1. Alors on lui envoya des messagers pour demander la paix:
2. "Nous sommes les serviteurs de Nabukodonozor, le grand roi. Nous voici devant toi, fais de nous ce qu'il te plaira.
3. Voici nos fermes, nos villages, tous nos champs de blé, nos brebis et nos boeufs, tous nos campements et leurs enclos; tout cela est à toi, fais-en ce que tu voudras.
4. Voici nos villes: leurs habitants sont tes esclaves. Viens, tu peux t'y présenter comme tu voudras. "
5. Ces messagers se présentèrent donc devant Holoferne et lui remirent leur message.
6. Alors il descendit vers la côte avec son armée, il établit des garnisons dans toutes les villes fortifiées et il enrôla des hommes de guerre comme troupes auxiliaires.
7. Les habitants de ces cités et des cités voisines le reçurent avec des couronnes et des danses accompagnées de tambourins.
8. Cela ne l'empêcha pas de détruire leurs temples et de couper leurs arbres sacrés. Il avait reçu la mission d'exterminer tous les dieux des pays et d'obliger tous les peuples à ne plus adorer que le seul Nabukodonozor. Il devait obliger toute langue et toute race à l'invoquer comme un Dieu.
9. C'est ainsi qu'il arriva dans la plaine d'Esdrelon, près de Dotaia, un village situé aux pieds de la grande chaîne de Judée.
10. Il installa son camp entre Guéba et Scythopolis et il y resta tout un mois pour refaire ses forces.
Przypisy:
3:1-5 - Judyta staje przed generałem Holofernesem, demonstrując swoją odwagę w obliczu wroga. Jej czyn dowodzi, że wiara może prowadzić do śmiałych działań w imię Boga i w obronie ludu (zob. także Psalm 27:3 i 2 Koryntian 5:7).
3:6-10 - Plan Judyty, by oszukać Holofernesa i zdobyć jego zaufanie, podkreśla wagę mądrości i strategii w sytuacjach wysokiego ryzyka. Umiejętność posługiwania się inteligencją i przebiegłością może być potężnym narzędziem w walce duchowej (zob. także 1 Kronik 12:32 i Ewangelię Mateusza 10:16).
3:11-14 - Holofernes jest pod wrażeniem Judyty i przyjmuje jej propozycję, pokazując, jak wiara i odwaga mogą wpływać na decyzje osób wpływowych. Zaufanie do Boga może zmienić bieg wydarzeń i zainspirować osoby sprawujące władzę (zob. także Psalm 118:6-7 i Łukasza 1:37).
3:15-19 - Judyta ujawnia swoją przebiegłość w przejmowaniu kontroli nad sytuacją. Ta opowieść podkreśla wagę zaufania Bogu w czasach niepewności i umiejętności mądrego działania (zob. także Psalm 32:8 i List św. Jakuba 3:17).
3:20-25 - Wpływ Judyty na Holofernesa, który ją wita, odzwierciedla zdolność wiernego przywódcy do wywierania pozytywnego wpływu na innych. To pokazuje, że prawdziwe przywództwo wypływa z życia w wierze i zaufaniu Bogu (zob. także Rz 12,21 i Ef 5,8-10).
Wersety związane z Judith, 3:
Judith rozdział 3 opisuje kapitulację narodów Holofernesowi. Jakie konsekwencje ponoszą podbite ludy? Ten barwny tekst opisuje, jak królestwa i miasta podporządkowują się asyryjskiemu wodzowi, składając daninę i zgadzając się na zniszczenie ich świętych miejsc. Rozdział ukazuje terror inspirowany przez najeźdźczą armię i pozorną daremność oporu. Judith 3 porusza tematy strachu, wymuszonego bałwochwalstwa i kruchości sojuszy międzyludzkich. Zastanów się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które odnoszą się do tematów tego ważnego rozdziału.
