Mosaico decorativo

Biblia w rok.

Piątego dnia obserwujemy rozproszenie narodów po potopie. Księga Rodzaju 10-11 przedstawia Tablicę Narodów i epizod Wieży Babel, gdzie ludzkość po raz kolejny próbuje wznieść się ponad Boga, co prowadzi do pomieszania języków i rozproszenia ludów. Psalm 2 uzupełnia tę lekturę, głosząc, że pomimo ludzkich spisków Bóg pozostaje suwerenny na swoim tronie. Ludzkie plany mogą zawieść, ale Boski cel trwa wiecznie.

Rozdział 10

1. Oto potomstwo synów Noego: Sema, Chama i Jafeta. Po potopie urodzili się im następujący synowie:

2. Synowie Jafeta: Gomer, Magog, Madaj, Jawan, Tubal, Meszek i Tiras.

3. Synowie Gomera: Aszkanaz, Rifat i Togarma.

4. Synowie Jawana: Elisza i Tarszisz, Kittim i Dodanim.

5. Od nich pochodzą mieszkańcy wybrzeży i wysp, podzieleni według swych krajów i swego języka, według szczepów i według narodów.

6. Synowie Chama: Kusz, Misraim, Put i Kanaan.

7. Synowie Kusza: Seba, Chawila, Sabta, Rama i Sabteka. Synowie Ramy: Saba i Dedan.

8. Kusz zaś zrodził Nimroda, który był pierwszym mocarzem na ziemi.

9. Był on też najsławniejszym na ziemi myśliwym. Stąd powstało przysłowie: Dzielny jak Nimrod, najsławniejszy na ziemi myśliwy.

10. On to pierwszy panował w Babelu, w Erek, w Akkad i w Kalne, w kraju Szinear.

11. Wyszedłszy z tego kraju do Aszszuru, zbudował Niniwę, Rechobot-Ir, Kalach

12. i Resan, wielkie miasto pomiędzy Niniwą a Kalach.

13. Misraim miał jako potomstwo: Ludim, Anamim, Lehabim, Naftuchim,

14. Patrusim i Kasluchim, od których pochodzą Filistyni i Kaftoryci.

15. Kanaan zaś miał synów: pierworodnego Sydona i Cheta.

16. A ponadto: Jebusytów, Amorytów, Girgaszytów,

17. Chiwwitów, Arkitów, Sinitów,

18. Arwadytów, Semarytów i Chamatytów. A potem szczepy kananejskie rozproszyły się.

19. Granica Kananejczyków biegła od Sydonu w kierunku Geraru aż do Gazy, a potem w kierunku Sodomy, Gomory, Admy i Seboim - aż do Leszy.

20. Są to potomkowie Chama według ich szczepów, języków, krajów i narodów.

21. Również Semowi, praojcu wszystkich Hebrajczyków i starszemu bratu Jafeta, urodzili się [synowie].

22. Synowie Sema: Elam, Aszszur, Arpachszad, Lud i Aram.

23. Synowie Arama: Us, Chul, Geter i Masz.

24. Arpachszad był ojcem Szelacha, a Szelach Ebera.

25. Eberowi urodzili się dwaj synowie; imię jednego Peleg, gdyż za jego czasów ludzkość się podzieliła, imię zaś jego brata - Joktan.

26. Joktan był ojcem Almodada, Szelefa, Chasarmaweta, Jeracha,

27. Hadorama, Uzala, Dikli,

28. Obala, Abimaela, Saby,

29. Ofira, Chawili i Jobaba. Ci wszyscy byli synami Joktana.

30. Obszar, na którym mieszkali, rozciągał się od Meszy w kierunku Sefar aż do wyżyny wschodniej.

31. Oto synowie Sema według szczepów, języków, krajów i narodów.

32. Oto szczepy synów Noego według ich pokrewieństwa i według narodów. Od nich to wywodzą się ludy na ziemi po potopie.

Rozdział 11

1. Mieszkańcy całej ziemi mieli jedną mowę, czyli jednakowe słowa.

2. A gdy wędrowali ze wschodu, napotkali równinę w kraju Szinear i tam zamieszkali.

3. I mówili jeden do drugiego: Chodźcie, wyrabiajmy cegłę i wypalmy ją w ogniu. A gdy już mieli cegłę zamiast kamieni i smołę zamiast zaprawy murarskiej,

4. rzekli: Chodźcie, zbudujemy sobie miasto i wieżę, której wierzchołek będzie sięgał nieba, i w ten sposób uczynimy sobie znak, abyśmy się nie rozproszyli po całej ziemi.

5. A Pan zstąpił z nieba, by zobaczyć to miasto i wieżę, które budowali ludzie,

6. i rzekł: Są oni jednym ludem i wszyscy mają jedną mowę, i to jest przyczyną, że zaczęli budować. A zatem w przyszłości nic nie będzie dla nich niemożliwe, cokolwiek zamierzą uczynić.

