Biblia w rok.

Pięćdziesiątego ósmego dnia, Księga Liczb 7 szczegółowo opisuje ofiary dwunastu plemion Izraela, świadectwo hojności i jedności w oddawaniu czci Bogu. W Księdze Powtórzonego Prawa 7 Mojżesz zapewnia nas, że Bóg pobłogosławi wiernym ludowi i ukarze bałwochwalstwo, potwierdzając Bożą miłość i sprawiedliwość. Psalm 92 dopełnia całość pieśniami uwielbienia dobroci i wierności Pana. Czytania przypominają nam, że służba Bogu i posłuszeństwo jest źródłem radości i duchowego bezpieczeństwa.

1. Gdy ukończył Mojżesz budowę przybytku, namaścił go i poświęcił wraz ze wszystkimi sprzętami; podobnie i ołtarz razem ze wszystkimi sprzętami do niego należącymi namaścił i poświęcił.

2. Wtedy książęta Izraela, głowy poszczególnych rodów, książęta pokoleń i przewodniczący w spisie przynieśli swoje dary.

3. Przyprowadzili oni dla Pana: sześć krytych wozów i dwanaście wołów; przypadał więc jeden wóz od dwóch książąt i po jednym wole od każdego. Przyprowadzili to przed przybytek.

4. Wówczas rzekł Pan do Mojżesza:

5. Weź to od nich i niech będzie przeznaczone do użytku w Namiocie Spotkania. Podziel je pomiędzy lewitów odpowiednio do ich służby.

6. Wziął więc Mojżesz wozy i woły i oddał je lewitom.

7. Odpowiednio do ich służby dał Gerszonitom dwa wozy i cztery woły.

8. Osiem wołów i cztery wozy dał Merarytom, odpowiednio do ich służby, [jaką mieli pełnić] pod kierunkiem Itamara, syna kapłana Aarona.

9. Kehatytom nic nie dał, gdyż oni mieli powierzoną troskę o rzeczy najświętsze, które mieli nosić na ramionach.

10. W dniu poświęcenia ołtarza przynieśli książęta swoje dary. Gdy je przynieśli przed ołtarz,

11. rzekł Pan do Mojżesza: Niech każdego dnia jeden z książąt przyniesie swój dar ofiarny na poświęcenie ołtarza.

12. Tym, który pierwszego dnia przyniósł dar ofiarny, był Nachszon, syn Amminadaba z pokolenia Judy.

13. Jego dar ofiarny stanowiły: misa srebrna wagi stu trzydziestu syklów oraz czara srebrna wagi siedemdziesięciu syklów - według wagi przybytku - obydwie napełnione najczystszą mąką zaprawioną oliwą na ofiarę pokarmową,

14. czasza złota wagi dziesięciu syklów, napełniona kadzidłem,

15. młody cielec, baran i roczne jagnię na ofiarę całopalną,

16. kozioł na ofiarę przebłagalną,

17. wreszcie dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych owieczek na ofiarę biesiadną. To był dar ofiarny Nachszona, syna Amminadaba.

18. Drugiego dnia przyniósł dar ofiarny Netaneel, syn Suara, książę Issacharytów.

19. Jego dar ofiarny stanowiły: misa srebrna wagi stu trzydziestu syklów, czara srebrna wagi siedemdziesięciu syklów - według wagi przybytku - obydwie napełnione najczystszą mąką zaprawioną oliwą na ofiarę pokarmową,

20. czasza złota wagi dziesięciu syklów, napełniona kadzidłem;

21. młody cielec, baran i jednoroczne jagnię na ofiarę całopalną,

22. kozioł na ofiarę przebłagalną,

23. wreszcie dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych owieczek na ofiarę biesiadną. To był dar ofiarny Netaneela, syna Suara.

