1. Er sagte zu mir: Menschensohn, stell dich auf deine Füße; ich will mit dir reden.
2. Da kam Geist in mich, als er zu mir redete, und er stellte mich auf meine Füße. Und ich hörte den, der mit mir redete.
3. Er sagte zu mir: Menschensohn, ich sende dich zu den Söhnen Israels, zu abtrünnigen Völkern, die von mir abtrünnig wurden. Sie und ihre Väter sind von mir abgefallen, bis zum heutigen Tag.
4. Es sind Söhne mit trotzigem Gesicht und hartem Herzen. Zu ihnen sende ich dich. Du sollst zu ihnen sagen: So spricht GOTT, der Herr.
5. Sie aber: Mögen sie hören oder es lassen - denn sie sind ein Haus der Widerspenstigkeit -, sie werden erkennen müssen, dass mitten unter ihnen ein Prophet war.
6. Du aber, Menschensohn, fürchte dich nicht vor ihnen, vor ihren Worten fürchte dich nicht! Wenn dich auch Disteln und Dornen umgeben und du auf Skorpionen sitzt, vor ihren Worten fürchte dich nicht und vor ihrem Blick erschrick nicht; denn sie sind ein Haus der Widerspenstigkeit!
7. Du sollst ihnen meine Worte sagen, mögen sie hören oder es lassen, denn sie sind widerspenstig.
8. Du aber, Menschensohn, höre, was ich zu dir sage. Sei nicht widerspenstig wie das Haus der Widerspenstigkeit! Öffne deinen Mund und iss, was ich dir gebe!
9. Und ich schaute und siehe: Eine Hand war ausgestreckt zu mir; und siehe, in ihr war eine Buchrolle.
10. Er rollte sie vor mir auf. Sie war innen und außen beschrieben und auf ihr waren Klagen, Seufzer und Weherufe geschrieben.
Przypisy:
2:1-2 - Bóg wzywa Ezechiela, aby powstał i wysłuchał Jego przesłania. Posłuszeństwo Bożemu wezwaniu jest niezbędne do wypełnienia Jego misji. Ta chwila jest przykładem tego, jak Bóg udziela swoim sługom mocy do wypełniania Jego zamierzeń (zob. także Jeremiasza 1:6-10 i Izajasza 6:8-9).
2:3-5 - Ezechiel zostaje posłany do zbuntowanego narodu, który sprzeciwia się Bogu. To ilustruje ludzki opór wobec Bożego przesłania i wagę wytrwałego głoszenia ewangelii nawet w obliczu odrzucenia (zob. także Dz 7,51-53 i Mt 23,37).
2:6-7 - Bóg ostrzega Ezechiela przed zatwardziałością ludzkich serc, ale zachęca go, by mówił bez lęku, ufając mocy Słowa Bożego. Wytrwałość w prawdzie, nawet w obliczu sprzeciwu, jest fundamentalną cechą posługi prorockiej (zob. także 1 Tymoteusza 4:2 i 2 Koryntian 4:2).
2:8-10 - Bóg nakazuje Ezechielowi spożyć zwój symbolizujący Jego orędzie. Symbolizuje to pełne przyjęcie Słowa Bożego i konieczność jego przyswojenia przed głoszeniem. Prorok musi być karmiony Bożą prawdą, aby skutecznie ją głosić (zob. także Jeremiasz 15:16 i Ap 10:9-10).
Wersety związane z Das Buch Ezechiel, 2:
Rozdział 2 Ezechiela opisuje prorocze powołanie Ezechiela. Jaką misję Bóg powierza prorokowi? Ten kluczowy tekst opisuje boskie polecenie, ostrzegające Ezechiela przed buntem ludu Izraela. Rozdział wprowadza takie tematy jak posłuszeństwo, prorocza odpowiedzialność i napięcie pomiędzy Bożym przesłaniem a ludzkim oporem. Ezechiel otrzymuje polecenie przemówienia bez względu na reakcję ludu. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które korelują z wyzwaniami i znaczeniem proroczego powołania przedstawionych w tym podstawowym rozdziale.
Jeremiasza 1:7: "Ale Pan powiedział do mnie: „Nie mów, że jesteś za młody”. Do każdego, do kogo cię poślę, pójdziesz i powiesz wszystko, co ci rozkażę." - To wołanie Jeremiasza jest echem wezwania Ezechiela z 2 rozdziału Księgi Ezechiela, gdzie obaj otrzymują polecenie wypowiadania słów Bożych.
Izajasza 6:8: "Wtedy usłyszałem głos Pana wołającego: Kogo mam posłać? Kto po nas pójdzie? A ja odpowiedziałem: „Oto jestem. Wyślij mnie!" - Powołanie Izajasza jest analogiczne do wezwania Ezechiela, chociaż nie odnotowano reakcji Ezechiela.
Objawienie 10:9-10: "Poszedłem do anioła i poprosiłem go, aby dał mi książeczkę. Powiedział do mnie: „Bierz i jedz”. Będzie gorzka w twoim żołądku, ale w twoich ustach będzie słodka jak miód. Wziąłem książeczkę z ręki anioła i zjadłem ją. Miało w ustach słodycz miodu, ale kiedy go zjadłem, poczułem gorycz w żołądku." - To doświadczenie Jana jest podobne do doświadczenia Ezechiela z Ezechiela 2:8-3:3, gdzie obaj otrzymali polecenie zjedzenia zwoju.
Jeremiasza 15:16: "Gdy znaleziono Twoje słowa, zjadłem je; byli moją radością i radością, bo należę do Ciebie, Panie, Boże Zastępów." - Jeremiasz używa podobnej metafory do dosłownego doświadczenia Ezechiela, polegającego na zjedzeniu zwoju.
2 Tymoteusza 3:12: "W rzeczywistości wszyscy, którzy pragną pobożnie żyć w Chrystusie Jezusie, będą prześladowani." - Werset ten odzwierciedla ostrzeżenie dane Ezechielowi w związku z oporem, z jakim się spotka.
FAQ:
Co Bóg nakazuje Ezechielowi w rozdziale 2?
Bóg nakazuje Ezechielowi, aby był prorokiem dla Izraelitów, ludu o buntowniczym sercu, i przekazywał Jego słowa bez względu na ich reakcję. (Ezechiela 2:1-7)
Jak Ezechiel zareagował na powołanie Boga?
Ezechiel chętnie posłusznie odpowiada na wezwanie Boga, wstaje, by przyjąć boskie przesłanie i zostaje wzmocniony przez Ducha Bożego. (Ezechiela 2:2-7)
Co Bóg objawia na temat zaciekłego oporu ludu Izraela?
Bóg objawia Izraelitom, że są uparci i nieposłuszni, ale mimo to posyła ich, aby ich ostrzec. (Ezechiela 2:4-5)
Czym jest „zwoj”, który Ezechiel spożywa w swojej wizji?
Zwój jest symbolem słowa Bożego, które Ezechiel połyka, symbolizując tym samym przyjęcie przez niego misji prorockiej, nawet w obliczu trudności. (Ezechiela 2:9-10; 3:1-3)
Co mówi Bóg o reakcji Izraelitów na przesłanie Ezechiela?
Bóg ostrzega Izraelitów, że nie posłuchają Ezechiela, ponieważ są uparci, ale posyła ich, aby pociągnąć ich do odpowiedzialności za ich wybory. (Ezechiela 2:7)