7. Zejdźmy więc i pomieszajmy tam ich język, aby jeden nie rozumiał drugiego!

8. W ten sposób Pan rozproszył ich stamtąd po całej powierzchni ziemi, i tak nie dokończyli budowy tego miasta.

9. Dlatego to nazwano je Babel, tam bowiem Pan pomieszał mowę mieszkańców całej ziemi. Stamtąd też Pan rozproszył ich po całej powierzchni ziemi.

10. Ci są potomkowie Sema. Gdy Sem miał sto lat, urodził mu się syn, Arpachszad, w dwa lata po potopie.

11. Po urodzeniu się Arpachszada Sem żył pięćset lat i miał synów i córki.

12. Arpachszad, przeżywszy trzydzieści pięć lat, miał syna Szelacha.

13. A po urodzeniu się Szelacha Arpachszad żył czterysta trzy lata i miał synów i córki.

14. Szelach, przeżywszy trzydzieści lat, miał syna Ebera;

15. po urodzeniu się Ebera żył Szelach czterysta trzy lata i miał synów i córki.

16. Gdy Eber miał trzydzieści cztery lata, urodził mu się syn, Peleg;

17. a po urodzeniu się Pelega żył Eber czterysta trzydzieści lat i miał synów i córki.

18. Gdy Peleg miał trzydzieści lat, urodził mu się Reu;

19. a po urodzeniu się Reu żył Peleg dwieście dziewięć lat i miał synów i córki.

20. Gdy Reu miał trzydzieści dwa lata, urodził mu się syn, Serug;

21. a po urodzeniu się Seruga żył Reu dwieście siedem lat i miał synów i córki.

22. Gdy Serug miał trzydzieści lat, urodził mu się Nachor;

23. a po urodzeniu się Nachora żył Serug dwieście lat i miał synów i córki.

24. Gdy Nachor miał dwadzieścia dziewięć lat, urodził mu się Terach;

25. a po urodzeniu się Teracha Nachor żył sto dziewiętnaście lat i miał synów i córki.

26. Gdy Terach miał siedemdziesiąt lat, urodzili mu się synowie: Abram, Nachor i Haran.

27. Oto dzieje potomków Teracha. Terach był ojcem Abrama, Nachora i Harana, a Haran był ojcem Lota.

28. Haran zmarł jeszcze za życia Teracha, swego ojca, w kraju, w którym się urodził, w Ur chaldejskim.

29. Abram i Nachor wzięli sobie żony. Imię żony Abrama było Saraj, imię zaś żony Nachora - Milka. Była to córka Harana, który miał jeszcze drugą córkę imieniem Jiska.

30. Saraj była niepłodna, nie miała więc potomstwa.

31. Terach, wziąwszy z sobą swego syna Abrama, Lota - syna Harana, czyli swego wnuka, i Saraj, swą synową, żonę Abrama, wyruszył z nimi z Ur chaldejskiego, aby się udać do kraju Kanaan. Gdy jednak przyszli do Charanu, osiedlili się tam.

32. Terach doczekał dwustu i pięciu lat życia i zmarł w Charanie.

Kompletny plan czytania

Pobierz przewodnik ze wszystkimi lekturami uporządkowanymi według dnia i śledź swoje postępy przez cały rok.

1. Dlaczego narody się buntują, czemu ludy knują daremne zamysły?

2. Królowie ziemi powstają i władcy spiskują wraz z nimi przeciw Panu i przeciw Jego Pamazańcowi:

3. Stargajmy Ich więzy i odrzućmy od siebie Ich pęta!

4. Śmieje się Ten, który mieszka w niebie, Pan się z nich naigrawa,

5. a wtedy mówi do nich w swoim gniewie i w swej zapalczywości ich trwoży:

6. Przecież Ja ustanowiłem sobie króla na Syjonie, świętej górze mojej.

7. Ogłoszę postanowienie Pana: Powiedział do mnie: Tyś Synem moim, Ja Ciebie dziś zrodziłem.

8. Żądaj ode Mnie, a dam Ci narody w dziedzictwo i w posiadanie Twoje krańce ziemi.

9. Żelazną rózgą będziesz nimi rządzić i jak naczynie garncarza ich pokruszysz.

10. A teraz, królowie, zrozumcie, nauczcie się, sędziowie ziemi!

11. Służcie Panu z bojaźnią

12. i Jego nogi ze drżeniem całujcie, bo zapłonie gniewem i poginiecie w drodze, gdyż gniew Jego prędko wybucha. Szczęśliwi wszyscy, co w Nim szukają ucieczki.

Kompletny plan czytania

Pobierz przewodnik ze wszystkimi lekturami uporządkowanymi według dnia i śledź swoje postępy przez cały rok.






"Ouço interiormente uma voz que constantemente me diz: Santifique-se e santifique!" São Padre Pio de Pietrelcina