24. Trzeciego dnia "przyniósł dar ofiarny" książę Zabulonitów, Eliab, syn Chelona.

25. Jego dar ofiarny stanowiły: misa srebrna wagi stu trzydziestu syklów, czara srebrna wagi siedemdziesięciu syklów - według wagi przybytku - obydwie napełnione najczystszą mąką zaprawioną oliwą na ofiarę pokarmową,

26. czasza złota wagi dziesięciu syklów, napełniona kadzidłem,

27. młody cielec, baran i jednoroczne jagnię na ofiarę całopalną,

28. kozioł na ofiarę przebłagalną,

29. wreszcie dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów, pięć jednorocznych owieczek na ofiarę biesiadną. To był dar ofiarny Eliaba, syna Chelona.

30. Czwartego dnia "przyniósł dar ofiarny" książę Rubenitów, Elisur, syn Szedeura.

31. Jego dar ofiarny stanowiły: misa srebrna wagi stu trzydziestu syklów, czara srebrna wagi siedemdziesięciu syklów - według wagi przybytku - obydwie napełnione najczystszą mąką zaprawioną oliwą na ofiarę pokarmową,

32. czasza złota wagi dziesięciu syklów, napełniona kadzidłem,

33. młody cielec, baran i jednoroczne jagnię na ofiarę całopalną,

34. kozioł na ofiarę przebłagalną,

35. wreszcie dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów, pięć jednorocznych owieczek na ofiarę biesiadną. To był dar ofiarny Elisura, syna Szedeura.

36. Piątego dnia "przyniósł dar ofiarny" książę Symeonitów, Szelumiel, syn Suriszaddaja.

37. Jego dar ofiarny stanowiły: misa srebrna wagi stu trzydziestu syklów, czara srebrna wagi siedemdziesięciu syklów - według wagi przybytku - obydwie napełnione najczystszą mąką zaprawioną oliwą na ofiarę pokarmową,

38. czasza złota wagi dziesięciu syklów, napełniona kadzidłem,

39. młody cielec, baran i jednoroczne jagnię na ofiarę całopalną,

40. kozioł na ofiarę przebłagalną,

41. wreszcie dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów, pięć jednorocznych owieczek na ofiarę biesiadną. To był dar ofiarny Szelumiela, syna Suriszaddaja.

42. Szóstego dnia "przyniósł dar ofiarny" książę Gadytów, Eliasaf, syn Deuela.

43. Jego dar ofiarny stanowiły: misa srebrna wagi stu trzydziestu syklów, czara srebrna wagi siedemdziesięciu syklów - według wagi przybytku - obydwie napełnione najczystszą mąką zaprawioną oliwą na ofiarę pokarmową,

44. czasza złota wagi dziesięciu syklów, napełniona kadzidłem,

45. młody cielec, baran i jednoroczne jagnię na ofiarę całopalną,

46. kozioł na ofiarę przebłagalną,

47. wreszcie dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów, pięć jednorocznych owieczek na ofiarę biesiadną. To był dar ofiarny Eliasafa, syna Deuela.

48. Siódmego dnia "przyniósł dar ofiarny" książę Efraimitów, Eliszama, syn Ammihuda.

49. Jego dar ofiarny stanowiły: misa srebrna wagi stu trzydziestu syklów, czara srebrna wagi siedemdziesięciu syklów - według wagi przybytku - obydwie napełnione najczystszą mąką zaprawioną oliwą na ofiarę pokarmową,

50. czasza złota wagi dziesięciu syklów, napełniona kadzidłem,

51. młody cielec, baran i jednoroczne jagnię na ofiarę całopalną,

52. kozioł na ofiarę przebłagalną,

53. wreszcie dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów, pięć jednorocznych owieczek na ofiarę biesiadną. To był dar ofiarny Eliszamy, syna Ammihuda.

54. ósmego dnia "przyniósł dar ofiarny" książę Manassytów, Gamliel, syn Pedahsura.

