1. For I decided not to come to you again in painful circumstances.
2. For if I inflict pain upon you, then who is there to cheer me except the one pained by me?
3. And I wrote as I did so that when I came I might not be pained by those in whom I should have rejoiced, confident about all of you that my joy is that of all of you.
4. For out of much affliction and anguish of heart I wrote to you with many tears, not that you might be pained but that you might know the abundant love I have for you.
5. If anyone has caused pain, he has caused it not to me, but in some measure (not to exaggerate) to all of you.
6. This punishment by the majority is enough for such a person,
7. so that on the contrary you should forgive and encourage him instead, or else the person may be overwhelmed by excessive pain.
8. Therefore, I urge you to reaffirm your love for him.
9. For this is why I wrote, to know your proven character, whether you were obedient in everything.
10. Whomever you forgive anything, so do I. For indeed what I have forgiven, if I have forgiven anything, has been for you in the presence of Christ,
11. so that we might not be taken advantage of by Satan, for we are not unaware of his purposes.
12. When I went to Troas for the gospel of Christ, although a door was opened for me in the Lord,
13. I had no relief in my spirit because I did not find my brother Titus. So I took leave of them and went on to Macedonia.
14. But thanks be to God, who always leads us in triumph in Christ and manifests through us the odor of the knowledge of him in every place.
15. For we are the aroma of Christ for God among those who are being saved and among those who are perishing,
16. to the latter an odor of death that leads to death, to the former an odor of life that leads to life. Who is qualified for this?
17. For we are not like the many who trade on the word of God; but as out of sincerity, indeed as from God and in the presence of God, we speak in Christ.
Przypisy:
2:1-4 - Paweł wyjaśnia, że unikał bolesnej wizyty w kościele, preferując list napominający, aby ból przerodził się w radość. Podkreśla to rolę pełnego miłości karcenia i napominania we wspólnocie chrześcijańskiej (zob. także 1 Koryntian 5:1-5 i Hebrajczyków 12:6).
2:5-8 - Paweł prosi Kościół o przebaczenie skruszonemu członkowi, pokazując, że przebaczenie jest kluczowe w życiu chrześcijańskim. Przebaczenie naprawcze odzwierciedla łaskę Boga, który hojnie przebacza (zob. także Mt 18,21-22 i Ef 4,32).
2:14-16 - Paweł świętuje triumf Chrystusa, który prowadzi wierzących w „procesie triumfalnym” i sprawia, że przesłanie ewangelii jest wonią życia dla zbawionych i śmierci dla potępionych. Misja chrześcijańska jest nieuchronnie polaryzująca (zob. także Kolosan 2:15 i 1 Koryntian 1:18).
02:17 - Paweł zapewnia, że głosząc Słowo Boże, on i pozostali apostołowie czynią to nie z egoistycznych pobudek, lecz ze szczerości, jako posłani przez Boga. Posługa ewangelizacyjna musi być motywowana uczciwością i wolą Bożą (zob. także 1 Tes 2,3-6 i 2 Koryntian 4,2).
Wersety związane z 2 Corinthians, 2:
Rozdział 2 2 Listu do Koryntian mówi o przebaczeniu i woni Chrystusa. Jak Paweł radzi sobie z pokutą w kościele? Ten pełen współczucia tekst opisuje przywrócenie zdyscyplinowanej kończyny i znaczenie przebaczenia. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak władza apostolska, triumf w Chrystusie i aromat poznania Boga. Paweł ujawnia także swą duszpasterską troskę o Tytusa. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które korelują z przemieniającymi tematami tego kluczowego rozdziału.
Mateusza 18:15-17: "Jeśli twój brat zgrzeszy przeciwko tobie, idź i sam z nim pokaż mu jego błąd. Jeśli cię usłucha, pozyskasz swojego brata. A jeśli cię nie usłucha, zabierz ze sobą jeszcze jednego lub dwóch, aby „każde oskarżenie mogło zostać potwierdzone zeznaniem dwóch lub trzech świadków”. Jeżeli nie chce cię wysłuchać, powiedz o tym kościołowi; a jeśli i Kościoła nie usłucha, traktujcie go jak poganina lub celnika." - Ten fragment odzwierciedla proces dyscypliny i odnowy, o którym wspomniał Paweł w 2 Koryntian 2:5-11.
Galacjan 6:1: "Bracia, jeśli ktoś upadnie w jakimkolwiek grzechu, wy, którzy jesteście duchowi, musicie go odnowić łagodnością. Ale strzeżcie się każdy, aby i on nie uległ pokusie." - Werset ten uzupełnia instrukcję Pawła dotyczącą przebaczenia i odnowienia zawartą w 2 Koryntian 2:5-11.
1 Koryntian 5:5: "Wydajcie tego człowieka szatanowi, aby jego ciało zostało zniszczone, a jego duch ocalony w dniu Pańskim." - Ten fragment odnosi się do dyscypliny wspomnianej w 2 Koryntian 2:5-11, ukazując poprzedni kontekst.
Kolosan 2:15: "A pozbawiwszy się władzy i autorytetów, zrobił z nich publiczny spektakl, odnosząc nad nimi triumf na krzyżu." - Werset ten nawiązuje do tematu triumfu w Chrystusie, o którym wspomniał Paweł w 2 Koryntian 2:14.
1 Piotra 2:9: "Ale wy jesteście pokoleniem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem Bożym, aby głosić chwałę Tego, który was powołał z ciemności do przedziwnej swojej światłości." - Ten fragment odnosi się do koncepcji Pawła o byciu „woniem Chrystusa” z 2 Koryntian 2:14-16.
FAQ:
Co Paweł mówi o przebaczeniu w 2 Liście do Koryntian 2?
Paweł naucza, że musimy przebaczać innym, tak jak nam przebaczył Bóg, aby przywrócić więź z Bogiem i zapobiec temu, by wróg nas oszukał (2 Koryntian 2:7-8).
Co Paweł mówi o posłudze nowego przymierza?
Paweł porównuje posługę nowego przymierza ze starym, mówiąc, że posługa Ducha jest bardziej chwalebna i ożywiająca w przeciwieństwie do śmierci prawa (2 Koryntian 2:17).
Jak Paweł opisuje nasze zwycięstwo w Chrystusie?
Paweł potwierdza, że odnosimy triumf w Chrystusie, niosąc Jego wiedzę wszystkim i będąc wonią życia dla tych, którzy są zbawieni, i wonią śmierci dla tych, którzy są zgubieni (2 Koryntian 2:14).
Czego Paweł naucza o szczerości w służbie?
Paweł naucza, że jako słudzy Chrystusa powinniśmy być szczerzy, starając się podobać Bogu, a nie ludziom, będąc uczciwymi w słowach i czynach (2 Koryntian 2:17).
W jaki sposób Paweł wyraża swoją miłość do Koryntian?
Paweł wyraża swoją miłość do Koryntian, pragnąc, aby przebaczyli i przywrócili do łaski swojego brata, który popadł w grzech, pokazując w ten sposób moc przebaczenia w Chrystusie. (2 Koryntian 2:8)
