1. Mais une fois devenu fort, avec le pouvoir bien en mains, Roboam abandonna la Loi de Yahvé et tout Israël le suivit.
2. Comme on avait été infidèle à Yahvé, Chéchonk, roi d'Egypte, monta contre Jérusalem en la cinquième année du règne de Roboam.
3. Il avait avec lui douze cents chars et soixante mille cavaliers, et c'était une foule innombrable qui était venue d'Egypte avec lui: des Libyens, des Soukiens et des Kouchites.
4. Il s'empara des villes fortifiées de Juda et arriva à Jérusalem.
5. Le prophète Chémaya vint alors trouver Roboam et les chefs de Juda qui s'étaient repliés à Jérusalem devant Chéchonk. Il leur dit: "Voici ce que dit Yahvé: Vous m'avez abandonné? Eh bien moi aussi je vous abandonnerai aux mains de Chéchonk."
6. Les chefs d'Israël et le roi s'humilièrent: "Yahvé est juste, dirent-ils."
7. Lorsque Yahvé vit qu'ils s'humiliaient, la parole de Yahvé fut adressée ainsi à Chémaya: "Puisqu'ils se sont humiliés, je ne les détruirai pas. Je les délivrerai dans peu de temps et ma fureur ne se répandra pas sur Jérusalem par la main de Chéchonk.
8. Cependant ils deviendront ses serviteurs et ils verront la différence entre me servir et servir les puissances étrangères."
9. Chéchonk roi d'Egypte mit la main sur Jérusalem et il ramassa les trésors du Temple de Yahvé et ceux du palais royal: il prit tout. Comme il avait pris les boucliers d'or qu'avait faits Salomon,
10. le roi Roboam fit faire à leur place des boucliers de bronze qu'on remit aux chefs des gardes du palais royal.
11. Chaque fois que le roi se rendait à la Maison de Yahvé, les gardes venaient les prendre, puis ils les reportaient à la salle des gardes.
12. Comme Israël s'était humilié, la colère de Yahvé se détourna de lui et ne le détruisit pas complètement: il y avait encore du bon en Juda.
13. Le roi Roboam renforça son autorité à Jérusalem où il fut vraiment roi; il avait quarante et un ans quand il monta sur le trône et il régna dix sept ans à Jérusalem, la ville que Yahvé avait choisie parmi toutes les tribus d'Israël pour y faire habiter son Nom. Sa mère était Naama l'Ammonite.
14. Il fit le mal et ne s'appliqua pas à rechercher Yahvé de tout son coeur.
15. Les actes de Roboam, depuis les premiers jusqu'aux derniers, cela n'est-il pas écrit dans les actes du prophète Chémaya et du voyant Iddo? Il y eut une guerre continuelle entre Roboam et Jéroboam.
16. Roboam se coucha avec ses pères et on l'enterra dans la Cité de David. Son fils Abiya régna à sa place.
Przypisy:
12:1-5 - Rehabeam odwraca się od Boga po objęciu tronu, co prowadzi do apostazji. Uwypukla to niebezpieczeństwo duchowego samozadowolenia i potrzebę ciągłego polegania na Bogu (zob. również Prz 16,18 i Obj 3,16).
12:6-7 - Skrucha ludu skłania Boga do wysłania proroka, aby upomniał Roboama. Boskie karcenie jest znakiem Bożej miłości i Jego gotowości do odnowy Jego ludu (zob. także Hbr 12,6 i 1 J 1,9).
12:8-10 - Obietnica Boga, że zachowa Judę, nawet po grzechu Rehabeama, dowodzi Jego miłosierdzia i oddania swojemu ludowi. Łaska Boża jest centralnym tematem Pisma Świętego (zob. także Psalm 103:10-12 i List do Rzymian 5:20-21).
12:11-12 - Boża ochrona Rehabeama i Judy przed najeźdźcami jest świadectwem Boskiej suwerenności. Nawet w słabości Bóg jest obecny, by bronić tych, którzy Go szukają (zob. także Psalm 46:1 i List do Rzymian 8:31).
12:13-16 - Śmierć Roboama i dojście do władzy jego syna Abiasza podkreślają ciągłość planu Bożego na przestrzeni pokoleń. Duchowe dziedzictwo ma kluczowe znaczenie dla przyszłych pokoleń (zob. także Psalm 78:4-7 i 2 Tymoteusza 2:2).
