Katolicka Biblia
Mosaico decorativo

Liber I Samuelis, 23

1. Et nuntiaverunt David di centes: “Ecce Philisthim op pugnant Ceila et diripiunt areas”.

1. Now they told David, "Behold, the Philistines are fighting against Kei'lah, and are robbing the threshing floors."

2. Consuluit igitur David Dominum dicens: “Num vadam et percutiam Philisthaeos istos?”. Et ait Dominus ad David: “Vade et percuties Philisthaeos et salvabis Ceila”.

2. Therefore David inquired of the LORD, "Shall I go and attack these Philistines?" And the LORD said to David, "Go and attack the Philistines and save Kei'lah."

3. Et dixerunt viri, qui erant cum David, ad eum: “Ecce nos hic in Iuda consistentes timemus; quanto magis si ierimus in Ceila adversum agmina Philisthinorum?”.

3. But David's men said to him, "Behold, we are afraid here in Judah; how much more then if we go to Kei'lah against the armies of the Philistines?"

4. Rursum ergo David consuluit Dominum, qui respondens ei ait: “Surge et vade in Ceila; ego enim tradam Philisthaeos in manu tua”.

4. Then David inquired of the LORD again. And the LORD answered him, "Arise, go down to Kei'lah; for I will give the Philistines into your hand."

5. Abiit ergo David et viri eius in Ceila et pugnavit adversum Philisthaeos et abegit iumenta eorum et percussit eos plaga magna: et salvavit David habitatores Ceilae.

5. And David and his men went to Kei'lah, and fought with the Philistines, and brought away their cattle, and made a great slaughter among them. So David delivered the inhabitants of Kei'lah.

6. Porro cum fugisset Abiathar filius Achimelcch ad David, et ipse cum David in Ceila ephod secum habens descenderat.

6. When Abi'athar the son of Ahim'elech fled to David to Kei'lah, he came down with an ephod in his hand.

7. Nuntiatum est autem Saul quod venisset David in Ceila, et ait Saul: “Tradidit eum Deus in manus meas; conclususque est introgressus urbem, in qua portae et serae sunt”.

7. Now it was told Saul that David had come to Kei'lah. And Saul said, "God has given him into my hand; for he has shut himself in by entering a town that has gates and bars."

8. Et convocavit Saul omnem populum, ut ad pugnam descenderet in Ceila et obsideret David et viros eius.

8. And Saul summoned all the people to war, to go down to Kei'lah, to besiege David and his men.

9. Quod cum rescisset David quia praepararet ei Saul clam malum, dixit ad Abiathar sacerdotem: “Applica ephod”.

9. David knew that Saul was plotting evil against him; and he said to Abi'athar the priest, "Bring the ephod here."

10. Et ait David: “Domine, Deus Israel, audivit famam servus tuus quod disponat Saul venire ad Ceila, ut evertat urbem propter me.

10. Then said David, "O LORD, the God of Israel, thy servant has surely heard that Saul seeks to come to Kei'lah, to destroy the city on my account.

11. Si tradent me viri Ceilae in manus eius? Et si descendet Saul, sicut audivit servus tuus? Domine, Deus Israel, indica servo tuo”. Et ait Dominus: “Descendet”.

11. Will the men of Kei'lah surrender me into his hand? Will Saul come down, as thy servant has heard? O LORD, the God of Israel, I beseech thee, tell thy servant." And the LORD said, "He will come down."

12. Dixitque David: “Si tradent viri Ceilae me et viros, qui sunt mecum, in manu Saul?”. Et dixit Dominus: “Tradent”.

12. Then said David, "Will the men of Kei'lah surrender me and my men into the hand of Saul?" And the LORD said, "They will surrender you."

13. Surrexit ergo David et viri eius quasi sescenti et egressi de Ceila huc atque illuc vagabantur incerti. Nuntiatumque est Saul quod fugisset David de Ceila, quam ob rem destitit exire.

13. Then David and his men, who were about six hundred, arose and departed from Kei'lah, and they went wherever they could go. When Saul was told that David had escaped from Kei'lah, he gave up the expedition.

14. Morabatur autem David in deserto in locis firmissimis mansitque in monte, in deserto Ziph; et quaerebat eum Saul cunctis diebus, sed non tradidit eum Deus in manus eius.

14. And David remained in the strongholds in the wilderness, in the hill country of the Wilderness of Ziph. And Saul sought him every day, but God did not give him into his hand.

15. Et cognovit David quod egressus esset Saul, ut quaereret animam eius; porro David erat in deserto Ziph in Horesa.

15. And David was afraid because Saul had come out to seek his life. David was in the Wilderness of Ziph at Horesh.

16. Et surrexit Ionathan filius Saul et abiit ad David in Horesa; et confortavit manus eius in Deo dixitque ei:

16. And Jonathan, Saul's son, rose, and went to David at Horesh, and strengthened his hand in God.

17. “Ne timeas, neque enim inveniet te manus Saul patris mei; et tu regnabis super Israel, et ego ero tibi secundus; sed et Saul pater meus scit hoc”.

