1 Samuel, 24
1. (24:2) Lorsque Saül fut revenu de la poursuite des Philistins, on vint lui dire: Voici, David est dans le désert d`En Guédi.
1. Ascendit ergo David inde et habitavit in locis tutissimis Engaddi.
2. (24:3) Saül prit trois mille hommes d`élite sur tout Israël, et il alla chercher David et ses gens jusque sur les rochers des boucs sauvages.
2. Cumque reversus esset Saul, postquam persecutus est Philisthaeos, nuntiaverunt ei dicentes: “Ecce David in deserto est Engaddi”.
3. (24:4) Il arriva à des parcs de brebis, qui étaient près du chemin; et là se trouvait une caverne, où il entra pour se couvrir les pieds. David et ses gens étaient au fond de la caverne.
3. Assumens ergo Saul tria milia electorum virorum ex omni Israel perrexit ad investigandum David et viros eius ad rupes ibicum.
4. (24:5) Les gens de David lui dirent: Voici le jour où l`Éternel te dit: Je livre ton ennemi entre tes mains; traite-le comme bon te semblera. David se leva, et coupa doucement le pan du manteau de Saül.
4. Et venit ad caulas ovium, quae se offerebant vianti. Eratque ibi spelunca, quam ingressus est Saul, ut purgaret ventrem; porro David et viri eius in interiore parte speluncae latebant.
5. (24:6) Après cela le coeur lui battit, parce qu`il avait coupé le pan du manteau de Saül.
5. Et dixerunt viri David ad eum: “Ecce dies, de qua locutus est Dominus ad te: “Ego trado tibi inimicum tuum, ut facias ei sicut placuerit in oculis tuis””. Surrexit ergo David et praecidit oram chlamydis Saul silenter.
6. (24:7) Et il dit à ses gens: Que l`Éternel me garde de commettre contre mon seigneur, l`oint de l`Éternel, une action telle que de porter ma main sur lui! car il est l`oint de l`Éternel.
6. Post haec cor David percussit eum, eo quod abscidisset oram chlamydis Saul,
7. (24:8) Par ces paroles David arrêta ses gens, et les empêcha de se jeter sur Saül. Puis Saül se leva pour sortir de la caverne, et continua son chemin.
7. dixitque ad viros suos: “Propitius mihi sit Dominus, ne faciam hanc rem domino meo, christo Domini, ut mittam manum meam in eum, quoniam christus Domini est”.
8. (24:9) Après cela, David se leva et sortit de la caverne. Il se mit alors à crier après Saül: O roi, mon seigneur! Saül regarda derrière lui, et David s`inclina le visage contre terre et se prosterna.
8. Et cohibuit David viros suos sermonibus et non permisit eos, ut consurgerent in Saul. Porro Saul exsurgens de spelunca pergebat coepto itinere.
9. (24:10) David dit à Saül: Pourquoi écoutes-tu les propos des gens qui disent: Voici, David cherche ton malheur?
9. Surrexit autem et David post eum et egressus de spelunca clamavit post tergum Saul dicens: “Domine mi rex!”. Et respexit Saul post se, et inclinans se David pronus in terram adoravit
10. (24:11) Tu vois maintenant de tes propres yeux que l`Éternel t`avait livré aujourd`hui entre mes mains dans la caverne. On m`excitait à te tuer; mais je t`ai épargné, et j`ai dit: Je ne porterai pas la main sur mon seigneur, car il est l`oint de l`Éternel.
10. dixitque ad Saul: “Quare audis verba hominum loquentium: “David quaerit malum adversum te?”.
11. (24:12) Vois, mon père, vois donc le pan de ton manteau dans ma main. Puisque j`ai coupé le pan de ton manteau et que je ne t`ai pas tué, sache et reconnais qu`il n`y a dans ma conduite ni méchanceté ni révolte, et que je n`ai point péché contre toi. Et toi, tu me dresses des embûches, pour m`ôter la vie!
11. Ecce hodie viderunt oculi tui quod tradiderit te Dominus hodie in manu mea in spelunca; et dictum est mihi, ut occiderem te, sed pepercit tibi oculus meus. Dixi enim: Non extendam manum meam in dominum meum, quia christus Domini est
12. (24:13) L`Éternel sera juge entre moi et toi, et l`Éternel me vengera de toi; mais je ne porterai point la main sur toi.
12. et pater meus. Quin potius vide et cognosce oram chlamydis tuae in manu mea, quoniam, cum praeciderem summitatem chlamydis tuae, nolui occidere te. Animadverte et vide quoniam non est in manu mea malum neque iniquitas, neque peccavi in te; tu autem insidiaris animae meae, ut auferas eam.
13. (24:14) Des méchants vient la méchanceté, dit l`ancien proverbe. Aussi je ne porterai point la main sur toi.
13. Iudicet Dominus inter me et te et ulciscatur me Dominus ex te; manus autem mea non sit in te.
14. (24:15) Contre qui le roi d`Israël s`est-il mis en marche? Qui poursuis-tu? Un chien mort, une puce!
14. Sicut et in proverbio antiquo dicitur: “Ab impiis egredietur impietas”, manus ergo mea non sit in te.
15. (24:16) L`Éternel jugera et prononcera entre moi et toi; il regardera, il défendra ma cause, il me rendra justice en me délivrant de ta main.
15. Quem sequitur rex Israel? Quem persequeris? Canem mortuum et pulicem unum.
16. (24:17) Lorsque David eut fini d`adresser à Saül ces paroles, Saül dit: Est-ce bien ta voix, mon fils David? Et Saül éleva la voix et pleura.
16. Sit Dominus iudex et iudicet inter me et te et videat et diiudicet causam meam et eruat me de manu tua”.
17. (24:18) Et il dit à David: Tu es plus juste que moi; car tu m`as fait du bien, et moi je t`ai fait du mal.
17. Cum autem complesset David loquens sermones huiuscemodi ad Saul, dixit Saul: “Numquid vox haec tua est, fili mi David?”. Et levavit Saul vocem suam et flevit.
18. (24:19) Tu manifestes aujourd`hui la bonté avec laquelle tu agis envers moi, puisque l`Éternel m`avait livré entre tes mains et que tu ne m`as pas tué.
18. Dixitque ad David: “Iustior tu es quam ego; tu enim tribuisti mihi bona, ego autem reddidi tibi mala.
19. (24:20) Si quelqu`un rencontre son ennemi, le laisse-t-il poursuivre tranquillement son chemin? Que l`Éternel te récompense pour ce que tu m`as fait en ce jour!
19. Et tu indicasti hodie, quae feceris mihi bona, quomodo tradiderit me Dominus in manu tua, et non occideris me.
20. (24:21) Maintenant voici, je sais que tu régneras, et que la royauté d`Israël restera entre tes mains.
20. Quis enim, cum invenerit inimicum suum, dimittet eum in via bona? Sed Dominus reddat tibi vicissitudinem hanc, pro eo quod hodie operatus es in me.
21. (24:22) Jure-moi donc par l`Éternel que tu ne détruiras pas ma postérité après moi, et que tu ne retrancheras pas mon nom de la maison de mon père.
21. Et nunc, quia scio quod certissime regnaturus sis et habiturus in manu tua regnum Israel,
22. (24:23) David le jura à Saül. Puis Saül s`en alla dans sa maison, et David et ses gens montèrent au lieu fort.
22. iura mihi in Domino, ne deleas semen meum post me neque auferas nomen meum de domo patris mei”.
23.
23. Et iuravit David Sauli. Abiit ergo Saul in domum suam, et David et viri eius ascenderunt ad praesidium.