São Marcos, 4
1. Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
1. Et iterum coepit docere ad ma re. Et congregatur ad eum tur ba plurima, ita ut in navem ascendens sederet in mari, et omnis turba circa mare super terram erant.
2. E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
2. Et docebat eos in parabolis multa et dicebat illis in doctrina sua:
3. “Ouvi: Saiu o semeador a semear.
3. “Audite. Ecce exiit seminans ad seminandum.
4. Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
4. Et factum est, dum seminat, aliud cecidit circa viam, et venerunt volucres et comederunt illud.
5. Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
5. Aliud cecidit super petrosa, ubi non habebat terram multam, et statim exortum est, quoniam non habebat altitudinem terrae;
6. mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
6. et quando exortus est sol, exaestuavit et, eo quod non haberet radicem, exaruit.
7. Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
7. Et aliud cecidit in spinas, et ascenderunt spinae et suffocaverunt illud, et fructum non dedit.
8. Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem”.
8. Et alia ceciderunt in terram bonam et dabant fructum: ascendebant et crescebant et afferebant unum triginta et unum sexaginta et unum centum”.
9. E dizia: “Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!”.*
9. Et dicebat: “Qui habet aures audiendi, audiat”.
10. Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
10. Et cum esset singularis, interrogaverunt eum hi, qui circa eum erant cum Duodecim, parabolas.
11. Ele disse-lhes: “A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.*
11. Et dicebat eis: “Vobis datum est mysterium regni Dei; illis autem, qui foris sunt, in parabolis omnia fiunt,
12. Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado”.*
12. ut videntes videant et non videant, et audientes audiant et non intellegant, ne quando convertantur, et dimittatur eis”.
13. E acrescentou: “Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
13. Et ait illis: “Nescitis parabolam hanc, et quomodo omnes parabolas cognoscetis?
14. O semeador semeia a palavra.
14. Qui seminat, verbum seminat.
15. Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
15. Hi autem sunt, qui circa viam, ubi seminatur verbum: et cum audierint, confestim venit Satanas et aufert verbum, quod seminatum est in eos.
16. Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
16. Et hi sunt, qui super petrosa seminantur: qui cum audierint verbum, statim cum gaudio accipiunt illud
17. mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
17. et non habent radicem in se, sed temporales sunt; deinde orta tribulatione vel persecutione propter verbum, confestim scandalizantur.
18. Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
18. Et alii sunt, qui in spinis seminantur: hi sunt, qui verbum audierunt,
19. mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
19. et aerumnae saeculi et deceptio divitiarum et circa reliqua concupiscentiae introeuntes suffocant verbum, et sine fructu efficitur.
20. Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um”. Outras parábolas (= Lc 8,16ss)
20. Et hi sunt, qui super terram bonam seminati sunt: qui audiunt verbum et suscipiunt et fructificant unum triginta et unum sexaginta et unum centum”.
21. Dizia-lhes ainda: “Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?*
21. Et dicebat illis: “Numquid venit lucerna, ut sub modio ponatur aut sub lecto? Nonne ut super candelabrum ponatur?
22. Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
22. Non enim est aliquid absconditum, nisi ut manifestetur, nec factum est occultum, nisi ut in palam veniat.
23. Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça”.
23. Si quis habet aures audiendi, audiat”.
24. Ele prosseguiu: “Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
24. Et dicebat illis: “Videte quid audiatis. In qua mensura mensi fueritis, remetietur vobis et adicietur vobis.
25. Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem”.
25. Qui enim habet, dabitur illi; et, qui non habet, etiam quod habet, auferetur ab illo”.
26. Dizia também: “O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
26. Et dicebat: “Sic est regnum Dei, quemadmodum si homo iaciat sementem in terram
27. Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
27. et dormiat et exsurgat nocte ac die, et semen germinet et increscat, dum nescit ille.
28. Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
28. Ultro terra fructificat primum herbam, deinde spicam, deinde plenum frumentum in spica.
29. Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita”.*
29. Et cum se produxerit fructus, statim mittit falcem, quoniam adest messis”.
30. Dizia ele: “A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
30. Et dicebat: “Quomodo assimilabimus regnum Dei aut in qua parabola ponemus illud?
31. É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
31. Sicut granum sinapis, quod cum seminatum fuerit in terra, minus est omnibus seminibus, quae sunt in terra;
32. Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra”.
32. et cum seminatum fuerit, ascendit et fit maius omnibus holeribus et facit ramos magnos, ita ut possint sub umbra eius aves caeli habitare”.
33. Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
33. Et talibus multis parabolis loquebatur eis verbum, prout poterant audire;
34. E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos. (= Mt 8,23-27 = Lc 8,22-25)
34. sine parabola autem non loquebatur eis. Seorsum autem discipulis suis disserebat omnia.
35. À tarde daquele dia, disse-lhes: “Passemos para o outro lado”.
35. Et ait illis illa die, cum sero esset factum: “Transeamus contra”.
36. Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.*
36. Et dimittentes turbam, assumunt eum, ut erat in navi; et aliae naves erant cum illo.
37. Nisso, surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
37. Et exoritur procella magna venti, et fluctus se mittebant in navem, ita ut iam impleretur navis.
38. Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: “Mestre, não te importa que pereçamos?”.
38. Et erat ipse in puppi supra cervical dormiens; et excitant eum et dicunt ei: “Magister, non ad te pertinet quia perimus?”.
39. E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: “Silêncio! Cala-te!”. E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
39. Et exsurgens comminatus est vento et dixit mari: “Tace, obmutesce!”. Et cessavit ventus, et facta est tranquillitas magna.
40. Ele disse-lhes: “Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?”.
40. Et ait illis: “Quid timidi estis? Necdum habetis fidem?”.
41. Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: “Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?”. (= Mt 8,28-34 = Lc 8,26-39)
41. Et timuerunt magno timore et dicebant ad alterutrum: “Quis putas est iste, quia et ventus et mare oboediunt ei?”.
Bíblia Ave Maria - Todos os direitos reservados.
