1. Ao mestre de canto. Dos filhos de Coré. Cântico para voz de soprano.*
2. Deus é nosso refúgio e nossa força; mostrou-se nosso amparo nas tribulações.
3. Por isso, a terra pode tremer, nada tememos: as próprias montanhas podem se afundar nos mares.
4. Ainda que as águas tumultuem e com sua fúria venham abalar os montes, está conosco o Senhor dos exércitos, nosso protetor é o Deus de Jacó.
5. Os braços de um rio alegram a cidade de Deus, o santuário do Altíssimo.*
6. Deus está no seu centro, ela é inabalável; desde o amanhecer, já Deus lhe vem em socorro.
7. Agitaram-se as nações, vacilaram os reinos; apenas ressoou sua voz, tremeu a terra.
8. Está conosco o Senhor dos exércitos, nosso protetor é o Deus de Jacó.
9. Vinde admirar as obras do Senhor, os prodígios que ele fez sobre a terra.
10. Reprimiu as guerras em toda a extensão da terra; partiu os arcos, quebrou as lanças, queimou os escudos.
11. “Parai – disse ele – e reconhecei que sou Deus; que domino sobre as nações e sobre toda a terra.”
12. Está conosco o Senhor dos exércitos, nosso protetor é o Deus de Jacó.
Bíblia Ave Maria - Wszystkie prawa zastrzeżone.
Przypisy:
45:1-2 - Psalmista wyraża wielkość króla, którego słowa są pełne wdzięku i mocy. Ten portret króla odzwierciedla majestat Boga, podkreślając wagę elokwencji i mądrości w sprawowaniu władzy (zob. także Prz 16,21 i Jk 1,19).
45:3-5 - Król jest porównywany do potężnego wojownika, uzbrojonego w miecz i otoczonego majestatem. Symbolizuje to zwycięstwo i boską sprawiedliwość, odzwierciedlając rolę Mesjasza jako zdobywcy i obrońcy ludu (zob. także Izajasz 11:4 i Ap 19:11-16).
45:6-7 - Potwierdzenie wieczności tronu królewskiego nawiązuje do obietnicy mesjańskiej. Namaszczenie króla jest znakiem jego boskiego powołania, wskazującym, że jego rządy są sprawiedliwe i pełne sprawiedliwości (zob. także Hbr 1,8-9 i Ps 2,7-8).
45:8-9 - Opis przepychu i chwały króla jest metaforą piękna i bogactwa Królestwa Bożego. Psalmista podkreśla znaczenie radości i świętowania w życiu ludu Bożego (zob. także Psalm 100:1-2 i List do Filipian 4:4).
45:10-17 - Psalmista radzi królowej, aby opuściła swój lud i podążyła za królem, symbolizując przymierze między Bogiem a Jego ludem. Ten fragment odzwierciedla wezwanie do świętości i poświęcenia się Bogu, wskazując na jedność Chrystusa z Kościołem (zob. także Efezjan 5:25-27 i Ap 21:2).
Wersety związane z Salmos, 45:
Psalm 45, synów Koracha, upamiętnia królewskie wesele. W jaki sposób ten wiersz wskazuje na Mesjasza? Ta „pieśń miłosna” wywyższa przymioty króla, jego oblubienicy i jego panowania. Bogata w język poetycki kompozycja opisuje majestat i sprawiedliwość monarchy. Interpretowany mesjanistycznie, psalm jest zapowiedzią Chrystusa i Jego Kościoła. Tekst porusza tematy królewskości, piękna i boskiego przymierza. Psalm 45 przedstawia chwalebną wizję Królestwa Bożego. Kontemplujcie z nami pięć fragmentów biblijnych, które poszerzają majestatyczną tematykę tego psalmu ślubnego.
Hebrajczyków 1:8-9: "Ale o Synu mówi: „Tron Twój, Boże, trwa na wieki wieków; berło sprawiedliwości jest berłem twojego królestwa. Umiłowałeś sprawiedliwość, a znienawidziłeś nieprawość; Dlatego Bóg, twój Bóg, namaścił cię olejkiem wesela bardziej niż twoich towarzyszy." - Autor Listu do Hebrajczyków bezpośrednio cytuje Psalm 45,6-7, odnosząc go do Jezusa jako boskiego Mesjasza.
Objawienie 19:7-8: "Radujmy się! Radujmy się i oddajmy Mu chwałę! Nadeszła bowiem godzina zaślubin Baranka, a jego oblubienica już się przygotowała. Dano jej do noszenia piękną bieliznę, jasną i czystą. Delikatne płótno to sprawiedliwe uczynki świętych." - W tym fragmencie nawiązuje się do obrazu zaślubin z Psalmu 45, odnosząc go do Kościoła jako oblubienicy Chrystusa.
Efezjan 5:25-27: "Mężowie, miłujcie żony, bo i Chrystus umiłował Kościół i wydał za niego samego siebie, aby go uświęcić, oczyszczając go obmyciem wodą przez Słowo i stawić go przed sobą jako Kościół pełen chwały, bez zmazy i zmazy lub tym podobne, ale święte i nienaganne." - Paweł używa metafory małżeństwa, podobnej do Psalmu 45, aby opisać relację między Chrystusem a Kościołem.
Izajasza 61:1: "Duch Wszechwładnego Pana nade mną, gdyż Pan namaścił mnie, abym niósł dobrą nowinę ubogim. Posłał mnie, abym opiekował się tymi, których serca są złamane, abym głosił jeńcom wolność i wypuszczał więźniów z ciemności." - Werset ten odzwierciedla temat namaszczenia królewskiego obecny w Psalmie 45:7.
Piosenka 1:3: "Zapach twoich perfum jest przyjemny; twoje imię jest jak rozlane perfumy. Nic dziwnego, że młode dziewczyny cię uwielbiają!" - W tym wersecie z Pieśni nad Pieśniami nawiązuje się do poetyckiego i romantycznego języka użytego w Psalmie 45 do opisania króla.
FAQ:
Co psalmista mówi o królu w Psalmie 45?
Psalmista opisuje króla jako postać majestatyczną i pełną wdzięku, podkreślając jego sprawiedliwość i charakter idealnego władcy (Psalm 45:1-2).
Jak psalmista opisuje królową w Psalmie 45?
Królowa została opisana jako osoba piękna i honorowa, powołana, by dołączyć do króla w jego chwale i majestacie, co symbolizuje harmonię w królestwie. (Psalm 45:9-10)
Co mówi psalmista o panowaniu króla?
Panowanie króla jest wieczne i sprawiedliwe, oparte na jego wierności Bogu. Jego tron będzie trwał wiecznie, a on będzie rządził sprawiedliwie. (Psalm 45:6-7)
W jaki sposób psalmista wyraża swoje zaufanie do króla?
Psalmista ufa królowi jako wybrańcowi Boga, zapewniając, że odniesie on zwycięstwo nad swoimi wrogami i będzie panował mądrze. (Psalm 45:4-5)
Jak kończy się psalm?
Psalm kończy się obietnicą czci dla króla i królowej oraz potwierdzeniem, że potomkowie króla będą błogosławieni. (Psalm 45:16-17)