55. Jego dar ofiarny stanowiły: misa srebrna wagi stu trzydziestu syklów, czara srebrna wagi siedemdziesięciu syklów - według wagi przybytku - obydwie napełnione najczystszą mąką zaprawioną oliwą na ofiarę pokarmową,

56. czasza złota wagi dziesięciu syklów, napełniona kadzidłem,

57. młody cielec, baran i jednoroczne jagnię na ofiarę całopalną,

58. kozioł na ofiarę przebłagalną,

59. wreszcie dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów, pięć jednorocznych owieczek na ofiarę biesiadną. To był dar ofiarny Gamliela, syna Pedahsura.

60. Dziewiątego dnia "przyniósł dar ofiarny" książę Beniaminitów, Abidan, syn Gideoniego.

61. Jego dar ofiarny stanowiły: misa srebrna wagi stu trzydziestu syklów, czara srebrna wagi siedemdziesięciu syklów - według wagi przybytku - obydwie napełnione najczystszą mąką zaprawioną oliwą na ofiarę pokarmową,

62. czasza złota wagi dziesięciu syklów, napełniona kadzidłem,

63. młody cielec, baran i jednoroczne jagnię na ofiarę całopalną,

64. kozioł na ofiarę przebłagalną,

65. wreszcie dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów, pięć jednorocznych owieczek na ofiarę biesiadną. To był dar ofiarny Abidana, syna Gideoniego.

66. Dziesiątego dnia "przyniósł dar ofiarny" książę Danitów, Achiezer, syn Ammiszaddaja.

67. Jego dar ofiarny stanowiły: misa srebrna wagi stu trzydziestu syklów, czara srebrna wagi siedemdziesięciu syklów - według wagi przybytku - obydwie napełnione najczystszą mąką zaprawioną oliwą na ofiarę pokarmową,

68. czasza złota wagi dziesięciu syklów, napełniona kadzidłem,

69. młody cielec, baran i jednoroczne jagnię na ofiarę całopalną,

70. kozioł na ofiarę przebłagalną,

71. wreszcie dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów, pięć jednorocznych owieczek na ofiarę biesiadną. To był dar ofiarny Achiezera, syna Ammiszaddaja.

72. Jedenastego dnia "przyniósł dar ofiarny" książę Aserytów, Pagiel, syn Okrana.

73. Jego dar ofiarny stanowiły: misa srebrna wagi stu trzydziestu syklów, czara srebrna wagi siedemdziesięciu syklów - według wagi przybytku - obydwie napełnione najczystszą mąką zaprawioną oliwą na ofiarę pokarmową,

74. czasza złota wagi dziesięciu syklów, napełniona kadzidłem,

75. młody cielec, baran i jednoroczne jagnię na ofiarę całopalną,

76. kozioł na ofiarę przebłagalną,

77. wreszcie dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów, pięć jednorocznych owieczek na ofiarę biesiadną. To był dar ofiarny Pagiela, syna Okrana.

78. Dwunastego dnia "przyniósł dar ofiarny" książę Neftalitów, Achira, syn Enana.

79. Jego dar ofiarny stanowiły: misa srebrna wagi stu trzydziestu syklów, czara srebrna wagi siedemdziesięciu syklów - według wagi przybytku - obydwie napełnione najczystszą mąką zaprawioną oliwą na ofiarę pokarmową,

80. czasza złota wagi dziesięciu syklów, napełniona kadzidłem,

81. młody cielec, baran i jednoroczne jagnię na ofiarę całopalną,

82. kozioł na ofiarę przebłagalną,

83. wreszcie dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów, pięć jednorocznych owieczek na ofiarę biesiadną. To był dar ofiarny Achiry, syna Enana.

84. [Dary na] poświęcenia ołtarza, [które przynieśli] książęta izraelscy w dniu jego namaszczenia, były następujące: dwanaście mis srebrnych, dwanaście czar srebrnych i dwanaście czasz złotych.

85. Każda misa ważyła sto trzydzieści [syklów] srebra, a każda czara siedemdziesiąt. Ogólny ciężar naczyń srebrnych wynosił dwa tysiące czterysta syklów srebra - według wagi przybytku.

