| 1. | Quoniam quidem multi conati sunt ordinare narrationem, quae in nobis completae sunt, rerum,
|
| 2. | sicut tradiderunt nobis, qui ab initio ipsi viderunt et ministri fuerunt verbi,
|
| 3. | visum est et mihi, adsecuto a principio omnia, diligenter ex ordine tibi scribere, optime Theophile,
|
| 4. | ut cognoscas eorum verborum, de quibus eruditus es, firmitatem.
|
| 5. | Fuit in diebus Herodis regis Iudaeae sacerdos quidam nomine Zacharias de vice Abiae, et uxor illi de filiabus Aaron, et nomen eius Elisabeth.
|
| 6. | Erant autem iusti ambo ante Deum, incedentes in omnibus mandatis et iustificationibus Domini, irreprehensibiles.
|
| 7. | Et non erat illis filius, eo quod esset Elisabeth sterilis, et ambo processissent in diebus suis.
|
| 8. | Factum est autem, cum sacerdotio fungeretur in ordine vicis suae ante Deum,
|
| 9. | secundum consuetudinem sacerdotii sorte exiit, ut incensum poneret ingressus in templum Domini;
|
| 10. | et omnis multitudo erat populi orans foris hora incensi.
|
| 11. | Apparuit autem illi angelus Domini stans a dextris altaris incensi;
|
| 12. | et Zacharias turbatus est videns, et timor irruit super eum.
|
| 13. | Ait autem ad illum angelus: “Ne timeas, Zacharia, quoniam exaudita est deprecatio tua, et uxor tua Elisabeth pariet tibi filium, et vocabis nomen eius Ioannem.
|
| 14. | Et erit gaudium tibi et exsultatio, et multi in nativitate eius gaudebunt:
|
| 15. | erit enim magnus coram Domino et vinum et siceram non bibet et Spiritu Sancto replebitur adhuc ex utero matris suae
|
| 16. | et multos filiorum Israel convertet ad Dominum Deum ipsorum.
|
| 17. | Et ipse praecedet ante illum in spiritu et virtute Eliae, ut convertat corda patrum in filios et incredibiles ad prudentiam iustorum, parare Domino plebem perfectam”.
|
| 18. | Et dixit Zacharias ad angelum: “Unde hoc sciam? Ego enim sum senex, et uxor mea processit in diebus suis”.
|
| 19. | Et respondens angelus dixit ei: “Ego sum Gabriel, qui adsto ante Deum, et missus sum loqui ad te et haec tibi evangelizare.
|
| 20. | Et ecce: eris tacens et non poteris loqui usque in diem, quo haec fiant, pro eo quod non credidisti verbis meis, quae implebuntur in tempore suo”.
|
| 21. | Et erat plebs exspectans Zachariam, et mirabantur quod tardaret ipse in templo.
|
| 22. | Egressus autem non poterat loqui ad illos, et cognoverunt quod visionem vidisset in templo; et ipse erat innuens illis et permansit mutus.
|
| 23. | Et factum est, ut impleti sunt dies officii eius, abiit in domum suam.
|
| 24. | Post hos autem dies concepit Elisabeth uxor eius et occultabat se mensibus quinque dicens:
|
| 25. | “Sic mihi fecit Dominus in diebus, quibus respexit auferre opprobrium meum inter homines”.
|
| 26. | In mense autem sexto missus est angelus Gabriel a Deo in civitatem Galilaeae, cui nomen Nazareth,
|
| 27. | ad virginem desponsatam viro, cui nomen erat Ioseph de domo David, et nomen virginis Maria.
|
| 28. | Et ingressus ad eam dixit: “Ave, gratia plena, Dominus tecum”.
|
| 29. | Ipsa autem turbata est in sermone eius et cogitabat qualis esset ista salutatio.
|
| 30. | Et ait angelus ei: “Ne timeas, Maria; invenisti enim gratiam apud Deum.
|
| 31. | Et ecce concipies in utero et paries filium et vocabis nomen eius Iesum.
|
| 32. | Hic erit magnus et Filius Altissimi vocabitur, et dabit illi Dominus Deus sedem David patris eius,
|
| 33. | et regnabit super domum Iacob in aeternum, et regni eius non erit finis”.
|
| 34. | Dixit autem Maria ad angelum: “Quomodo fiet istud, quoniam virum non cognosco?”.
|
| 35. | Et respondens angelus dixit ei: “Spiritus Sanctus superveniet in te, et virtus Altissimi obumbrabit tibi: ideoque et quod nascetur sanctum, vocabitur Filius Dei.
|
| 36. | Et ecce Elisabeth cognata tua et ipsa concepit filium in senecta sua, et hic mensis est sextus illi, quae vocatur sterilis,
|
| 37. | quia non erit impossibile apud Deum omne verbum”.
