São João, 4
1. O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
1. Ut ergo cognovit Iesus quia audierunt pharisaei quia Iesus plures discipulos facit et baptizat quam Ioannes
2. (se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos).
2. — quamquam Iesus ipse non baptizaret sed discipuli eius —
3. Deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
3. reliquit Iudaeam et abiit iterum in Galilaeam.
4. Ora, devia passar por Samaria.
4. Oportebat autem eum transire per Samariam.
5. Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
5. Venit ergo in civitatem Samariae, quae dicitur Sichar, iuxta praedium, quod dedit Iacob Ioseph filio suo;
6. Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
6. erat autem ibi fons Iacob. Iesus ergo fatigatus ex itinere sedebat sic super fontem; hora erat quasi sexta.
7. Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: “Dá-me de beber”.
7. Venit mulier de Samaria haurire aquam. Dicit ei Iesus: “Da mihi bibere”;
8. (Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.)
8. discipuli enim eius abierant in civitatem, ut cibos emerent.
9. Aquela samaritana lhe disse: “Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!...”. (Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.)
9. Dicit ergo ei mulier illa Samaritana: “Quomodo tu, Iudaeus cum sis, bibere a me poscis, quae sum mulier Samaritana?”. Non enim coutuntur Iudaei Samaritanis.
10. Respondeu-lhe Jesus: “Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva”.
10. Respondit Iesus et dixit ei: “Si scires donum Dei, et quis est, qui dicit tibi: “Da mihi bibere”, tu forsitan petisses ab eo, et dedisset tibi aquam vivam”.
11. A mulher lhe replicou: “Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
11. Dicit ei mulier: “Domine, neque in quo haurias habes, et puteus altus est; unde ergo habes aquam vivam?
12. És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?”.
12. Numquid tu maior es patre nostro Iacob, qui dedit nobis puteum, et ipse ex eo bibit et filii eius et pecora eius?”.
13. Respondeu-lhe Jesus: “Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
13. Respondit Iesus et dixit ei: “Omnis, qui bibit ex aqua hac, sitiet iterum;
14. mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna”.
14. qui autem biberit ex aqua, quam ego dabo ei, non sitiet in aeternum; sed aqua, quam dabo ei, fiet in eo fons aquae salientis in vitam aeternam”.
15. A mulher suplicou: “Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!”.
15. Dicit ad eum mulier: “Domine, da mihi hanc aquam, ut non sitiam neque veniam huc haurire”.
16. Disse-lhe Jesus: “Vai, chama teu marido e volta cá”.
16. Dicit ei: “Vade, voca virum tuum et veni huc”.
17. A mulher respondeu: “Não tenho marido.” Disse Jesus: “Tens razão em dizer que não tens marido.
17. Respondit mulier et dixit ei: “Non habeo virum”. Dicit ei Iesus: “Bene dixisti: “Non habeo virum”;
18. Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisso disseste a verdade”. –
18. quinque enim viros habuisti, et nunc, quem habes, non est tuus vir. Hoc vere dixisti”.
19. “Senhor” – disse-lhe a mulher –, “vejo que és profeta!...*
19. Dicit ei mulier: “Domine, video quia propheta es tu.
20. Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.”*
20. Patres nostri in monte hoc adoraverunt, et vos dicitis quia in Hierosolymis est locus, ubi adorare oportet”.
21. Jesus respondeu: “Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
21. Dicit ei Iesus: “Crede mihi, mulier, quia venit hora, quando neque in monte hoc neque in Hierosolymis adorabitis Patrem.
22. Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
22. Vos adoratis, quod nescitis; nos adoramus, quod scimus, quia salus ex Iudaeis est.
23. Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.*
23. Sed venit hora, et nunc est, quando veri adoratores adorabunt Patrem in Spiritu et veritate; nam et Pater tales quaerit, qui adorent eum.
24. Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade”.
24. Spiritus est Deus, et eos, qui adorant eum, in Spiritu et veritate oportet adorare”.
25. Respondeu a mulher: “Sei que deve vir o Messias (que se chama Cristo); quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas”.
25. Dicit ei mulier: “Scio quia Messias venit — qui dicitur Christus C; cum venerit ille, nobis annuntiabit omnia”.
26. Disse-lhe Jesus: “Sou eu, quem fala contigo”.
26. Dicit ei Iesus: “Ego sum, qui loquor tecum”.
27. Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: “Que perguntas?”. Ou: “Que falas com ela?”.
27. Et continuo venerunt discipuli eius et mirabantur quia cum muliere loquebatur; nemo tamen dixit: “Quid quaeris aut quid loqueris cum ea?”.
