Isaías, 1
1. Visión que Isaías, hijo de Amós, vio tocante a Judá y Jerusalén en tiempo de Ozías, Jotam, Ajaz y Ezequías, reyes de Judá.
1. visio Isajæ filii Amos quam vidit super Judam et Hierusalem in diebus Oziæ Joatham Ahaz Ezechiæ regum Juda
2. Oíd, cielos, escucha, tierra, que habla Yahveh; «Hijos crié y saqué adelante, y ellos se rebelaron contra mí.
2. audite cæli et auribus percipe terra quoniam Dominus locutus est filios enutrivi et exaltavi ipsi autem spreverunt me
3. Conoce el buey a su dueño, y el asno el pesebre de su amo. Israel no conoce, mi pueblo no discierne.»
3. cognovit bos possessorem suum et asinus præsepe domini sui Israël non cognovit populus meus non intellexit
4. ¡Ay, gente pecadora, pueblo tarado de culpa. semilla de malvados, hijos de perdición! Han dejado a Yahveh, han despreciado al Santo de Israel, se han vuelto de espaldas.
4. væ genti peccatrici populo gravi iniquitate semini nequam filiis sceleratis dereliquerunt Dominum blasphemaverunt Sanctum Israël abalienati sunt retrorsum
5. ¿En dónde golpearos ya, si seguís contumaces? La cabeza toda está enferma, toda entraña doliente.
5. super quo percutiam vos ultra addentes prævaricationem omne caput languidum et omne cor mærens
6. De la planta del pie a la cabeza no hay en él cosa sana: golpes, magulladuras y heridas frescas, ni cerradas, ni vendadas, ni ablandadas con aceite.
6. a planta pedis usque ad verticem non est in eo sanitas vulnus et livor et plaga tumens non est circumligata nec curata medicamine neque fota oleo
7. Vuestra tierra es desolación, vuestras ciudades, hogueras de fuego; vuestro suelo delante de vosotros extranjeros se lo comen, y es una desolación como devastación de extranjeros.
7. terra vestra deserta civitates vestræ succensæ igni regionem vestram coram vobis alieni devorant et desolabitur sicut in vastitate hostili
8. Ha quedado la hija de Sión como cobertizo en viña, como albergue en pepinar, como ciudad sitiada.
8. et derelinquetur filia Sion ut umbraculum in vinea et sicut tugurium in cucumerario sicut civitas quæ vastatur
9. De no habernos dejado Yahveh Sebaot un residuo minúsculo, como Sodoma seríamos, a Gomorra nos pareceríamos.
9. nisi Dominus exercituum reliquisset nobis semen quasi Sodoma fuissemus et quasi Gomorra similes essemus
10. Oíd una palabra de Yahveh, regidores de Sodoma. Escuchad una instrucción de nuestro Dios, pueblo de Gomorra.
10. audite verbum Domini principes Sodomorum percipite auribus legem Dei nostri populus Gomorræ
11. «¿A mí qué, tanto sacrificio vuestro? - dice Yahveh -. Harto estoy de holocaustos de carneros y de sebo de cebones; y sangre de novillos y machos cabríos no me agrada,
11. quo mihi multitudinem victimarum vestrarum dicit Dominus plenus sum holocausta arietum et adipem pingujum et sanguinem vitulorum et agnorum et hircorum nolui
12. cuando venís a presentaros ante mí. ¿Quién ha solicitado de vosotros esa pateadura de mis atrios?
12. cum veneritis ante conspectum meum quis quæsivit hæc de manibus vestris ut ambularetis in atriis meis
13. No sigáis trayendo oblación vana: el humo del incienso me resulta detestable. Novilunio, sábado, convocatoria: no tolero falsedad y solemnidad.