86. Czasz złotych, wypełnionych kadzidłem, było dwanaście; każda czasza ważyła dziesięć syklów według wagi przybytku. Ogólny ciężar złota czasz wynosił sto dwadzieścia syklów.

87. Ogólna liczba bydła przeznaczonego na ofiarę całopalną wynosiła: dwanaście cielców, dwanaście baranów, dwanaście jednorocznych jagniąt, z dodaniem przynależnych ofiar z pokarmów, i dwanaście kozłów na ofiarę przebłagalną.

88. Ogólna liczba bydła przeznaczonego na ofiarę biesiadną wynosiła: dwadzieścia cztery woły, sześćdziesiąt baranów, sześćdziesiąt kozłów i sześćdziesiąt jednorocznych owieczek. To były [dary ofiarne na] poświęcenia ołtarza, gdy został namaszczony.

89. Gdy Mojżesz wchodził do Namiotu Spotkania, by rozmawiać z Nim, słyszał mówiący do niego głos znad przebłagalni, która była nad Arką Świadectwa pomiędzy dwoma cherubami. Tak mówił do niego.

1. Gdy Pan, Bóg twój, wprowadzi cię do ziemi, do której idziesz, aby ją posiąść, usunie liczne narody przed tobą: Chetytów, Girgaszytów, Amorytów, Kananejczyków, Peryzzytów, Chiwwitów i Jebusytów: siedem narodów liczniejszych i potężniejszych od ciebie.

2. Pan, Bóg twój, odda je tobie, a ty je wytępisz, obłożysz je klątwą, nie zawrzesz z nimi przymierza i nie okażesz im litości.

3. Nie będziesz z nimi zawierał małżeństw: ich synowi nie oddasz za małżonkę swojej córki ani nie weźmiesz od nich córki dla swojego syna,

4. gdyż odwiodłaby twojego syna ode Mnie, by służył bogom obcym. Wówczas rozpaliłby się gniew Pana na was, i prędko by was zniszczył.

5. Ale tak im macie uczynić: ołtarze ich zburzycie, ich stele połamiecie, aszery wytniecie, a posągi spalicie ogniem.

6. Ty bowiem jesteś narodem poświęconym Panu, Bogu twojemu. Ciebie wybrał Pan, Bóg twój, byś spośród wszystkich narodów, które są na powierzchni ziemi, był ludem będącym Jego szczególną własnością.

7. Pan wybrał was i znalazł upodobanie w was nie dlatego, że liczebnie przewyższacie wszystkie narody, gdyż ze wszystkich narodów jesteście najmniejszym,

8. lecz ponieważ Pan was umiłował i chce dochować przysięgi danej waszym przodkom. Wyprowadził was mocną ręką i wybawił was z domu niewoli z ręki faraona, króla egipskiego.

9. Uznaj więc, że Pan, Bóg twój, jest Bogiem, Bogiem wiernym, zachowującym przymierze i miłość do tysiącznego pokolenia względem tych, którzy Go miłują i strzegą Jego praw,

10. lecz który odpłaca każdemu z nienawidzących Go, niszcząc go. Nie pozostawia bezkarnie tego, kto Go nienawidzi, odpłacając jemu samemu.

11. Strzeż przeto poleceń, praw i nakazów, które ja tobie polecam dzisiaj pełnić.

12. Za słuchanie tych nakazów i pilne ich wykonywanie będzie ci Pan, Bóg twój, dochowywał przymierza i miłosierdzia, które poprzysiągł przodkom twoim.

13. Będzie cię miłował, błogosławił ci i rozmnoży cię. Pobłogosławi owoc twojego łona i owoc twojego pola: twoje zboże, moszcz, oliwę, przychówek od twych krów i pomiot od twoich owiec, na ziemi, o której poprzysiągł twoim przodkom, że da ją tobie.

14. Obfitsze błogosławieństwo otrzymasz niż inne narody. Pomiędzy ludźmi i pomiędzy trzodami twoimi nie będzie niepłodnego ani niepłodnej.