17. And he said to him, "Fear not; for the hand of Saul my father shall not find you; you shall be king over Israel, and I shall be next to you; Saul my father also knows this."

18. Percussit igitur uterque foedus coram Domino; mansitque David in Horesa, Ionathan autem reversus est in domum suam.

18. And the two of them made a covenant before the LORD; David remained at Horesh, and Jonathan went home.

19. Ascenderunt autem Ziphaei ad Saul in Gabaa dicentes: “Nonne David latitat apud nos in locis tutissimis in Horesa, in colle Hachila, quae est ad meridiem deserti?

19. Then the Ziphites went up to Saul at Gib'e-ah, saying, "Does not David hide among us in the strongholds at Horesh, on the hill of Hachi'lah, which is south of Jeshi'mon?

20. Nunc ergo, si desideravit anima tua, rex, ut descenderes, descende; nostrum autem erit ut tradamus eum in manus regis”.

20. Now come down, O king, according to all your heart's desire to come down; and our part shall be to surrender him into the king's hand."

21. Dixitque Saul: “Benedicti vos a Domino, quia doluistis vicem meam.

21. And Saul said, "May you be blessed by the LORD; for you have had compassion on me.

22. Abite, oro, et diligentius praeparate et curiosius agite; et considerate locum, ubi sit pes eius, vel quis viderit eum ibi; dictum est enim ad me quod callidus sit valde.

22. Go, make yet more sure; know and see the place where his haunt is, and who has seen him there; for it is told me that he is very cunning.

23. Considerate et videte omnia latibula eius, in quibus absconditur, et revertimini ad me ad certum locum, ut vadam vobiscum; quodsi fuerit in regione, perscrutabor eum in cunctis regionibus Iudae”.

23. See therefore, and take note of all the lurking places where he hides, and come back to me with sure information. Then I will go with you; and if he is in the land, I will search him out among all the thousands of Judah."

24. At illi surgentes abierunt in Ziph ante Saul. David autem et viri eius erant in deserto Maon, in Araba ad meridiem deserti.

24. And they arose, and went to Ziph ahead of Saul. Now David and his men were in the wilderness of Ma'on, in the Arabah to the south of Jeshi'mon.

25. Ivit ergo Saul et socii eius ad quaerendum eum, et nuntiatum est David; descenditque ad petram et versabatur in deserto Maon. Quod cum audisset Saul, persecutus est David in deserto Maon.

25. And Saul and his men went to seek him. And David was told; therefore he went down to the rock which is in the wilderness of Ma'on. And when Saul heard that, he pursued after David in the wilderness of Ma'on.

26. Et ibat Saul ad latus montis ex parte una, David autem et viri eius erant in latere montis ex parte altera; porro David praeceps fugiebat a facie Saul. Itaque Saul et viri eius in modum coronae cingebant David et viros eius, ut caperent eos.

26. Saul went on one side of the mountain, and David and his men on the other side of the mountain; and David was making haste to get away from Saul, as Saul and his men were closing in upon David and his men to capture them,

27. Et nuntius venit ad Saul dicens: “Festina et veni, quoniam infuderunt se Philisthim super terram”.

27. when a messenger came to Saul, saying, "Make haste and come; for the Philistines have made a raid upon the land."

28. Reversus est ergo Saul desistens persequi David; et perrexit in occursum Philisthinorum. Propter hoc vocaverunt locum illum: “Petram dividentem”.

28. So Saul returned from pursuing after David, and went against the Philistines; therefore that place was called the Rock of Escape.

29.

29. And David went up from there, and dwelt in the strongholds of En-ge'di.



Przeczytaj Biblię w rok

Dołącz do naszej społeczności i przeczytaj całą Biblię w 365 dni. Ustrukturyzowana i inspirująca ścieżka pogłębiająca Twoją wiarę i wiedzę o Piśmie Świętym.

Dołącz do programu Pobierz plan PDF

Przypisy:

23:1-5 - Dawid dowiaduje się, że Filistyni atakują Keilę i podążając za wskazówkami Boga, prowadzi swoich ludzi, by uratować miasto. To dowód troski Dawida o swój lud i gotowości do posłuszeństwa woli Bożej, nawet w chwilach zagrożenia (zob. także Psalm 18:32-39 i 2 Samuela 5:19).

23:6-9 - Dawid konsultuje się z Bogiem za pośrednictwem efodu przyniesionego przez Abiatara. To wydarzenie podkreśla wagę modlitwy i Bożego przewodnictwa w podejmowaniu decyzji przez Dawida, który nieustannie szuka rady u Pana (zob. także 1 Sm 30,7-8 i Jk 1,5).