13. ne adferatis ultra sacrificium frustra incensum abominatio est mihi neomeniam et sabbatum et festivitates alias non feram iniqui sunt cœtus vestri
14. Vuestros novilunios y solemnidades aborrece mi alma: me han resultado un gravamen que me cuesta llevar.
14. kalendas vestras et sollemnitates vestras odivit anima mea facta sunt mihi molesta laboravi sustinens
15. Y al extender vosotros vuestras palmas, me tapo los ojos por no veros. Aunque menudeéis la plegaria, yo no oigo. Vuestras manos están de sangre llenas:
15. et cum extenderitis manus vestras avertam oculos meos a vobis et cum multiplicaveritis orationem non audiam manus vestræ sanguine plenæ sunt
16. lavaos, limpiaos, quitad vuestras fechorías de delante de mi vista, desistid de hacer el mal,
16. lavamini mundi estote auferte malum cogitationum vestrarum ab oculis meis quiescite agere perverse
17. aprended a hacer el bien, buscad lo justo, dad sus derechos al oprimido, haced justicia al huérfano, abogad por la viuda.
17. discite benefacere quærite judicium subvenite oppresso judicate pupillo defendite viduam
18. Venid, pues, y disputemos - dice Yahveh -: Así fueren vuestros pecados como la grana, cual la nieve blanquearán. Y así fueren rojos como el carmesí, cual la lana quedarán.
18. et venite et arguite me dicit Dominus si fuerint peccata vestra ut coccinum quasi nix dealbabuntur et si fuerint rubra quasi vermiculus velut lana erunt
19. Si aceptáis obedecer, lo bueno de la tierra comeréis.
19. si volueritis et audieritis bona terræ comedetis
20. Pero si rehusando os oponéis, por la espada seréis devorados, que ha hablado la boca de Yahveh.
20. quod si nolueritis et me provocaveritis ad iracundiam gladius devorabit vos quia os Domini locutum est
21. ¡Cómo se ha hecho adúltera la villa leal! Sión llena estaba de equidad, justicia se albergaba en ella, pero ahora, asesinos.
21. quomodo facta est meretrix civitas fidelis plena judicii justitia habitavit in ea nunc autem homicidæ
22. Tu plata se ha hecho escoria. Tu bebida se ha aguado.
22. argentum tuum versum est in scoriam vinum tuum mixtum est aqua
23. Tus jefes, revoltosos y aliados con bandidos. Cada cual ama el soborno y va tras los regalos. Al huérfano no hacen justicia, y el pleito de la viuda no llega hasta ellos.
23. principes tui infideles socii furum omnes diligunt munera sequuntur retributiones pupillo non judicant et causa viduæ non ingreditur ad eos
24. Por eso - oráculo del Señor Yahveh Sebaot, el Fuerte de Israel -: ¡Ay! Voy a desquitarme de mis contrarios, voy a vengarme de mis enemigos.
24. propter hoc ait Dominus exercituum Fortis Israël heu consolabor super hostibus meis et vindicabor de inimicis meis
25. Voy a volver mi mano contra ti y purificaré al crisol tu escoria, hasta quitar toda tu ganga.
25. et convertam manum meam ad te et excoquam ad purum scoriam tuam et auferam omne stagnum tuum
26. Voy a volver a tus jueces como eran al principio, y a tus consejeros como antaño. Tras de lo cual se te llamará Ciudad de Justicia, Villa-leal.
26. et restituam judices tuos ut fuerunt prius et consiliarios tuos sicut antiquitus post hæc vocaberis civitas justi urbs fidelis
27. Sión por la equidad será rescatada, y sus cautivos por la justicia.
27. Sion in judicio redimetur et reducent eam in justitia
28. Padecerán quebranto rebeldes y pecadores a una, y los desertores de Yahveh se acabarán.
28. et conteret scelestos et peccatores simul et qui dereliquerunt Dominum consumentur
29. Porque os avergonzaréis de las encinas que anhelabais, y os afrentaréis de los jardines que preferíais.
29. confundentur enim ab idolis quibus sacrificaverunt et erubescetis super hortis quos elegeratis
30. Porque seréis como encina que se le cae la hoja, y como jardín que a falta de agua está.
30. cum fueritis velut quercus defluentibus foliis et velut hortus absque aqua
31. El hombre fuerte se volverá estopa, y su trabajo, chispa: arderán ambos a una, y no habrá quien apague.
31. et erit fortitudo vestra ut favilla stuppæ et opus vestrum quasi scintilla et succendetur utrumque simul et non erit qui extinguat
