Katolicka Biblia
Mosaico decorativo

Exodus, 33

1. Yahweh then said to Moses, 'Leave, move on from here, you and the people whom you have brought here from Egypt, to the country that I swore to Abraham, Isaac and Jacob that I would give to their descendants.

1. The LORD said to Moses, "Depart, go up hence, you and the people whom you have brought up out of the land of Egypt, to the land of which I swore to Abraham, Isaac, and Jacob, saying, `To your descendants I will give it.'

2. I shall send an angel in front of you and drive out the Canaanites, the Amorites, the Hittites, the Perizzites, the Hivites and the Jebusites.

2. And I will send an angel before you, and I will drive out the Canaanites, the Amorites, the Hittites, the Per'izzites, the Hivites, and the Jeb'usites.

3. Move on towards a country flowing with milk and honey, but I myself shall not be going with you or I might annihilate you on the way, for you are an obstinate people.'

3. Go up to a land flowing with milk and honey; but I will not go up among you, lest I consume you in the way, for you are a stiff-necked people."

4. On hearing these stern words the people went into mourning and no one wore his ornaments.

4. When the people heard these evil tidings, they mourned; and no man put on his ornaments.

5. Yahweh then said to Moses, 'Say to the Israelites, "You are an obstinate people. If I were to go with you even for a moment, I should annihilate you. So now take off your ornaments, and then I shall decide how to deal with you!" '

5. For the LORD had said to Moses, "Say to the people of Israel, `You are a stiff-necked people; if for a single moment I should go up among you, I would consume you. So now put off your ornaments from you, that I may know what to do with you.'"

6. So, from Mount Horeb onwards, the Israelites stripped themselves of their ornaments.

6. Therefore the people of Israel stripped themselves of their ornaments, from Mount Horeb onward.

7. Moses used to take the Tent and pitch it outside the camp, far away from the camp. He called it the Tent of Meeting. Anyone who wanted to consult Yahweh would go out to the Tent of Meeting, outside the camp.

7. Now Moses used to take the tent and pitch it outside the camp, far off from the camp; and he called it the tent of meeting. And every one who sought the LORD would go out to the tent of meeting, which was outside the camp.

8. Whenever Moses went out to the Tent, the people would all stand up and every man would stand at the door of his tent and watch Moses until he went into the Tent.

8. Whenever Moses went out to the tent, all the people rose up, and every man stood at his tent door, and looked after Moses, until he had gone into the tent.

9. And whenever Moses went into the Tent, the pillar of cloud would come down and station itself at the entrance to the Tent, while Yahweh spoke with Moses.

9. When Moses entered the tent, the pillar of cloud would descend and stand at the door of the tent, and the LORD would speak with Moses.

10. The people could all see the pillar of cloud stationed at the entrance to the Tent and the people would all stand up and bow low, each at the door of his tent.

10. And when all the people saw the pillar of cloud standing at the door of the tent, all the people would rise up and worship, every man at his tent door.

11. Yahweh would talk to Moses face to face, as a man talks to his friend, and afterwards he would come back to the camp, but the young man who was his servant, Joshua son of Nun, never left the inside of the Tent.

11. Thus the LORD used to speak to Moses face to face, as a man speaks to his friend. When Moses turned again into the camp, his servant Joshua the son of Nun, a young man, did not depart from the tent.

12. Moses said to Yahweh, 'Look, you say to me, "Make the people move on," but you have not told me whom you are going to send with me, although you have said, "I know you by name and you enjoy my favour."

12. Moses said to the LORD, "See, thou sayest to me, `Bring up this people'; but thou hast not let me know whom thou wilt send with me. Yet thou hast said, `I know you by name, and you have also found favor in my sight.'

13. If indeed I enjoy your favour, please show me your ways, so that I understand you and continue to enjoy your favour; consider too that this nation is your people.'

13. Now therefore, I pray thee, if I have found favor in thy sight, show me now thy ways, that I may know thee and find favor in thy sight. Consider too that this nation is thy people."

