Encontrados 138 resultados para: Saula

  • Samuel udał się do Saula. I rzekł do niego Saul: Niech cię Pan błogosławi! Rozkaz Pana wykonałem. (1 Księga Samuela 15, 13)

  • Odtąd już Samuel nie zobaczył Saula aż do chwili swej śmierci. Smucił się jednak, iż Pan pożałował tego, że Saula uczynił królem nad Izraelem. (1 Księga Samuela 15, 35)

  • Rzekł Pan do Samuela: Dokąd będziesz się smucił z powodu Saula? Uznałem go przecież za niegodnego, by panował nad Izraelem. Napełnij oliwą twój róg i idź: Posyłam cię do Jessego Betlejemity, gdyż między jego synami upatrzyłem sobie króla. (1 Księga Samuela 16, 1)

  • Saula natomiast opuścił duch Pański, a opętał go duch zły, zesłany przez Pana. (1 Księga Samuela 16, 14)

  • Odezwali się do Saula jego słudzy: Oto dręczy cię duch zły, [zesłany przez] Boga. (1 Księga Samuela 16, 15)

  • Dawid przybył do Saula i przebywał z nim. Saul pokochał go bardzo. Dawid stał się jego giermkiem. (1 Księga Samuela 16, 21)

  • A kiedy zły duch zesłany przez Boga napadał na Saula, brał Dawid cytrę i grał. Wtedy Saul doznawał ulgi, czuł się lepiej, a zły duch odstępował od niego. (1 Księga Samuela 16, 23)

  • Stanąwszy naprzeciw, krzyknął w kierunku wojsk izraelskich te słowa: Po co się ustawiacie w szyku bojowym? Czyż ja nie jestem Filistynem, a wy sługami Saula? Wybierzcie spośród siebie człowieka, który by przeciwko mnie wystąpił. (1 Księga Samuela 17, 8)

  • Dawid był synem Efratejczyka, tego, który pochodził z Betlejem judzkiego, a nazywał się Jesse i miał ośmiu synów. W czasach Saula był on stary i podeszły [w latach] "pośród mężów". (1 Księga Samuela 17, 12)

  • [Dawid] często odchodził od Saula, aby pasać owce swojego ojca w Betlejem. (1 Księga Samuela 17, 15)

  • Rzekł Dawid do Saula: Niech pan mój się nie trapi! Twój sługa pójdzie stoczyć walkę z tym Filistynem. (1 Księga Samuela 17, 32)

  • Kiedy właśnie przestał przemawiać do Saula, dusza Jonatana przylgnęła całkowicie do duszy Dawida. Pokochał go Jonatan tak jak samego siebie. (1 Księga Samuela 18, 1)


“Que Jesus reine sempre soberano no seu coração e o faça cada vez mais digno de seus divinos dons.” São Padre Pio de Pietrelcina