Jozuego 9:14-15: "Izraelici zbadali swoje zaopatrzenie, ale nie skonsultowali się z Panem. Jozue zawarł z nimi układ pokojowy, aby oszczędzić im życie, a przywódcy społeczności potwierdzili to przysięgą." - Ten fragment o kapitulacji Gibeonitów kontrastuje z poddaniem miast Holofernesowi w Judith 3, ukazując różne podejścia do zagrożenia.
2 Królów 18:31-32: "Nie słuchaj Ezechiasza. Tak mówi król asyryjski: Zawrzyjcie ze mną pokój i poddajcie się. Wtedy każdy z was będzie jadł ze swojej winorośli i ze swojego drzewa figowego i będzie pić wodę ze swojej cysterny, aż przyjdę i zabiorę ich do ziemi podobnej do waszej, do ziemi zboża i młodego wina, do ziemi chleba i winnic, kraina drzew oliwnych i miodu. Wybierz życie, a nie śmierć!" - To przemówienie asyryjskiego wysłannika jest podobne do obietnic Holofernesa z Judyty 3, w których obie oferują pokój w zamian za uległość.
Daniela 3:5-6: "Gdy usłyszycie dźwięk trąby, fujarki, harfy, harfy, psalterium, podwójnego fletu i wszelkiej muzyki, upadnijcie i oddajcie pokłon złotemu posągowi, który wzniósł król Nabuchodonozor. Każdy, kto nie odda pokłonu i nie odda pokłonu, zostanie natychmiast wrzucony do rozpalonego pieca." - Ten porządek przymusowego kultu opisany w Księdze Daniela jest podobny do religijnego narzucenia Holofernesa w rozdziale Judyty 3.
1 Machabejska 1:41-43: "Wtedy król napisał do całego swego królestwa, aby wszyscy utworzyli jeden naród i każdy porzucił swoje szczególne zwyczaje. Wszystkie narody posłuchały rozkazu króla. Wielu Izraelitów przyjęło oficjalną religię, składało ofiary bożkom i bezcześciło szabat." - Ten fragment 1 Księgi Machabejskiej opisuje sytuację podobną do tej z 3 rozdziału Judyty, gdzie ludzie są zmuszani do porzucenia praktyk religijnych.
Jeremiasza 27:11: "Jeśli jednak jakiś naród podda się królowi babilońskiemu, pozostawię go w jego własnej ziemi, aby tam mieszkał i uprawiał ziemię – wyrocznia Pana”." - Werset ten przedstawia inną perspektywę poddania się obcym mocarstwom, kontrastującą z oporem w Judith 3.
FAQ:
O co starsi Izraela prosili Boga w Księdze Judyty 3?
Starsi Izraela zwrócili się do Boga z prośbą o pomoc w ochronie narodu przed Holofernesem i ocaleniu ludu przed zbliżającą się zagładą. (Judyta 3:1-5)
Jakie było stanowisko Holofernesa w sprawie kapitulacji Izraela?
Holofernes zażądał od Izraelitów poddania się, ale lud Izraela odmówił, ufając w boską pomoc w stawianiu czoła zagrożeniu i odpieraniu inwazji. (Judyty 3:6-9)
Jak Bóg odpowiedział na wołanie Izraela opisane w Księdze Judyty 3?
Bóg wysłuchał modlitw starszych Izraela i odpowiedział obietnicą interwencji, zapewniając im zwycięstwo i zbawienie narodu. (Judyty 3:10-14)
Co zrobiono, aby wzmocnić wiarę ludu izraelskiego?
Aby umocnić wiarę ludu, starsi zorganizowali zbiorowy post i modlitwę, prosząc Boga o pomoc w pokorze i skrusze. (Judyta 3:15-18)
W jaki sposób jedność narodu izraelskiego przyczyniła się do oporu?
Jedność w modlitwie i poście wzmacniała zaufanie Izraela do Boga, pokazując, jak ważna jest wiara i jedność w czasach przeciwności. (Judyty 3:19-20)