15. Pan oddali od ciebie wszelką chorobę, nie ześle na ciebie żadnej ze zgubnych plag egipskich, których byłeś świadkiem, a ześle je na wszystkich, którzy cię nienawidzą.

16. Wytępisz wszystkie narody, które ci daje Pan, Bóg twój. Nie zlituje się twoje oko nad nimi, abyś nie służył ich bogom, gdyż stałoby się to sidłem dla ciebie.

17. Jeśli powiesz sobie: Narody te są ode mnie liczniejsze, nie zdołam ich wytępić,

18. nie lękaj się ich! Pamiętaj, co uczynił Pan, Bóg twój, faraonowi i wszystkim Egipcjanom.

19. Pamiętaj o próbach ogromnych, które widziały twoje oczy, o znakach i cudach, o mocnej ręce i wyciągniętym ramieniu, którym wyprowadził cię Pan, Bóg twój. Tak samo uczyni Pan, Bóg twój, wszystkim narodom, których ty się lękasz.

20. Nadto jeszcze Pan, Bóg twój, będzie zsyłał na nich szerszenie, aż reszta, która się przed wami ukryje, wyginie.

21. Nie drżyj więc przed nimi, bo Pan, Bóg twój, jest pośród ciebie, Bóg wielki i groźny.

22. Z wolna i po trosze wypędzi Pan, Bóg twój, te narody sprzed twoich oczu. Nie będziesz mógł ich prędko wytępić, aby dzikie zwierzęta nie rozmnożyły się dokoła ciebie.

23. Pan, Bóg twój, wyda je tobie, przerazi je ogromnym zamieszaniem, aż wyginą do szczętu.

24. Królów ich wyda w twe ręce, abyś wygubił ich imię spod nieba. Nikt się z nich nie ostoi przed tobą, aż ich wytępisz.

25. Posągi ich bogów spalisz, nie będziesz pożądał srebra ani złota, jakie jest na nich, i nie weźmiesz go dla siebie, aby cię to nie uwikłało, gdyż Pan, Bóg twój, się tym brzydzi.

26. Nic obrzydłego nie wprowadzisz do twego domu, gdyż byłbyś przedmiotem klątwy jak ono. Będziesz uważał to za rzecz wstrętną, obrzydzisz to sobie, jest to bowiem obłożone klątwą.

1. Psalm. Pieśń. Na dzień szabatu.

2. Dobrze jest dziękować Panu i śpiewać imieniu Twemu, o Najwyższy:

3. głosić z rana Twoją łaskawość, a wierność Twoją nocami,

4. na harfie dziesięciostrunnej i lirze i pieśnią przy dźwiękach cytry.

5. Bo rozradowałeś mnie, Panie, Twoimi czynami, cieszę się dziełami rąk Twoich.

6. Jakże wielkie są dzieła Twe, Panie, bardzo głębokie Twe myśli!

7. Człowiek nierozumny ich nie zna, a głupiec ich nie pojmuje.

8. Chociaż występni plenią się jak zielsko i złoczyńcy jaśnieją przepychem, i tak [idą] na wieczną zagładę.

9. Ty zaś, o Panie, na wieki jesteś wywyższony.

10. Bo oto wrogowie Twoi, Panie, bo oto wrogowie Twoi poginą, rozproszą się wszyscy złoczyńcy.

11. Wywyższyłeś mój róg jak u bawołu, skropiłeś mnie świeżym olejkiem.

12. Oko moje patrzy na nieprzyjaciół, tych, co powstają na mnie. Słuchają moje uszy moich przeciwników.

13. Sprawiedliwy zakwitnie jak palma, rozrośnie się jak cedr na Libanie.

14. Zasadzeni w domu Pańskim rozkwitną na dziedzińcach naszego Boga.

15. Wydadzą owoc nawet i w starości, pełni soków i zawsze żywotni,

16. aby świadczyć, że Pan jest sprawiedliwy, moja Skała, nie ma w Nim nieprawości.