14. Yahweh then said, 'I myself shall go with you and I shall give you rest.'

14. And he said, "My presence will go with you, and I will give you rest."

15. To which he said, 'If you do not come yourself, do not make us move on from here,

15. And he said to him, "If thy presence will not go with me, do not carry us up from here.

16. for how can it be known that I and my people enjoy your favour, if not by your coming with us? By this we shall be marked out, I and your people, from all the peoples on the face of the earth.'

16. For how shall it be known that I have found favor in thy sight, I and thy people? Is it not in thy going with us, so that we are distinct, I and thy people, from all other people that are upon the face of the earth?"

17. Yahweh then said to Moses, 'Again I shall do what you have asked, because you enjoy my favour and because I know you by name.'

17. And the LORD said to Moses, "This very thing that you have spoken I will do; for you have found favor in my sight, and I know you by name."

18. He then said, 'Please show me your glory.'

18. Moses said, "I pray thee, show me thy glory."

19. Yahweh said, 'I shall make all my goodness pass before you, and before you I shall pronounce the name Yahweh; and I am gracious to those to whom I am gracious and I take pity on those on whom I take pity.

19. And he said, "I will make all my goodness pass before you, and will proclaim before you my name `The LORD'; and I will be gracious to whom I will be gracious, and will show mercy on whom I will show mercy.

20. But my face', he said, 'you cannot see, for no human being can see me and survive.'

20. But," he said, "you cannot see my face; for man shall not see me and live."

21. Then Yahweh said, 'Here is a place near me. You will stand on the rock,

21. And the LORD said, "Behold, there is a place by me where you shall stand upon the rock;

22. and when my glory passes by, I shall put you in a cleft of the rock and shield you with my hand until I have gone past.

22. and while my glory passes by I will put you in a cleft of the rock, and I will cover you with my hand until I have passed by;

23. Then I shall take my hand away and you will see my back; but my face will not be seen.'

23. then I will take away my hand, and you shall see my back; but my face shall not be seen."



Przeczytaj Biblię w rok

Dołącz do naszej społeczności i przeczytaj całą Biblię w 365 dni. Ustrukturyzowana i inspirująca ścieżka pogłębiająca Twoją wiarę i wiedzę o Piśmie Świętym.

Dołącz do programu Pobierz plan PDF

Przypisy:

33:1-3 - Bóg nakazuje Mojżeszowi poprowadzić lud do Ziemi Obiecanej, ale oświadcza, że nie będzie wśród nich z powodu ich buntu. Nieobecność Boga wśród nich uwypukla konsekwencje grzechu i potrzebę pokuty (zob. także Izajasz 59:2 i Rzymian 3:23).

33:7-11 - Mojżesz rozbił namiot poza obozem, gdzie Bóg rozmawiał z nim „twarzą w twarz”. Ten fragment podkreśla intymną relację Mojżesza z Bogiem i znaczenie wstawiennictwa (zobacz także Lb 12,7-8 i Hbr 4,16).

33:12-14 - Mojżesz wstawia się za ludem, prosząc, aby obecność Boga towarzyszyła im. Bóg odpowiada, zapewniając, że Jego obecność będzie im towarzyszyć, demonstrując swoje miłosierdzie i skuteczność wstawiennictwa (zob. także Pwt 31,6 i Mt 28,20).

33:15-16 - Mojżesz oświadcza, że bez obecności Boga Izrael niczym nie różni się od innych narodów. Podkreśla to, że prawdziwa tożsamość ludu Bożego tkwi w Jego obecności pośród nich (zob. także Wj 19,5-6 i J 15,5).

33:18-23 - Mojżesz prosi o ujrzenie chwały Bożej, a Bóg pozwala mu ujrzeć tylko Swoje plecy, gdyż nikt nie może ujrzeć Jego oblicza i pozostać przy życiu. To objawia świętość i niezrównany majestat Boga (zob. także J 1,18 i 1 Tm 6,16).

