deixei-vos partir... Deus, porém, vos devolverá a mim para uma eterna alegria,

23. Wysłałam was ze smutkiem i płaczem, a Bóg odda mi was z radością i weselem na wieki.

24. porque as vizinhas de Sião, que viram a vossa deportação, verão em breve Deus conceder-vos a libertação, seguida de imensa glória e de fulgor emanando do Eterno.

24. Jak bowiem teraz sąsiedzi Syjonu widzieli wasze wygnanie, tak oglądać będą wasze zbawienie, sprawione przez Boga, które przyjdzie wam z wielką chwałą i okazałością Przedwiecznego.

25. Suportai, filhos meus, com paciência o golpe da cólera divina. Fostes perseguidos por vossos inimigos; em breve, porém, assistireis à sua ruína, e sobre suas cervizes poreis os pés.

25. Dzieci, cierpliwie znieście gniew, jaki Bóg zesłał na was. Prześladuje cię twój nieprzyjaciel, ale wnet ujrzysz zagładę jego i na karku jego staniesz.

26. Meus delicados filhos tiveram de andar por ásperos caminhos, acossados, qual rebanho roubado pelo inimigo.

26. Moje dzieci pieszczone szły drogami przykrymi, zostały uprowadzone jak stado zagrabione przez nieprzyjaciół.

27. Coragem, porém, meus filhos. Orai a Deus, pois aquele que vos feriu, se lembrará de vós!

27. Ufajcie, dzieci, wołajcie do Boga, a Ten, który dopuścił to na was, będzie pamiętał o was.

28. Quisestes apartar-vos de Deus; ponde agora dez vezes mais zelo em procurá-lo.

28. Jak bowiem błądząc myśleliście o odstąpieniu od Boga, tak teraz, nawróciwszy się, szukajcie Go dziesięciokrotnie.

29. Porquanto, aquele que sobre vós precipitou a catástrofe vos concederá, com a libertação, eterno regozijo.

29. Albowiem Ten, co zesłał na was to zło, przywiedzie radość wieczną wraz z wybawieniem waszym".

30. Coragem, Jerusalém! Aquele que te deu o nome te consolará.*

30. Nie upadaj na duchu, Jeruzalem, pocieszy cię Ten, który ci nadał imię.

31. Miseráveis os que te maltrataram, e que se regozijaram com tua ruína!

31. Biada tym, którzy cię skrzywdzili i cieszą się z twego nieszczęścia.

32. Miseráveis as cidades em que teus filhos conheceram a servidão, miserável aquela que conservou teus cativos!

32. Biada tym miastom, którym służą twe dzieci, biada temu, które przyjęło twych synów.

33. Em verdade, assim como se regozijou com tua queda, e triunfou, quando de tua ruína, assim também vai gemer com a própria desolação.

33. Jak bowiem cieszyło się twoim zniszczeniem i radowało się twoim upadkiem, tak będzie zasmucone własnym spustoszeniem.

34. Aniquilarei a altivez de sua numerosa população, e sua arrogância se transformará em luto,

34. Odbiorę mu radość z wielkiej liczby mieszkańców, a pycha jego przemieni się w smutek.

35. porque um fogo constante, vindo do Eterno, a atingirá e gênios maus vão persegui-la por muito tempo.

35. Albowiem Przedwieczny ześle na nie ogień przez wiele dni i długi czas złe duchy zamieszkiwać je będą.

36. Jerusalém, volta o teu olhar para o Oriente, vê a alegria que te vem de Deus.

36. Jerozolimo, spojrzyj na Wschód i zobacz radość, która ci przychodzi od Pana.

37. Olha! Eis que voltam os filhos que viras partir. Chegam do Oriente e do Ocidente, à voz do Altíssimo, repletos da alegria que lhes dá a glória de Deus.

37. Oto idą synowie twoi, których wysłałaś, idą, zebrani ze wschodu i zachodu na słowo Świętego, ciesząc się chwałą Boga.