1. They therefore sent envoys to him to sue for peace, to say,
2. 'We are servants of the great King Nebuchadnezzar; we lie prostrate before you. Treat us as you think fit.
3. Our cattle-farms, all our land, all our wheat fields, our flocks and herds, all the sheep-folds in our encampments are at your disposal. Do with them as you please.
4. Our towns and their inhabitants too are at your service; go and treat them as you think fit.'
5. These men came to Holofernes and delivered the message as above.
6. He then made his way down to the coast with his army and stationed garrisons in all the fortified towns, levying outstanding men there as auxiliaries.
7. The people of these cities and of all the other towns in the neighbourhood welcomed him, wearing garlands and dancing to the sound of tambourines.
8. But he demolished their shrines and cut down their sacred trees, carrying out his commission to destroy all local gods so that the nations should worship Nebuchadnezzar alone and people of every language and nationality should hail him as a god.
9. Thus he reached the edge of Esdraelon, in the neighbourhood of Dothan, a village facing the great ridge of Judaea.
10. He pitched camp between Geba and Scythopolis and stayed there a full month to re-provision his forces.
Przypisy:
3:1-5 - Judyta staje przed generałem Holofernesem, demonstrując swoją odwagę w obliczu wroga. Jej czyn dowodzi, że wiara może prowadzić do śmiałych działań w imię Boga i w obronie ludu (zob. także Psalm 27:3 i 2 Koryntian 5:7).
3:6-10 - Plan Judyty, by oszukać Holofernesa i zdobyć jego zaufanie, podkreśla wagę mądrości i strategii w sytuacjach wysokiego ryzyka. Umiejętność posługiwania się inteligencją i przebiegłością może być potężnym narzędziem w walce duchowej (zob. także 1 Kronik 12:32 i Ewangelię Mateusza 10:16).
3:11-14 - Holofernes jest pod wrażeniem Judyty i przyjmuje jej propozycję, pokazując, jak wiara i odwaga mogą wpływać na decyzje osób wpływowych. Zaufanie do Boga może zmienić bieg wydarzeń i zainspirować osoby sprawujące władzę (zob. także Psalm 118:6-7 i Łukasza 1:37).
3:15-19 - Judyta ujawnia swoją przebiegłość w przejmowaniu kontroli nad sytuacją. Ta opowieść podkreśla wagę zaufania Bogu w czasach niepewności i umiejętności mądrego działania (zob. także Psalm 32:8 i List św. Jakuba 3:17).
3:20-25 - Wpływ Judyty na Holofernesa, który ją wita, odzwierciedla zdolność wiernego przywódcy do wywierania pozytywnego wpływu na innych. To pokazuje, że prawdziwe przywództwo wypływa z życia w wierze i zaufaniu Bogu (zob. także Rz 12,21 i Ef 5,8-10).
Wersety związane z Judith, 3:
Judith rozdział 3 opisuje kapitulację narodów Holofernesowi. Jakie konsekwencje ponoszą podbite ludy? Ten barwny tekst opisuje, jak królestwa i miasta podporządkowują się asyryjskiemu wodzowi, składając daninę i zgadzając się na zniszczenie ich świętych miejsc. Rozdział ukazuje terror inspirowany przez najeźdźczą armię i pozorną daremność oporu. Judith 3 porusza tematy strachu, wymuszonego bałwochwalstwa i kruchości sojuszy międzyludzkich. Zastanów się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które odnoszą się do tematów tego ważnego rozdziału.
Jozuego 9:14-15: "Izraelici zbadali swoje zaopatrzenie, ale nie skonsultowali się z Panem. Jozue zawarł z nimi układ pokojowy, aby oszczędzić im życie, a przywódcy społeczności potwierdzili to przysięgą." - Ten fragment o kapitulacji Gibeonitów kontrastuje z poddaniem miast Holofernesowi w Judith 3, ukazując różne podejścia do zagrożenia.
2 Królów 18:31-32: "Nie słuchaj Ezechiasza. Tak mówi król asyryjski: Zawrzyjcie ze mną pokój i poddajcie się. Wtedy każdy z was będzie jadł ze swojej winorośli i ze swojego drzewa figowego i będzie pić wodę ze swojej cysterny, aż przyjdę i zabiorę ich do ziemi podobnej do waszej, do ziemi zboża i młodego wina, do ziemi chleba i winnic, kraina drzew oliwnych i miodu. Wybierz życie, a nie śmierć!" - To przemówienie asyryjskiego wysłannika jest podobne do obietnic Holofernesa z Judyty 3, w których obie oferują pokój w zamian za uległość.
Daniela 3:5-6: "Gdy usłyszycie dźwięk trąby, fujarki, harfy, harfy, psalterium, podwójnego fletu i wszelkiej muzyki, upadnijcie i oddajcie pokłon złotemu posągowi, który wzniósł król Nabuchodonozor. Każdy, kto nie odda pokłonu i nie odda pokłonu, zostanie natychmiast wrzucony do rozpalonego pieca." - Ten porządek przymusowego kultu opisany w Księdze Daniela jest podobny do religijnego narzucenia Holofernesa w rozdziale Judyty 3.
1 Machabejska 1:41-43: "Wtedy król napisał do całego swego królestwa, aby wszyscy utworzyli jeden naród i każdy porzucił swoje szczególne zwyczaje. Wszystkie narody posłuchały rozkazu króla. Wielu Izraelitów przyjęło oficjalną religię, składało ofiary bożkom i bezcześciło szabat." - Ten fragment 1 Księgi Machabejskiej opisuje sytuację podobną do tej z 3 rozdziału Judyty, gdzie ludzie są zmuszani do porzucenia praktyk religijnych.
Jeremiasza 27:11: "Jeśli jednak jakiś naród podda się królowi babilońskiemu, pozostawię go w jego własnej ziemi, aby tam mieszkał i uprawiał ziemię – wyrocznia Pana”." - Werset ten przedstawia inną perspektywę poddania się obcym mocarstwom, kontrastującą z oporem w Judith 3.
FAQ:
O co starsi Izraela prosili Boga w Księdze Judyty 3?
Starsi Izraela zwrócili się do Boga z prośbą o pomoc w ochronie narodu przed Holofernesem i ocaleniu ludu przed zbliżającą się zagładą. (Judyta 3:1-5)
Jakie było stanowisko Holofernesa w sprawie kapitulacji Izraela?
Holofernes zażądał od Izraelitów poddania się, ale lud Izraela odmówił, ufając w boską pomoc w stawianiu czoła zagrożeniu i odpieraniu inwazji. (Judyty 3:6-9)
Jak Bóg odpowiedział na wołanie Izraela opisane w Księdze Judyty 3?
Bóg wysłuchał modlitw starszych Izraela i odpowiedział obietnicą interwencji, zapewniając im zwycięstwo i zbawienie narodu. (Judyty 3:10-14)
Co zrobiono, aby wzmocnić wiarę ludu izraelskiego?
Aby umocnić wiarę ludu, starsi zorganizowali zbiorowy post i modlitwę, prosząc Boga o pomoc w pokorze i skrusze. (Judyta 3:15-18)
W jaki sposób jedność narodu izraelskiego przyczyniła się do oporu?
Jedność w modlitwie i poście wzmacniała zaufanie Izraela do Boga, pokazując, jak ważna jest wiara i jedność w czasach przeciwności. (Judyty 3:19-20)