Wersety związane z Exodus, 33:

Rozdział 33 Księgi Wyjścia omawia konsekwencje bałwochwalstwa i wstawiennictwa Mojżesza. W jaki sposób Bóg odnawia swoją więź z Izraelem? Ten kluczowy tekst opowiada o kolejności wyjścia, namiocie spotkania i zażyłym dialogu między Bogiem a Mojżeszem. W rozdziale tym kładzie się nacisk na takie tematy, jak Boża obecność, wstawiennictwo i zażyłość z Bogiem. Wj 33 ukazuje pragnienie Mojżesza głębszego poznania Boga. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do relacyjnych aspektów tego przemieniającego rozdziału.

Jana 1:14: "Ten, który jest Słowem, stał się ciałem i zamieszkał wśród nas. Widzieliśmy Jego chwałę, chwałę jako Jednorodzonego od Ojca, pełnego łaski i prawdy." - Ten fragment przywołuje obecność Boga wśród Jego ludu, co jest głównym tematem Księgi Wyjścia 33, dotyczącej Namiotu Spotkania.

Hebrajczyków 11:27: "Przez wiarę wyszedł z Egiptu, nie lękając się gniewu królewskiego, i wytrwał, bo widział Niewidzialnego." - To odniesienie do Mojżesza odzwierciedla jego zażyłość z Bogiem opisaną w Księdze Wyjścia 33.

2 Koryntian 3:18: "A my wszyscy, którzy z odsłoniętym obliczem oglądamy chwałę Pana, przemieniamy się na Jego obraz z coraz większą chwałą, która pochodzi od Pana, który jest Duchem." - Paweł nawiązuje do doświadczenia Mojżesza ujrzenia chwały Bożej w Księdze Wyjścia 33:18-23.

Psalmy 27:8: "Moje serce mówi: «Szukajcie Jego oblicza!» Oblicza Twojego, Panie, będę szukać." - Werset ten odzwierciedla pragnienie Mojżesza ujrzenia chwały Bożej z Księgi Wyjścia 33:18.

1 Tymoteusza 6:16: "Jedyny, który jest nieśmiertelny i mieszka w niedostępnym świetle, którego nikt nie widział i nie może zobaczyć. Jemu cześć i moc na wieki. Amen." - Ten opis Boga odzwierciedla niemożność pełnego zobaczenia oblicza Boga, jak wspomniano w Księdze Wyjścia 33:20.

FAQ:

Co Bóg obiecał Mojżeszowi w Księdze Wyjścia 33?

Bóg obiecał Mojżeszowi, że będzie nadal prowadził Izraelitów do Ziemi Obiecanej i pośle anioła, który będzie ich prowadził pomimo ich buntowniczego zachowania. (Wyjścia 33:2-3)

W jaki sposób Mojżesz wstawiał się za ludem Izraela w Księdze Wyjścia 33?

Mojżesz wstawił się za nimi, prosząc Boga, aby nie odrywał od nich swojej obecności, i błagał o Jego miłosierdzie i nieustanną łaskę. (Wyjścia 33:12-13)

O co Mojżesz prosił Boga w Księdze Wyjścia 33:18?

Mojżesz poprosił Boga, aby pokazał mu swoją chwałę, pragnąc wyraźniej zobaczyć Jego obecność i naturę. (Wyjścia 33:18)

Jak Bóg odpowiedział na prośbę Mojżesza, który chciał zobaczyć Jego chwałę?

Bóg powiedział Mojżeszowi, że nie może zobaczyć Jego twarzy i przeżyć, lecz umieści go w rozpadlinie skały i przejdzie przed nim, pozwalając mu zobaczyć się od tyłu. (Wyjścia 33:19-23)

Co Bóg ustanowił odnośnie relacji pomiędzy Nim a Izraelem w Księdze Wyjścia 33?

Bóg potwierdził swoje przymierze z Izraelem, podkreślając wagę bycia ludem oddzielonym i oddanym Jemu, z określonymi prawami i wytycznymi. (Wyjścia 33:15-16)


Biblie

Stary Testament

Nowy Testament

Śledź nas