28. A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
28. Reliquit ergo hydriam suam mulier et abiit in civitatem et dicit illis hominibus:
29. “Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?”.
29. “Venite, videte hominem, qui dixit mihi omnia, quaecumque feci; numquid ipse est Christus?”.
30. Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
30. Exierunt de civitate et veniebant ad eum.
31. Entretanto, os discípulos lhe pediam: “Mestre, come”.
31. Interea rogabant eum discipuli dicentes: “Rabbi, manduca”.
32. Mas ele lhes disse: “Tenho um alimento para comer que vós não conheceis”.
32. Ille autem dixit eis: “Ego cibum habeo manducare, quem vos nescitis”.
33. Os discípulos perguntavam uns aos outros: “Alguém lhe teria trazido de comer?”.
33. Dicebant ergo discipuli ad invicem: “Numquid aliquis attulit ei manducare?”.
34. Disse-lhes Jesus: “Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
34. Dicit eis Iesus: “Meus cibus est, ut faciam voluntatem eius, qui misit me, et ut perficiam opus eius.
35. Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
35. Nonne vos dicitis: “Adhuc quattuor menses sunt, et messis venit”? Ecce dico vobis: Levate oculos vestros et videte regiones, quia albae sunt ad messem! Iam
36. O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
36. qui metit, mercedem accipit et congregat fructum in vitam aeternam, ut et qui seminat, simul gaudeat et qui metit.
37. Porque eis que se pode dizer com toda a verdade: Um é o que semeia, outro é o que ceifa.*
37. In hoc enim est verbum verum: Alius est qui seminat, et alius est qui metit.
38. Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos”.
38. Ego misi vos metere, quod vos non laborastis; alii laboraverunt, et vos in laborem eorum introistis”.
39. Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: “Ele me disse tudo quanto tenho feito”.
39. Ex civitate autem illa multi crediderunt in eum Samaritanorum propter verbum mulieris testimonium perhibentis: “Dixit mihi omnia, quaecumque feci!”.
40. Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
40. Cum venissent ergo ad illum Samaritani, rogaverunt eum, ut apud ipsos maneret; et mansit ibi duos dies.
41. Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
41. Et multo plures crediderunt propter sermonem eius;
42. E diziam à mulher: “Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo”.
42. et mulieri dicebant: “Iam non propter tuam loquelam credimus; ipsi enim audivimus et scimus quia hic est vere Salvator mundi!”.
43. Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
43. Post duos autem dies exiit inde in Galilaeam;
44. (Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.)
44. ipse enim Iesus testimonium perhibuit, quia propheta in sua patria honorem non habet.
45. Chegando à Galileia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
45. Cum ergo venisset in Galilaeam, exceperunt eum Galilaei, cum omnia vidissent, quae fecerat Hierosolymis in die festo; et ipsi enim venerant in diem festum.
46. Ele voltou, pois, a Caná da Galileia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.*
46. Venit ergo iterum in Cana Galilaeae, ubi fecit aquam vinum. Et erat quidam regius, cuius filius infirmabatur Capharnaum;
47. Ao ouvir que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
47. hic, cum audisset quia Iesus advenerit a Iudaea in Galilaeam, abiit ad eum et rogabat, ut descenderet et sanaret filium eius; incipiebat enim mori.
48. Disse-lhe Jesus: “Se não virdes milagres e prodígios, não credes...”.
48. Dixit ergo Iesus ad eum: “Nisi signa et prodigia videritis, non credetis”.
49. Pediu-lhe o oficial: “Senhor, desce antes que meu filho morra!”.
49. Dicit ad eum regius: “Domine, descende priusquam moriatur puer meus”.
50. “Vai” – disse-lhe Jesus –, “o teu filho está passando bem!” O homem acreditou na Palavra de Jesus e partiu.
50. Dicit ei Iesus: “Vade. Filius tuus vivit”. Credidit homo sermoni, quem dixit ei Iesus, et ibat.
51. Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: “Teu filho está passando bem”.
51. Iam autem eo descendente, servi eius occurrerunt ei dicentes quia puer eius vivit.
52. Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: “Ontem à sétima hora a febre o deixou”.*
52. Interrogabat ergo horam ab eis, in qua melius habuerit. Dixerunt ergo ei: “Heri hora septima reliquit eum febris”.
53. Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: “Teu filho está passando bem”. E creu tanto ele como toda a sua casa.
53. Cognovit ergo pater quia illa hora erat, in qua dixit ei Iesus: “Filius tuus vivit”, et credidit ipse et domus eius tota.
54. Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judeia para a Galileia.
54. Hoc iterum secundum signum fecit Iesus, cum venisset a Iudaea in Galilaeam.
Bíblia Ave Maria - Todos os direitos reservados.