Wersety związane z 2 Chroniques, 12:
12 rozdział 2 Kronik opisuje upadek Roboama i jego pokutę. Jakie wnioski wyciągnęliśmy na temat Bożego sądu i miłosierdzia? Ten odkrywczy tekst opisuje egipską inwazję na Sziszak, skruchę króla i ludu oraz późniejsze częściowe wyzwolenie. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak konsekwencje porzucenia prawa Bożego, skuteczność prawdziwej pokuty i Boża suwerenność nad narodami. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które korelują z wpływowymi tematami tego przemieniającego rozdziału.
Powtórzonego Prawa 28:15,25: "Jeśli jednak nie będziesz posłuszny Panu, Bogu swemu, i nie będziesz pilnie wypełniał wszystkich jego przykazań i praw, które ci dzisiaj daję, spadną na ciebie wszystkie te przekleństwa: […] Pan sprawi, że będziesz pokonany przed twoi wrogowie. Zaatakujecie ich w jeden sposób i uciekniecie przed nimi na siedem sposobów, i staniecie się przedmiotem postrachu wszystkich królestw ziemi." - Ten fragment Księgi Powtórzonego Prawa wyjaśnia konsekwencje nieposłuszeństwa, które spełniają się w 2 Księdze Kronik 12, kiedy Sziszak najeżdża Judę.
Przysłów 15:33: "Bojaźń Pańska uczy mądrości, a pokora poprzedza honor." - Przysłowie to odzwierciedla skruchę i upokorzenie Roboama i przywódców z 2 Kronik 12:6-7, co doprowadziło do Bożego miłosierdzia.
Jeremiasza 25:9: "Oto poślę po wszystkie ludy północy i mój sługa Nabuchodonozor, król Babilonu, wyrocznia Pana, „i sprowadzę ich na tę ziemię, na jej mieszkańców i na wszystkie otaczające ją narody. Całkowicie zniszczę je i uczynić przedmiotem zdumienia, kpiny i trwałej zagłady.”" - Chociaż werset ten nawiązuje do późniejszego wydarzenia, ilustruje, jak Bóg czasami posługuje się obcymi narodami, aby karcić swój lud, tak jak zrobił to w przypadku Sziszaka w 2 Kronik 12.
1 Piotra 5:5: "Podobnie, młodzi, poddajcie się starszym. Bądźcie pokorni względem siebie, gdyż Bóg pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje." - Ten werset Nowego Testamentu przypomina zasadę zawartą w 2 Kronik 12, gdzie pokora Roboama i przywódców doprowadziła do łaski Bożej.
Psalmy 33:16-17: "To nie wielkość armii daje królowi zwycięstwo, ani nadludzka siła uwalnia wojownika. Koń nie gwarantuje zwycięstwa; pomimo swojej wielkiej siły, nie może zbawić." - Wersety te ilustrują, że bezpieczeństwo nie polega na sile militarnej, co zostało zademonstrowane w 2 Księdze Kronik 12, kiedy skarby i obrona Roboama nie były w stanie powstrzymać Sziszaka.
FAQ:
Co stało się z Roboamem, gdy opuścił Pana?
Kiedy Rehabeam i lud Judy opuścili Boga, Egipt napadł na Judę i zabrał bogactwa ze świątyni i pałacu. (2 Kronik 12:1-9)
W jaki sposób Roboam żałował swojego grzechu?
Po ataku Egipcjan Rehabeam okazał skruchę i przyznał, że Bóg dopuścił się ataku jako konsekwencję jego grzechu (2 Kronik 12:6-7).
Co stało się z królestwem Judy po nawróceniu Roboama?
Po tym, jak Juda się nawrócił, Bóg go oszczędził, ale królestwo straciło część swojego bogactwa. Roboam pozostał królem, ale bez tej samej władzy. (2 Kronik 12:12-14)
Jakie były konsekwencje grzechu Roboama dla królestwa Judy?
Grzech Rehabeama spowodował utratę bogactwa i osłabienie królestwa, lecz Bóg oszczędził Judę ze względu na obietnicę, jaką złożył Dawidowi. (2 Kronik 12:8-9)
Jaki był udział Egiptu w historii Roboama?
Egipt pod wodzą króla Sziszaka zaatakował Judę i splądrował Jerozolimę, zabierając bogactwa świątyni i pałacu, jako część boskiej dyscypliny (2 Kronik 12:2-9).
Czego możemy się nauczyć z panowania Roboama?
Panowanie Rehabeama uczy nas nie tylko o konsekwencjach nieposłuszeństwa Bogu, ale także o pokucie i Bożym miłosierdziu (2 Kronik 12:1-14).
Jakie dziedzictwo pozostawił Rehabeam królestwu Judy?
Rehabeam pozostawił po sobie dziedzictwo pokuty i częściowej odnowy, ale także upadku i utraty władzy, co zaowocowało podziałem królestwa (2 Kronik 12:13-16).
