1. Remind them to be obedient to the officials in authority; to be ready to do good at every opportunity;
2. not to go slandering other people but to be peaceable and gentle, and always polite to people of all kinds.
3. There was a time when we too were ignorant, disobedient and misled and enslaved by different passions and dissipations; we lived then in wickedness and malice, hating each other and hateful ourselves.
4. But when the kindness and love of God our Saviour for humanity were revealed,
5. it was not because of any upright actions we had done ourselves; it was for no reason except his own faithful love that he saved us, by means of the cleansing water of rebirth and renewal in the Holy Spirit
6. which he has so generously poured over us through Jesus Christ our Saviour;
7. so that, justified by his grace, we should become heirs in hope of eternal life.
8. This is doctrine that you can rely on. I want you to be quite uncompromising in teaching all this, so that those who now believe in God may keep their minds constantly occupied in doing good works. All this is good, and useful for everybody.
9. But avoid foolish speculations, and those genealogies, and the quibbles and disputes about the Law -- they are useless and futile.
10. If someone disputes what you teach, then after a first and a second warning, have no more to do with him:
11. you will know that anyone of that sort is warped and is self-condemned as a sinner.
12. As soon as I have sent Artemas or Tychicus to you, do your best to join me at Nicopolis, where I have decided to spend the winter.
13. Help eagerly on their way Zenas the lawyer and Apollos, and make sure they have everything they need.
14. All our people must also learn to occupy themselves in doing good works for their practical needs, and not to be unproductive.
15. All those who are with me send their greetings. Greetings to those who love us in the faith. Grace be with you all.
Przypisy:
3:1-2 - Paweł napomina chrześcijan, aby byli posłuszni przełożonym, żyjąc z łagodnością i pokorą. Chrześcijańskie świadectwo nie powinno cechować się buntem, lecz dobrymi uczynkami i szacunkiem dla innych (zob. także Rz 13,1-7 i 1 P 2,13-17).
3:3-7 - Paweł przypomina nam, jak kiedyś żyliśmy w grzechu, ale zostaliśmy zbawieni dzięki Bożemu miłosierdziu. Zbawienie jest z łaski, a nie z uczynków, a odrodzenie przez Ducha Świętego nas przemienia (zob. także Efezjan 2:1-10 i 2 Koryntian 5:17).
3:8 - Paweł podkreśla, że dobre uczynki są naturalnym rezultatem autentycznej wiary. Życie chrześcijańskie powinno charakteryzować się czynami, które przynoszą chwałę Bogu i świadczą o naszej przemianie (zob. także Mt 5,16 i Jk 2,14-26).
3:9-11 - Paweł ostrzega przed bezsensownymi kłótniami i sporami, które prowadzą do podziałów. Jedność Kościoła zależy od wierności prawdzie, a tych, którzy wprowadzają podziały, należy stanowczo upominać (zob. także Rz 16,17-18 i 1 Kor 1,10-13).
3:12-15 - Paweł udziela ostatnich wskazówek, w tym o potrzebie wspierania misjonarzy i pełnienia dobrych uczynków. Kończy wezwaniem do życia w harmonii i zaangażowania w misję Bożą (zob. także 2 Koryntian 9:7-8 i Filipian 4:8).
Wersety związane z Titus, 3:
Rozdział 3 Tytusa skupia się na życiu chrześcijańskim w społeczeństwie. Jak wierzący powinni odnosić się do świata? Ten wyważony tekst nawołuje do poddania się władzom i praktykowania dobrych uczynków, pamiętając o przemianie dokonanej przez łaskę Bożą. W rozdziale poruszane są takie tematy jak odrodzenie w Duchu Świętym, usprawiedliwienie z łaski i dziedzictwo życia wiecznego. Paweł ostrzega także przed bezużytecznymi podziałami i sporami w Kościele. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które odpowiadają praktycznym zasadom zawartym w tym odpowiednim rozdziale.
Rzymian 13:1: "Każdy musi podporządkować się władzom państwowym, gdyż nie ma władzy, która nie pochodzi od Boga; istniejące władze zostały przez niego ustanowione." - Werset ten przypomina instrukcje Pawła z Tytusa 3:1 dotyczące poddania się władzom.
Efezjan 2:8-9: "Albowiem zbawieni jesteście łaską, przez wiarę, i to nie pochodzi od was, ale jest darem Bożym; nie z uczynków, aby się nikt nie chlubił." - Ten fragment odzwierciedla naukę Pawła z Tytusa 3:5 o zbawieniu z łaski Bożej, a nie z uczynków.
2 Tymoteusza 2:23: "Unikaj głupich i bezpodstawnych sporów, bo wiesz, że one prowokują kłótnie." - Podobnych rad udziela Paweł w Liście do Tytusa 3:9, ostrzegając przed głupimi argumentami i sporami.
Galacjan 5:22-23: "Owocem zaś Ducha jest miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność i wstrzemięźliwość. Przeciwko tym rzeczom nie ma żadnego prawa." - Te owoce Ducha odzwierciedlają dobre uczynki, do których Paweł zachęca w Liście do Tytusa 3:14.
Mateusza 18:15-17: "Jeśli twój brat zgrzeszy przeciwko tobie, idź i sam z nim pokaż mu jego błąd. Jeśli cię usłucha, pozyskasz swojego brata. A jeśli cię nie usłucha, zabierz ze sobą jeszcze jednego lub dwóch, aby „każde oskarżenie mogło zostać potwierdzone zeznaniem dwóch lub trzech świadków”. Jeżeli nie chce cię wysłuchać, powiedz o tym kościołowi; a jeśli i Kościoła nie usłucha, traktujcie go jak poganina lub celnika." - Ta procedura postępowania z grzechem w kościele jest zgodna z instrukcjami Pawła zawartymi w Liście do Tytusa 3:10-11 na temat postępowania z ludźmi, którzy powodują podziały.
FAQ:
Jak chrześcijanie powinni odnosić się do władz?
Niech będą ulegli, posłuszni i gotowi do wszelkiego dobrego uczynku, unikający sporów i mówiący z łagodnością. (Tytusa 3:1-2)
Czego Paweł naucza o zbawieniu w Liście do Tytusa 3?
Zbawienie nie przychodzi z uczynków, lecz z miłosierdzia Bożego przez odrodzenie w Duchu Świętym. (Tytusa 3:5-7)
Czego należy unikać, aby zachować jedność w kościele?
Paweł radzi unikać głupich sporów, genealogii, sporów i debat o prawie, bo są bezużyteczne (Tytusa 3:9).
Jak radzić sobie z osobą w kościele, która jest rozdarta?
Po jednym lub dwóch ostrzeżeniach należy unikać takiej osoby, gdyż zbłądziła i trwa w grzechu. (Tytusa 3:10-11)
Jaki jest związek pomiędzy dobrymi uczynkami a wiarą chrześcijańską?
Chrześcijanie powinni praktykować dobre uczynki jako odzwierciedlenie swojej wiary, przynosząc owoce w życiu chrześcijańskim. (Tytusa 3:8, 14)