|
| 38. | Dixit autem Maria: “Ecce ancilla Domini; fiat mihi secundum verbum tuum”. Et discessit ab illa angelus.
|
| 39. | Exsurgens autem Maria in diebus illis abiit in montana cum festinatione in civitatem Iudae
|
| 40. | et intravit in domum Zachariae et salutavit Elisabeth.
|
| 41. | Et factum est, ut audivit salutationem Mariae Elisabeth, exsultavit infans in utero eius, et repleta est Spiritu Sancto Elisabeth
|
| 42. | et exclamavit voce magna et dixit: “Benedicta tu inter mulieres, et benedictus fructus ventris tui.
|
| 43. | Et unde hoc mihi, ut veniat mater Domini mei ad me?
|
| 44. | Ecce enim ut facta est vox salutationis tuae in auribus meis, exsultavit in gaudio infans in utero meo.
|
| 45. | Et beata, quae credidit, quoniam perficientur ea, quae dicta sunt ei a Domino”.
|
| 46. | Et ait Maria: “Magnificat anima mea Dominum,
|
| 47. | et exsultavit spiritus meus in Deo salvatore meo,
|
| 48. | quia respexit humilitatem ancillae suae. Ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes generationes,
|
| 49. | quia fecit mihi magna, qui potens est, et sanctum nomen eius,
|
| 50. | et misericordia eius in progenies et progenies timentibus eum.
|
| 51. | Fecit potentiam in brachio suo, dispersit superbos mente cordis sui;
|
| 52. | deposuit potentes de sede et exaltavit humiles;
|
| 53. | esurientes implevit bonis et divites dimisit inanes.
|
| 54. | Suscepit Israel puerum suum, recordatus misericordiae,
|
| 55. | sicut locutus est ad patres nostros, Abraham et semini eius in saecula”.
|
| 56. | Mansit autem Maria cum illa quasi mensibus tribus et reversa est in domum suam.
|
| 57. | Elisabeth autem impletum est tempus pariendi, et peperit filium.
|
| 58. | Et audierunt vicini et cognati eius quia magnificavit Dominus misericordiam suam cum illa, et congratulabantur ei.
|
| 59. | Et factum est, in die octavo venerunt circumcidere puerum et vocabant eum nomine patris eius, Zachariam.
|
| 60. | Et respondens mater eius dixit: “Nequaquam, sed vocabitur Ioannes”.
|
| 61. | Et dixerunt ad illam: “Nemo est in cognatione tua, qui vocetur hoc nomine”.
|
| 62. | Innuebant autem patri eius quem vellet vocari eum.
|
| 63. | Et postulans pugillarem scripsit dicens: “Ioannes est nomen eius”. Et mirati sunt universi.
|
| 64. | Apertum est autem ilico os eius et lingua eius, et loquebatur benedicens Deum.
|
| 65. | Et factus est timor super omnes vicinos eorum, et super omnia montana Iudaeae divulgabantur omnia verba haec.
|
| 66. | Et posuerunt omnes, qui audierant, in corde suo dicentes: “Quid putas puer iste erit?”. Etenim manus Domini erat cum illo.
|
| 67. | Et Zacharias pater eius impletus est Spiritu Sancto et prophetavit dicens:
|
| 68. | “Benedictus Dominus, Deus Israel, quia visitavit et fecit redemptionem plebi suae
|
| 69. | et erexit cornu salutis nobis in domo David pueri sui,
|
| 70. | sicut locutus est per os sanctorum, qui a saeculo sunt, prophetarum eius,
|
| 71. | salutem ex inimicis nostris et de manu omnium, qui oderunt nos;
|
| 72. | ad faciendam misericordiam cum patribus nostris et memorari testamenti sui sancti,
|
| 73. | iusiurandum, quod iuravit ad Abraham patrem nostrum, daturum se nobis,
|
| 74. | ut sine timore, de manu inimicorum liberati, serviamus illi
|
| 75. | in sanctitate et iustitia coram ipso omnibus diebus nostris.
|
| 76. | Et tu, puer, propheta Altissimi vocaberis: praeibis enim ante faciem Domini parare vias eius,
|
| 77. | ad dandam scientiam salutis plebi eius in remissionem peccatorum eorum,
|
| 78. | per viscera misericordiae Dei nostri, in quibus visitabit nos oriens ex alto,
|
| 79. | illuminare his, qui in tenebris et in umbra mortis sedent, ad dirigendos pedes nostros in viam pacis”.
|
| 80. | Puer autem crescebat et confortabatur spiritu et erat in deserto usque in diem ostensionis suae ad Israel.
|