23:10-13 - Dawid dowiaduje się, że Saul zamierza oblegać Keilę i postanawia odejść, aby chronić swoich ludzi. To dowód mądrości Dawida, który unikał bezpośredniej konfrontacji i ratował życie, zamiast narażać się na zemstę Saula (zob. także Psalm 31:3-5 i Księgę Przysłów 22:3).

23:14-18 - Jonatan, syn Saula, odwiedza Dawida na pustyni i potwierdza swoją lojalność. Przyjaźń Jonatana i Dawida jest przykładem wierności i wsparcia w obliczu przeciwności losu, podkreślając wartość duchowych więzi (zob. także Prz 17,17 i 1 Kor 13,7).

23:19-28 - Zifici zdradzają Dawida, informując Saula o swojej kryjówce, ale Bóg interweniuje, wysyłając Filistynów do ataku na Izrael, zmuszając Saula do zaniechania pościgu. To dowodzi boskiej opatrzności, która chroni Dawida, nawet gdy wszystko wydaje się stracone (zob. także Psalm 54:1-7 i Księgę Przysłów 21:30-31).

Wersety związane z Liber I Samuelis, 23:

1 Samuela, rozdział 23, opisuje przygody Dawida jako uciekiniera. W jaki sposób Bóg prowadzi i chroni swoich pomazańców? Ten poruszający tekst opisuje uratowanie Keili przez Dawida, jego nieustanną ucieczkę przed Saulem i zachęty udzielone przez Jonatana. W tym rozdziale podkreślono zależność Dawida od Boga w kwestii przewodnictwa oraz jego rosnącą reputację przywódcy. Wyraźnie widać motywy przyjaźni, wierności Bożej i przywództwa w czasach kryzysu. Odkryj z nami pięć fragmentów biblijnych, które wyjaśniają wieczne zasady odzwierciedlone w tym dynamicznym rozdziale.

Psalmy 54:1: "Do mistrza muzyki. Z instrumentami smyczkowymi. Maskil Dawida. Kiedy Zyfici przyszli i powiedzieli Saulowi: «Dawid ukrywa się wśród nas»." - Tytuł tego psalmu bezpośrednio nawiązuje do wydarzeń z 1 Samuela 23, kiedy Zyfici zdradzili Dawida.

Psalmy 63:1: "Psalm Dawida, gdy był na pustyni judzkiej." - Psalm ten jest tradycyjnie kojarzony z okresem, gdy Dawid przebywał na pustyni i uciekał przed Saulem, jak opisano w 1 Samuela 23.

2 Koryntian 11:32-33: "W Damaszku namiestnik wyznaczony przez króla Aretasa nakazał strzec miasta, aby mnie aresztować. Ale jacyś bracia opuścili mnie w koszu przez okno w ścianie, tak że uciekłem z jego rąk." - Ucieczka Pawła z Damaszku przypomina ucieczkę Dawida z 1 Samuela 23, ukazując, jak Bóg chroni swoje sługi.

Psalmy 31:21: "Niech będzie błogosławiony Pan, bo okazał mi swą cudowną dobroć, gdy byłem w oblężonym mieście." - Werset ten może odzwierciedlać uczucia Dawida, gdy był otoczony przez Saula w Keila, jak opisano w 1 Samuela 23.

Przysłów 17:17: "Przyjaciel kocha przez cały czas; Jest bratem w nieszczęściu." - Przysłowie to odzwierciedla przyjaźń między Dawidem i Jonatanem, o której mowa w 1 Samuela 23, gdzie Jonatan zachęca Dawida.

FAQ:

Dlaczego Dawid pomógł miastu Keila?

Dawid pomógł Keili, ponieważ dowiedział się, że Filistyni atakują miasto i zwrócił się do Boga, który nakazał mu je ocalić. Pokonał Filistynów i wyzwolił miasto. (1 Samuela 23:1-5)

Skąd Dawid wiedział, że Saul zamierza go pojmać w Keili?

Dawid zwrócił się do Boga z prośbą o pomoc, a On objawił mu, że mieszkańcy Keili wydadzą Dawida w ręce Saula. Uciekł więc przed przybyciem króla. (1 Samuela 23:9-13)

Kto pomógł Dawidowi uciekającemu przed Saulem?

Syn Saula, Jonatan, spotkał Dawida na Horebie i dodał mu otuchy, potwierdzając ich przyjaźń i prorokując, że Dawid zostanie królem (1 Samuela 23:16-18).

Jak Dawid uciekł przed Saulem na pustyni Maon?

Kiedy Saul miał pojmać Dawida, dotarła do niego wieść o ataku Filistynów i musiał się wycofać, co pozwoliło Dawidowi uciec. (1 Samuela 23:26-28)

Co dla Dawida symbolizowała pustynia Zif?

Pustkowie Zif było miejscem próby, gdzie Zifici zdradzili Dawida, informując Saula o jego miejscu pobytu, ale Bóg ochronił Dawida. (1 Samuela 23:14-24)


Biblie

Stary Testament

Nowy Testament

Śledź nas